Μασκαράδες

Μέχρι και φρεγάτα στην Ερυθρά (!) έστειλε η κυβέρνηση για να ...υπερασπιστεί το λαϊκό εισόδημα από την ακρίβεια. Αυτά τα ανεκδιήγητα λένε τα στελέχη της για να δικαιολογήσουν τη συμμετοχή της χώρας στην αποστολή των ΝΑΤΟ - ΕΕ, επικαλούμενοι την επιβάρυνση στις τιμές των εισαγόμενων προϊόντων εξαιτίας του μεγαλύτερου κόστους μεταφοράς.

Η κυβέρνηση παριστάνει τον εξολοθρευτή της ακρίβειας την ώρα που οι επιχειρηματικοί όμιλοι του λιανεμπορίου και της Ενέργειας σπάνε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο σε τζίρους και κερδοφορία, σε πορεία αντιστρόφως ανάλογη με το λαϊκό εισόδημα. Στο τέλος κάθε μήνα οι πολυεθνικές διανέμουν μέρισμα στους μετόχους τους, ενώ ο λαός ανακυκλώνει τη φτώχεια του.

Τη στολή του μασκαρά φόρεσε και χτες ο πρωθυπουργός, με την επίσκεψή του σε σούπερ μάρκετ για να δει αν λειτουργούν τα μέτρα της κυβέρνησης και αν πέφτουν οι τιμές. Η αισιοδοξία του μετά το τέλος της «αυτοψίας» καμία σχέση δεν έχει με τον ίλιγγο που προκαλούν στα λαϊκά νοικοκυριά οι τιμές στο ράφι.

«Ηρθαμε να διαπιστώσουμε στην πράξη την αποδοτικότητα των μέτρων για μείωση των τιμών (...) είναι ένα σημαντικό βήμα που αφορά τη λειτουργία της αγοράς και θα έχει το προσδοκώμενο αποτέλεσμα», δήλωσε αμέσως μετά, αποκαμωμένος από τη μάχη με την ακρίβεια. Για να προσθέσει: «Είμαστε στη μέση μιας μεγάλης προσπάθειας, έχει γίνει ένα σημαντικό βήμα (...) Τα χειρότερα στον πληθωρισμό τα έχουμε αφήσει πίσω μας».

Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός ανακοινώνουν το «τέλος της ακρίβειας». «Οι τιμές μπορεί ακόμα να είναι υψηλές, όμως τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν μία αποκλιμάκωση του πληθωρισμού (...) Το κύριό μας μέλημα αφορά τις τιμές στα σούπερ μάρκετ. Και εκεί έχουν γίνει σημαντικά πράγματα», έλεγε ο Κυρ. Μητσοτάκης ...πριν από 14 μήνες! Τόσο πολύ «μειώθηκαν» οι τιμές, που χτες επανέλαβε τα ίδια έξω από το σούπερ μάρκετ!

Και δεν είναι μόνο αυτό: Την ίδια πάνω κάτω εποχή προέβλεπε ότι «θα δούμε περαιτέρω αποκλιμάκωση συνολικά του πληθωρισμού, που θα συμπαρασύρει και τις τιμές στο ράφι τους επόμενους μήνες (...) Αν έπρεπε να κάνω μια εκτίμηση, πιστεύω ότι τα χειρότερα ως προς την αύξηση των τιμών στο ράφι τα έχουμε δει». Τα ίδια και τα ίδια δηλαδή, με κάθε αφορμή, αλλά οι τιμές βασικών αγαθών παραμένουν ...στο ύψος τους.

Καμία αξία δεν έχουν λοιπόν οι διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης για «πάταξη της ακρίβειας» όσο τα μέτρα που ανακοινώνονται κάθε φορά εξαντλούνται σε «καλάθια», «εκπτώσεις» και «ελέγχους», για τους οποίους δεν ιδρώνει το αυτί των πολυεθνικών και των μεγαλεμπόρων, αφού τα κέρδη τους είναι τεράστια και τα όποια πρόστιμα - αν εισπραχθούν και δεν καταπέσουν από τις ενστάσεις - είναι σταγόνα στον ωκεανό.

Δεν διστάζουν μάλιστα να κουνάνε το δάχτυλο στον λαό και να του λένε ότι αυτός φταίει για την ακρίβεια, επειδή έχει ...«λάθος καταναλωτική συμπεριφορά» και δεν διαλέγει σωστά τα ψώνια του! Για τέτοια ξεδιαντροπιά μιλάμε!

Η ακρίβεια δεν έπεσε από τον ουρανό. Βρίσκεται μέσα στη λειτουργία της ίδιας της καπιταλιστικής αγοράς, η δε άλλη όψη της είναι η κερδοφορία των ομίλων και οι μισθοί πείνας για τη συντριπτική λαϊκή πλειοψηφία. Το ρεύμα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα: Η «πράσινη μετάβαση», το Χρηματιστήριο Ενέργειας και η διασυνδεσιμότητα των δικτύων έχουν ανεβάσει συνολικά το επίπεδο των τιμών, ανεξάρτητα από τις όποιες διακυμάνσεις.

Γι' αυτό δεν υπάρχει άλλη λύση, ώστε να πάρει ο λαός ανάσα από την ακρίβεια, από το να αυξηθούν τώρα πραγματικά οι μισθοί και τα εισοδήματα, να καταργηθούν ο ΦΠΑ στα βασικά αγαθά και οι ειδικοί φόροι στα καύσιμα και στην Ενέργεια, να ικανοποιήσει η κυβέρνηση τα δίκαια αιτήματα των αγροτών για μείωση του κόστους παραγωγής. Με αυτά τα αιτήματα συνεχίζουν τα σωματεία και οι άλλοι φορείς να οργανώνουν τις επόμενες αγωνιστικές δράσεις, με την ορμή και της μεγάλης απεργίας την προηγούμενη βδομάδα.

Αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας», «Ριζοσπάστης», Τετάρτη 6 Μάρτη 2024.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Η ΠΡΑΣΙΝΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΣΟΒΑΡΕΣ ΧΩΡΕΣ

Επόμενο άρθρο

Με αφορμή μία συζήτηση για το άρθρο 16 και τα ιδιωτικά ΑΕΙ