Ας μην καλλιεργούνται αυταπάτες

Η  προεκλογική εκστρατεία βρίσκεται στο «φόρτε» της. Οι υποσχέσεις, τα προγράμματα και οι…εκθέσεις ιδεών κυριαρχούν. Όμως πολλά πράγματα μένουν στο «ημίφως». Ας δούμε ορισμένα γενικότερα ζητήματα σχετικά με το χαρακτήρα του θεσμού της «Τοπικής Αυτοδιοίκησης».

- Οι δήμοι και οι περιφέρειες ως φυσική συνέχεια του κεντρικού κράτους, ως κομμάτι του κρατικού μηχανισμού παίζουν  έναν  πολύ συγκεκριμένο ρόλο. Τη λειτουργία του Δημοτικού και Περιφερειακού Συμβουλίου με αυτήν της κυβέρνησης, του αρμόδιου υπουργείου και της Γενικής Γραμματείας Αποκεντρωμένης Διοίκησης πρέπει να την δούμε ως ενιαία λειτουργία. Άλλωστε, δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει αλλιώς η Τοπική Διοίκηση αφού είναι κομμάτι του κράτους με συγκεκριμένες, ξεχωριστές αρμοδιότητες. Αυτό το θεσμικό πλαίσιο που υπάρχει, ορίζεται για να υπηρετεί σε τοπικό επίπεδο την κεντρικά ακολουθούμενη (αντιλαϊκή) πολιτική.

- Όσοι υπόσχονται ότι μπορούν να αξιοποιήσουν τους δήμους για να εφαρμόσουν φιλολαϊκή πολιτική, χωρίς σύγκρουση, την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κυβερνήσεων,, κοροϊδεύουν τον κόσμο. Γιατί και η πείρα δείχνει ότι ανεξάρτητα από προθέσεις, η Τοπική Διοίκηση έχει από τη φύση της αντεργατική, αντιλαϊκή αποστολή, οι όποιες δυνατότητες να μπουν - έστω - εμπόδια στην αντιλαϊκή επίθεση είναι περιορισμένες. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να κάθονται άπραγοι. Ο λαός πρέπει να διεκδικεί καλύτερους όρους για τη ζωή του, και αυτό πρέπει να γίνεται με μέτωπο αγώνα απέναντι και στο δήμο ή την περιφέρεια και στην κυβέρνηση. Αυτή η διεκδίκηση με τέτοιους όρους είναι προϋπόθεση για να μπαίνουν εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική και της Τοπικής Διοίκησης και να υπάρξουν και ορισμένες επιμέρους κατακτήσεις. Ο λαός δεν πρέπει να αποδεχτεί τη λογική της «ασφυκτικής νομοθεσίας» και του «νομικού πλαισίου που δεν μπορεί να ξεπεραστεί».

- Η πολιτική της ΕΕ επηρεάζει αποφασιστικά το ποια έργα υποδομής θα γίνουν με βασικό κριτήριο την εξυπηρέτηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Για παράδειγμα χρηματοδοτούνται πιο εύκολα π.χ αστικές αναπλάσεις παρά σχολείο ή αντιπλημμυρικό έργο που γι’αυτούς (δηλαδή την Ε.Ε) δεν είναι ανταποδοτικό, δεν φέρνει έσοδα. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν εγκρίνονται και τέτοια έργα. Οι προτάσεις στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ όμως πρώτα και κύρια αξιολογούνται και αποφασίζονται στο πλαίσιο συγκεκριμένων κατευθύνσεων της ΕΕ και με γνώμονα κατά πόσο το έργο διευκολύνει το μεγάλο κεφάλαιο.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση και μπροστά στις επικείμενες εκλογές (ευρωεκλογές, τοπικές, βουλευτικές, όποτε κι αν γίνουν) το κριτήριο ψήφου για τους εργαζόμενους, τις λαϊκές οικογένειες, πρέπει να είναι ενιαίο. Ο ρόλος που παίζει η Τοπική Διοίκηση, η υλοποίηση της πολιτικής της ΕΕ και της κυβέρνησης, είναι κριτήριο για να δει ο εργαζόμενος τι στάση πρέπει να κρατήσει. Η πολιτική ΕΕ - κυβερνήσεων που υλοποιείται μέσα από την Τοπική Διοίκηση είναι ενιαία και επηρεάζει την καθημερινότητα των εργαζομένων, των οικογενειών τους. Κριτήριο ψήφου είναι η αναγκαιότητα ισχυρής εργατικής - λαϊκής αντιπολίτευσης παντού.

(Δημοσιεύτηκε στην έντυπη μορφή της «ΑΛΛΗΣ ΑΠΟΨΗΣ»)

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Πλευρές του κοινωνικού χαρακτήρα της επανάστασης του 1821

Επόμενο άρθρο

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ