Περί "Διεθνούς Δικαίου"

Πολύ συζήτηση γίνεται για "Διεθνές Δίκαιο" και την ανάγκη εφαρμογής του, με αφορμή π.χ τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ομως θα πρέπει να υπάρχουν κάποια ζητήματα που ξεκάθαρα πρέπει να έχει κανείς κατά νου:

 Η εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου δεν γίνεται σε «λευκή σελίδα», αλλά μέσα σε ανταγωνισμούς που οξύνονται υπό το βάρος του συσχετισμού δυνάμεων και των σχεδίων για διευθετήσεις σε όλη την περιοχή, που θα «απελευθερώσουν» την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου για τα μονοπώλια και θα ενδυναμώσουν τη συνοχή του ΝΑΤΟ έναντι των ανταγωνιστών του. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, αποφάσεις και συμφωνίες που αντιστοιχούσαν σε άλλους συσχετισμούς δυνάμεων τσαλαπατιούνται...

Το ζήτημα σήμερα είναι ότι στην περιοχή του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου βρίσκεται σε εξέλιξη ένα σύνθετο παζάρι ιμπεριαλιστικών συμφερόντων και ανταγωνισμών, με στόχο να μοιραστεί ο ενεργειακός πλούτος της περιοχής και να διαμορφωθεί συσχετισμός υπέρ του ΝΑΤΟ και σε βάρος της Ρωσίας.

Ξέρουμε άλλωστε πώς έχει αντιμετωπιστεί το Διεθνές Δίκαιο στο Κυπριακό, στο Παλαιστινιακό ή σε άλλες περιπτώσεις.

Δεν μπορεί λοιπόν να υπάρχει καμία προσδοκία και καμία αυταπάτη ότι εντός ιμπεριαλιστικών συμμαχιών και ανταγωνισμών μπορεί να υπάρχει εγγύηση της ειρήνης, της ασφάλειας, των συνόρων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων, ή σεβασμός στα στοιχεία του Διεθνούς Δικαίου που είχαν διαμορφωθεί σε μια περίοδο που η ύπαρξη της ΕΣΣΔ και των σοσιαλιστικών κρατών επιδρούσε καθοριστικά.

Το αντίθετο: Τα παζάρια και οι διαπραγματεύσεις όχι μόνο δίκαια δεν μπορεί να είναι για τους λαούς, αλλά βάζουν τις βάσεις για τους επόμενους γύρους των ανταγωνισμών, τους οποίους θα κληθούν να πληρώσουν οι ίδιοι.

Γι' αυτό και η πάλη για τη διασφάλιση της ειρήνης, των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, δεν μπορεί παρά να πηγαίνει χέρι χέρι με την πάλη για απεμπλοκή από ΝΑΤΟ - ΕΕ και όλες τις συμμαχίες της αστικής τάξης, την πάλη για να απαλλαγεί ο λαός από την εξουσία και την οικονομία του κεφαλαίου, και όχι να αναζητείται μάταια στα «τραπέζια» των ιμπεριαλιστικών παζαριών.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Πίσω από τον καβγά...

Επόμενο άρθρο

Η «αύξηση» των επικουρικών: Η μέγιστη κοροϊδία, η επίδειξη θράσους προς τους συνταξιούχους συνεχίζεται