Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ στη Βέροια, από ομιλητές-υποψήφιους προβλήθηκε ως ένα από τα θετικά της 7μηνης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τα μέτρα που πήρε για την αντιμετώπιση της «ανθρωπιστικής κρίσης», που τη θεωρεί αποτέλεσμα των μνημονίων. Πιο συγκεκριμένα προβλήθηκαν τα μέτρα που αφορούν τη δωρεάν παροχή ορισμένης ποσότητας ρεύματος, την επιδότηση ενοικίου και την κάρτα για τη δωρεάν προμήθεια τροφίμων.

Δεν θέλουμε να υποτιμήσουμε τίποτε από αυτά, αλλά θέλουμε να τα τοποθετήσουμε στην πραγματική της διάσταση, μακριά από προεκλογικές υπερβολές.

1.Παρόμοια μέτρα υλοποιούνταν και από τη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Είναι μέτρα που υλοποιούν τις κατευθύνσεις και τα προγράμματα της ΕΕ, που επιδιώκει να διαχειριστεί ένα μικρό μέρος όσων ανήκουν στην ακραία φτώχεια. Για τη σχετική εξαθλίωση - η οποία είναι πολύ μεγαλύτερη αριθμητικά - δε λένε κουβέντα.

Μάλιστα, ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά άλλα κόμματα, επιδιώκουν να καταγράφονται αυτά τα μέτρα στις λαϊκές συνειδήσεις ως απόδειξη της φιλολαϊκής πολιτικής τους, αφού σε τέτοιες δύσκολες συνθήκες της κρίσης «παίρνουν έστω και αυτά τα ελάχιστα μέτρα». Για να αναδεικνύεται το δήθεν «ανθρώπινο πρόσωπο» του καπιταλισμού, να ενισχύουν την προσμονή και την ελπίδα στα λαϊκά στρώματα ότι «τώρα παίρνονται αυτά τα μέτρα και όταν με το καλό έρθει η καπιταλιστική ανάπτυξη, θα ικανοποιούνται περισσότερο οι λαϊκές ανάγκες».

Ομως, η εκτεταμένη και η ακραία φτώχεια, που παίρνει μεγάλες διαστάσεις στις περιόδους της καπιταλιστικής κρίσης, είναι αποτέλεσμα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Αυτόν υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ και οι άλλες αστικές πολιτικές δυνάμεις (Ν.Δ-ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ κ.α), ανεξάρτητα των επιμέρους διαφορών. Με βάση αυτό, η ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών θα βρίσκεται σε όλο και μεγαλύτερη διάσταση από τις τεράστιες δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα, αφού αυτές αξιοποιούνται, είτε σε περιόδους οικονομικής κρίσης είτε ανάπτυξης, από τους επιχειρηματικούς ομίλους, για την εξασφάλιση του μέγιστου δυνατού κέρδους.

2Ας δούμε τη «γαλαντομία» αυτών των μέτρων στη σίτιση: Μια 4μελής και πάνω οικογένεια, για να πάρει είδη τροφίμων αξίας220 ευρώ το μήνα, πρέπει να έχει μοναδικό ανώτατο όριο εισοδήματος 6.000 ευρώ το χρόνο. Δηλαδή, μια οικογένεια που «ζει» με 10,7 ευρώ τη μέρα, την επιχορηγεί με 7,3 ευρώ τη μέρα για να τη «βγάλει»!!!

Η ίδια λογική ισχύει και για την παροχή δωρεάν ποσότητας ρεύματος. Μια οικογένεια με τέτοια εισοδήματα θα διαλέγει αν θα μαγειρέψει, θα έχει ζεστό νερό ή σόμπα το χειμώνα! Το δε ανεπαρκές επίδομα στέγασης δόθηκε σε λιγότερες από το 50% των οικογενειών που πληρούσαν τα κριτήρια της κυβέρνησης, κριτήρια ακραίας φτώχειας.

Πρόκειται για την πολιτική «παίρνω από τους φτωχούς για να ενισχύσω τους εξαθλιωμένους». Τέτοιου είδους χαρακτήρα είναι τα μέτρα για την «αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης» και σε αυτή τη βάση, με αυτά τα κριτήρια, μονιμοποιούνται οι παντός είδους μηχανισμοί, από το κράτος, τις ΜΚΟ, την εκκλησία κ.λπ., εξειδικεύοντας τις αντίστοιχες κατευθύνσεις της ΕΕ.

Το ερώτημα απλό. Φτάνουν όλα αυτά για να τους δώσουμε την ψήφο μας, πόσο μάλλον όταν ψήφισαν και 3ο μνημόνιο;

 

 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.