Του Αλέκου Χατζηκώστα* Πέντε εργάτριες έφυγαν από το σπίτι τους για το μεροκάματο και δεν επέστρεψαν ποτέ. Κάηκαν ζωντανές σε ένα ακόμα εργοδοτικό έγκλημα, αυτήν τη φορά στη βιομηχανία «Βιολάντα» στα Τρίκαλα. Ενα έγκλημα που δικαίως συγκλονίζει όλη την εργατική τάξη και προσθέτει νέα θύματα στον ακήρυχτο πόλεμο από το κράτος και τ... Περισσότερα
Περί «κανονικότητας
από Η Άλλη Άποψη
του Αλέκου Χατζηκώστα *
Ένα από τα συνηθισμένα «επιχειρήματα» που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για να δικαιολογήσει διάφορες (αντιλαϊκές) πολιτικές της επιλογές είναι αυτό της «κανονικότητας». Έτσι ως «κανονικότητα» και το «προφανές» επιχειρεί να εμφανίσει η κυβέρνηση την ενίσχυση της κρατικής βίας και καταστολής ενάντια στον «εχθρό λαό», με αφορμή την απαράδεκτη τροπολογία για το μνημείο του Άγνωστη Στρατιώτη.
Σύμφωνα με αυτήν: Η ευθύνη για την προστασία, συντήρηση, καθαριότητα και σωστή λειτουργία του μνημείου μεταφέρεται στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ενώ το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη αναλαμβάνει την τήρηση της τάξης και την «αποτροπή πράξεων που διαταράσσουν την ιερότητα και τον συμβολικό του χαρακτήρα». Η ρύθμιση αφορά τα 4.600 τ.μ. της έκτασης που ξεκινά μπροστά από τη Βουλή και το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και φτάνει μέχρι την αρχή του πεζοδρομίου. Περιλαμβάνει δηλαδή την απαγόρευση των διαδηλώσεων, των αναρτήσεων πανό, της αναγραφής συνθημάτων και κάθε άλλης εκδήλωσης του λαού μαςσε όλη τη μεγάλη πλατεία δηλαδή που βρίσκεται μπροστά από τη Βουλή των Ελλήνων. Αυτή είναι η ουσία. Το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, που καταλαμβάνει φυσικά έναν πάρα πολύ μικρότερο χώρο, είναι απλά η πρόφαση.
Συγκεκριμένα, προβλέπεται «η απαγόρευση της χρήσης ή κατάληψης της επιφάνειας του χώρου για οποιονδήποτε σκοπό πέραν της επίσκεψης του Μνημείου και της ανάδειξης της σημασίας του, όπως και της οποιασδήποτε αλλοίωσης του χώρου και της πραγματοποίησης της οποιασδήποτε δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης υπό την έννοια της παρ. 1 του άρθρου 2 του ν. 4703/2020, συμπεριλαμβανομένων και της αυθόρμητης και της έκτακτης υπαίθριας δημόσιας συνάθροισης». Οσοι μάλιστα παραβιάζουν την παρ. 1 προβλέπεται να τιμωρούνται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους. Σημειωτέον, ο νόμος που επικαλείται η ρύθμιση είναι ο νόμος Χρυσοχοΐδη τον οποίο πέρασε η κυβέρνηση εν μέσω της πανδημίας, με στόχο και τότε τον περιορισμό των διαδηλώσεων, και που βέβαια σε μεγάλο βαθμό έχει μείνει στα χαρτιά, κάτω από την αποφασιστική δράση του λαϊκού κινήματος.
Προφανώς οι διαδηλώσεις δεν έχουν να κάνουν με το συγκεκριμένο μνημείο, αλλά και δεν προσβάλλουν το μνημείο, ούτε υπάρχει πρόθεση για κάτι τέτοιο. Γιατί δεν είναι δυνατόν ένα μνημείο που τιμά εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία της πατρίδας, για ένα καλύτερο αύριο γι' αυτήν την πατρίδα, να προσβάλλεται από τις εκδηλώσεις του ίδιου του ελληνικού λαού, από τα σπλάχνα του οποίου βγήκαν όλοι αυτοί οι ήρωες που τιμούνται. Και φυσικά οι διαδηλώσεις γίνονται μπροστά στη Βουλή γιατί εδώ ψηφίζονται οι αντιλαϊκοί νόμοι! Το πραγματικό πρόβλημά δηλαδή δεν είναι η δήθεν διαφύλαξη του χαρακτήρα του μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη. (Σύμφωνα με την κυβέρνηση πρέπει να είναι ένα τουριστικό τοπόσημο, για να βγάζουν σέλφι οι τουρίστες!) Το πρόβλημά για την κυβέρνηση είναι η λαϊκή διαμαρτυρία και κινητοποίηση, όπως εκφράστηκε και πρόσφατα, με αφορμή την απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι και τη συμπαράσταση στο δίκαιο αίτημά του.
Υπάρχει όμως και μία ακόμη πλευρά: Η εμπλοκή του υπουργείου Εθνικής Αμυνας - δηλαδή των Ενόπλων Δυνάμεων - γεννά σοβαρά ερωτήματα για την αρμοδιότητα που αναλαμβάνουν απέναντι σε λαϊκές κινητοποιήσεις με πρόσχημα την προστασία του μνημείου, τη λειτουργία του οποίου ποτέ δεν εμπόδισε, ούτε προσέβαλε η γνήσια λαϊκή έκφραση και πρωτοβουλία.
Φυσικά η συγκεκριμένη τροπολογία, δεν είναι ξεκομμένη από τη γενικότερη ακολουθούμενη πολιτική που ο αντιλαϊκός της χαρακτήρας συνοδεύεται από ολοένα και μεγαλύτερο αυταρχισμό ενάντια στον «εχθρό λαό». Να σημειώσουμε για παράδειγμα: Νόμοι για τον περιορισμό των διαδηλώσεων και των απεργιών, νόμοι για διώξεις στους φοιτητές που αγωνίζονται, πειθαρχικό δίκαιο με εξοντωτικές ποινές για τους δημοσίους υπαλλήλους που διεκδικούν κ.α.
Και φυσικά όλα αυτά πάνε χέρι - χέρι με τους νόμους για τη 13ωρη εργασία, με τα 30 δισ. που δίνονται σε ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς, με τη γενικότερη στροφή της ΕΕ στην πολεμική οικονομία, με την πολεμική προπαρασκευή.
Ο λαός θα πρέπει όχι μόνο να επαγρυπνεί αλλά και να αντιδράσει μαζικά και οργανωμένα. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι την ορμή του λαού που έχει αποφασίσει να κατακτήσει το δίκιο του δεν τη σταματούν ούτε νόμοι, ούτε τροπολογίες, ούτε περιφράξεις!
* Δημοσιογράφος-συγγραφέας
πρώτη δημοσίευση εφημερίδα ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ της Μαγνησίας