ΟΧΙ σε “σωτήρες” και σε “αναθέσεις”

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας, εκδότης της εφημερίδας «Η ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ»

Οι τριπλές εκλογές,  με τον τρόπο που μέχρι τώρα «κυλά» η προεκλογική εκστρατεία στην περιοχή μας, σίγουρα δεν μας έκαναν «σοφότερους». Δυστυχώς η «ατζέντα» τους περιορίζεται-με ευθύνη και μερίδας των τοπικών ΜΜΕ- σε «επικοινωνιακά τρυκ» που κρύβουν τα βασικά πολιτικά τους χαρακτηριστικά, τα πραγματικά τους διλήμματα. Επίσης η μαζική είσοδος χιλιάδων πλέον συμπατριωτών μας, χωρίς προηγούμενη ενασχόληση πολλών απ’ αυτούς στοιχειωδώς «με τα κοινά» ακόμη και σε πρωτόλειες μορφές (π.χ σύλλογοι, σωματεία) , στα διάφορα «ανεξάρτητα ψηφοδέλτια», δημιουργεί νέα δεδομένα για την πολιτική και το πώς αυτή ασκείται ή πρόκειται να ασκηθεί εάν και εφόσον καταλάβουν αιρετές θέσεις...

Μία από τις καλλιεργούμενες αντιλήψεις είναι αυτές της «μεσσιανικής αντίληψης» άσκησης της πολιτικής. Πολύ απλά της αντίληψης ότι κάποιος «σωτήρας» που διεκδικεί τώρα την ψήφο μας, εάν φυσικά τον ψηφίσουμε, θα λύσει τα βασικά μας δεινά μετεκλογικά. Θα το επαναλάβουμε. Τα «τοπικά» προβλήματα είναι άμεσα συνδεδεμένα με τα «γενικά», δήμοι-περιφέρεια-Ε.Ε είναι κρίκοι της ίδιας αντιλαϊκής αλυσίδας, είναι δεμένα με ένα τεράστιο νομοθετικό πλέγμα με την εξυπηρέτηση προφανώς όχι των λαϊκών συμφερόντων, αλλά των οικονομικά ισχυρών και της απρόσκοπτης κερδοφορίας τους. Τα προβλήματα θα υπάρχουν και μετά τις εκλογές. Και εκεί κανείς «σωτήρας» δεν θα μπορεί αν και το υπόσχεται προεκλογικά να τα αντιμετωπίσει γιατί πολύ απλά δεν έχει πολιτική πρόθεση να  αντιμετωπίσει  τις αιτίες τους. Γιατί πολύ απλά το μεγάλο κομμάτι των υποψηφίων-παρά τους όρκους πίστης του- ότι είναι «ανεξάρτητοι» είναι  βαθύτατα  πολιτικά-ιδεολογικά «εξαρτημένοι» απο την κεντρικά ακολουθούμενη πολιτική της «επιχειρηματικότητας-ανταγωνιστικότητας», του «ευρωμονόδρομου» κ.α

Μία δεύτερη αντίληψη που «πάει πακέτο» με την παραπάνω είναι αυτή της «ανάθεσης». Να ψηφίζουμε δηλαδή και στη συνέχεια να εναποθέτουμε σχεδόν «εν λευκώ» τις τύχες μας σ’αυτούς που εκλέξαμε. Η ζωή έχει αποδείξει ότι χωρίς έλεγχο τους και κυρίως χωρίς ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα και των φορέων του ακόμη και οι αιρετοί με τις καλύτερες προθέσεις ή απόψεις δεν μπορούν να «προχωρήσουν». Παρακολουθώντας χρόνια δημοτικά συμβούλια, είδαμε να παίρνονται οι όποιες «φιλολαϊκές αποφάσεις», κυρίως μόνο εάν στις συνεδριάσεις υπήρχαν οργανωμένα δημότες που απαιτούσαν…

Και ερχόμαστε στο σοβαρότερο ζήτημα. Απορρίπτοντας  τις   παραπάνω  καλλιεργούμενες αντιλήψεις θα πρέπει να πάμε με ενιαίο πολιτικό κριτήριο στις τρεις κάλπες. Να σκεφτούμε την επόμενη μέρα (που θα είναι πέντε ολόκληρα χρόνια!) και τις επιπτώσεις που θα έχει για τη ζωή μας η πολιτική μας επιλογή. Θα επιβραβεύσουμε για παράδειγμα την ακολουθούμενη πολιτική ψηφίζοντας τους «ανεξάρτητους» που την στηρίζουν; Θα στηρίξουμε όσους με την «απειλή» της «εξόδου από το ευρώ», μας έχουν καταντήσει να μην έχουμε στις τσέπες μας…ούτε ένα ευρώ; Δεν έχουμε αυταπάτες ότι οι εκλογές από μόνες τους θ’ αλλάξουν την κατάσταση μας. Όμως μπορούν  ν’ ανοίξουν μία χαραμάδα, μια και η πόρτα για μία άλλη οικονομική-κοινωνική ζωή απαιτεί κυρίως οργανωμένους, μαζικούς αγώνες. Ας αξιοποιήσουμε το όπλο της ψήφου ή τουλάχιστον ας «μην βγάλουμε μόνοι μας τα μάτια μας»…

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Αποκαλύπτοντας την «Χρυσή Αυγή» στους κόλπους…δημοκρατικών θεσμών.

Επόμενο άρθρο

ΓΙΑΤΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ ΤΟΝ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ «ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΓΙΑ ΝΕΑ ΒΕΡΟΙΑ» ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗ