Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Κρείττον εις κόρακας ή εις κόλακας εμπεσείν. Οι μεν γαρ νεκρούς, οι δε ζώντας εσθίουσιν. (μτφρ: καλύτερα να πέσεις σε κοράκια παρά σε κόλακες. Διότι τα μεν τρώνε νεκρούς, οι δε ζωντανούς.  Αντισθένης, Κυνικός Φιλόσοφος 445-360)

 

Το παραπάνω αρχαίο γνωμικό ταιριάζει «γάντι» στα όσα συμβαίνουν σήμερα με την κυβέρνηση και την στάση κομμάτων, ΜΜΕ και γενικότερα αυτού που λέμε «πολιτικό-οικονομικό κατεστημένο» μετά και την πορεία της κυβέρνησης για το 3^ο μνημόνιο. Η κυβέρνηση από τα «κοράκια» (Ε.Ε, ΔΝΤ, «δανειστές») που υποτίθεται κλήθηκε ν’ αντιμετωπίσει μετά από τη λαϊκή εντολή, έπεσε πλέον στους κόλακες

Αυτό που έχουμε μπροστά μας φάνταζε λίγες μέρες πριν «εξωπραγματικό».«Συμφωνούντες» και «διαφωνούντες» εντός της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ, αντιπολιτευόμενα κόμματα , ΜΜΕ εντός και εκτός συνόρων, καταλήγουν τελικά όλοι μαζί, έστω και από «διαφορετικούς» δρόμους, ότι... «στηρίζουμε την κυβέρνηση»!

Η συμφωνία με τους «εταίρους» είναι κακή, λένε οι «συμφωνούντες» της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ, όμως «πρέπει πάση θυσία να διαφυλάξουμε την κυβέρνηση», γι' αυτό και σηκώνουν το χέρι τους μέσα στη Βουλή, εγκρίνοντας τα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα ενόψει του τρίτου μνημονίου, ερχόμενοι σε αντίθεση μ’αυτά που πριν λίγο έστω και στα λόγια υποστήριζαν. Μάλιστα απαντώντας σε αυτούς που τους κατηγορούν για «νέα Βάρκιζα» απαντούν ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο γιατί δεν έχουν παραδώσει τα όπλα όπως τότε: «Κρατάμε την κυβέρνηση και η κυβέρνηση είναι όπλο» αναφωνούν. Κρύβουν όμως ότι τα όπλα αυτά με την πολιτική τους δεν εξυπηρετούν το λαό αλλά τους δυνάστες του!

Διαφωνούμε με το νέο καταστροφικό μνημόνιο, λένε τα στελέχη της «Αριστερής Πλατφόρμας» του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στηρίζουμε ολόθερμα την κυβέρνηση που το φέρνει! Παραιτούνται από τους υπουργικούς θώκους, όχι όμως και από τις βουλευτικές έδρες γιατί θεωρούν ότι «απολογούνται στους ψηφοφοφόρους τους που τους έδωσαν άλλη εντολή στις 25/1/2015. Το ίδιο βέβαια και οι συμπολιτευόμενοι ΑΝΕΛ, που «ξέχασαν» κόκκινες γραμμές και αυτοί στο όνομα της «σωτηρίας της χώρας»

Οσο για τα αντιπολιτευόμενα κόμματα του «ευρωμονόδρομου» (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ), όχι μόνο ψηφίζουν την αντιλαϊκή συμφωνία της κυβέρνησης και τα προαπαιτούμενα που οδηγούν στο τρίτο μνημόνιο, όχι μόνο δηλώνουν με ένα στόμα ότι «δεν τίθεται θέμα απώλειας δεδηλωμένης για την κυβέρνηση» αλλά την καλούν κιόλας «να κυβερνήσει επιτέλους και να εφαρμόσει με συνέπεια τις υποχρεώσεις που η ίδια ανέλαβε», «να προχωρήσει στις αναγκαίες μεγάλες τομές»...Φυσικά δεν θα έλεγαν και όχι σε μία κυβέρνηση «εθνική ενότητας-σωτηρίας» με τη συμμετοχή τους…

Το ίδιο ισχύει ως «γραμμή» και στα μεγάλα ΜΜΕ ντόπια και ξένα. Παρά το φαινομενικό «χτύπημα» της κυβέρνησης, στηρίζουν τη βασική της επιλογή («ευρωμονόδρομος»), κάνουν λόγο «για ενηλικίωση Τσίπρα», «για δύσκολη αλλά αναγκαία επιλογή», ενώ τον καλούν «να διώξει τους ακραίους και να σχηματίσει κόμμα και κυβέρνηση υπευθυνότητας, κεντροαριστεράς κ.α»

Όλα τα παραπάνω ας μας προβληματίσουν. Η «ομοφωνία» αυτή στήριξης, παρά τις αντιθέσεις ή τους «χρωματισμούς» της δεν γίνεται με «αγαθούς» στόχους. Έχει ως βασικό στόχο την ενσωμάτωση του λαϊκού παράγοντας στις στρατηγικές επιλογές των κυρίαρχων τάξεων Ελλάδας και Ε.Ε. Όλοι οι παραπάνω εκτιμούν ότι μ’αυτόν τον τρόπο, μ’αυτή την κυβέρνηση μπορούν να περάσουν με τις λιγότερες απώλειες τα όσα βάρβαρα και αντιλαϊκά προωθούνται. Ο δρόμος αυτός μόνο με τη λαϊκή παρέμβαση μπορεί να ανακοπεί!

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.