Ομερτά της «αριστεράς» και της «προόδου»

Πριν λίγες ώρες πραγματοποιήθηκε η πιο αποτρόπαια σφαγή μεταναστών σε ευρωπαϊκό έδαφος στη Μελίγια, μία παράκτια περιοχή στη βόρεια ακτή της Αφρικής, η οποία αποτελεί έδαφος της Ισπανίας.

Την Παρασκευή 2.000 μετανάστες από διάφορες χώρες της Αφρικής επιχείρησαν να περάσουν τα σύνορα του Μαρόκο και να εισέλθουν στη Μελίγια, ελπίζοντας από εκεί να μπορέσουν να φτάσουν στην Ευρώπη και να βρουν μια καλύτερη ζωή. Τους υποδέχθηκαν, όμως, από την αρχή οι «αξίες» της ΕΕ… Αυτό που ακολούθησε είναι δύσκολο να περιγραφεί με λόγια.

Πρόκειται για εικόνες που παραπέμπουν σε πρακτικές εξόντωσης, με νεκρούς, μισοζώντανους και ζωντανούς ανθρώπους να είναι στοιβαγμένοι σαν σακιά, με τα γκλοπ της μαροκινής και της ισπανικής συνοριοφυλακής να συνεχίζουν να πέφτουν στα κορμιά τους, με τις κάννες των όπλων τους να τους σημαδεύουν μην τυχόν και ζωντανέψουν... Εικόνες «γροθιά στο στομάχι» κάθε προοδευτικού ανθρώπου, κάθε αγωνιστή σε όποια χώρα κι αν βρίσκεται, όποια γλώσσα και να μιλάει.

Μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί 23 νεκροί (σύμφωνα με άλλες πηγές οι νεκροί έχουν φτάσει τους 37) και εκατοντάδες τραυματίες.

Ωστόσο αυτό το έγκλημα «διαβάζεται» λίγο διαφορετικά στη χώρα μας, από τα πολιτικά κόμματα και τους προπαγανδιστικούς τους βραχίονες.

Ο μηχανισμός της ΝΔ στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης επιχαίρει για τη σφαγή. Άλλωστε οι δηλώσεις του «προοδευτικού» πρωθυπουργού της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ, περί «εισβολέων» που «απείλησαν την εδαφική ακεραιότητα της Ισπανίας» τους ταιριάζουν «γάντι».

Αυτό που «βγάζει μάτι», όμως, είναι η στάση του ΣΥΡΙΖΑ. Αν εξαιρέσει κανείς ορισμένα δημοσιεύματα φιλικών του ΜΜΕ που, λίγο-πολύ, ρίχνουν την ευθύνη για το μακελειό στους μετανάστες που… έπεσαν από τον φράχτη, στον ΣΥΡΙΖΑ επί 72 ώρες επικρατούσε «άκρα του τάφου σιωπή», για να βγει τελικά σήμερα το μεσημέρι μια δήλωση του ευρωβουλευτή του, Κ. Αρβανίτη, στην οποία δεν υπάρχει καν η λέξη «Ισπανία», αλλά υπάρχουν οι γνωστές κλάψες για την «παραβίαση των αρχών πάνω στις οποίες έχει θεμελιωθεί η ΕΕ». Γιατί όλα αυτά;

• Γιατί η ισπανική κυβέρνηση είναι το ίνδαλμα του ΣΥΡΙΖΑ. Μας την περιφέρει σαν μοντέλο στην πασαρέλα με κάθε αφορμή, αλλά για το έγκλημα στη Μελίγια ούτε φωνή, ούτε ακρόαση. Ο ίδιος ΣΥΡΙΖΑ που κατά τ' άλλα θα συγκρουστεί με τους «νταβατζήδες», με τους «ισχυρούς» και τη «διαπλοκή της ΝΔ», δεν μπορεί να ψελλίσει ούτε ένα φωνήεν για το έγκλημα που φέρει την υπογραφή των Ισπανών συνεταίρων του...
• Γιατί η πολιτική που δολοφονεί μετανάστες στα σύνορα, στο Αιγαίο, τη Μάλτα, την Κύπρο, τη Μελίγια και φυλακίζει όσους δεν δολοφόνησε, είναι η πολιτική της ΕΕ, που ευλαβικά εφαρμόζουν και μαζί διαμόρφωσαν και οι ελληνικές κυβερνήσεις. Κανείς δεν έχει ξεχάσει, όσο και αν θα το ήθελαν ορισμένοι, τον Αϊλάν και όλους τους Αϊλάν, ούτε και το κολαστήριο της Μόριας και τις κυβερνήσεις με τις οποίες λειτούργησε. 

Κάπως έτσι εξηγείται και το γιατί η ευαισθησία των κατά τ' άλλα δικαιωματιστών, εξαντλείται στη σωστή καταδίκη της θανάτωσης του χιμπατζή στο Αττικό Πάρκο...

Το έγκλημα στη Μελίγια δεν θα περάσει στα αζήτητα, δεν θα «θαφτεί». Θα προστεθεί στη μακρά λίστα των εγκλημάτων του καπιταλισμού με θύτη τη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση της Ισπανίας και την πολιτική της ΕΕ.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Το κρέας ψάρι στη ρήτρα αναπροσαρμογής

Επόμενο άρθρο

Ο σώζων εαυτόν σωθήτω …