Και να, μετά το άνοιγμα της κάλπης, άρχισε η μάχη της ερμηνείας της λαϊκής ψήφου. Πολλές οι πολιτικές δυνάμεις που έσπευσαν να προσεταιριστούν το αποτέλεσμα, να το φέρουν στα «δικά τους μέτρα και σταθμά». Άλλωστε τα ερωτήματα που τέθηκαν και κυρίως αυτά που δεν τέθηκαν (ναι ή όχι στο μνημόνιο που προτείνει η κυβέρνηση, ναι ή όχι στην Ε.Ε) στο δημοψήφισμα διευκολύνουν σε κάτι τέτοιο.

Το 61,31% του «ΟΧΙ» δεν είναι ομοιογενές (όπως και το ΝΑΙ που έριξαν λαϊκά στρώματα από φόβο) και δεν είναι ένα ποσοστό που ανήκει στον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ. 

Η κυβέρνηση ήδη δήλωσε πως το ΟΧΙ το αξιοποιεί για να κάνει νέα διαπραγμάτευση που θα οδηγήσει σε έναν επώδυνο συμβιβασμό. Το είπε, άλλωστε, και  ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας: «Η εντολή που μου δίνεται δεν είναι εντολή ρήξης αλλά εντολή ενίσχυσης της διαπραγματευτικής δύναμης για την επίτευξη συμφωνίας». Δεν μας εκπλήσσει καθόλου η ερμηνεία του «ΟΧΙ» από την κυβέρνηση. Είναι, όμως, έτσι; Η κυβέρνηση έθεσε ένα συγκεκριμένο ερώτημα στο δημοψήφισμα, που αφορούσε την πρόταση των δανειστών. Δεν ζήτησε ανανέωση της λαϊκής εντολής (με εκλογές),ούτε έθεσε σε δημοψήφισμα την πρόταση – μνημόνιο των 8 δις. Αντίθετα, ανακοίνωσε το δημοψήφισμα και μετά επανήλθε στο «τραπέζι» των διαπραγματεύσεων με ένα διετές – μνημόνιο, αξίας 29,2 δισεκατομμυρίων ευρώ!

Πρόκειται για κινήσεις που είχαν τον χαρακτήρα της πολιτικής απάτης, του πολιτικού τυχοδιωκτισμού.

Η κυβέρνηση, επιχειρώντας  να δείξει πως είναι κυρίαρχη στο πολιτικό παιχνίδι της χώρας («καθαρίζοντας» παράλληλα το εσωκομματικό πεδίο στον  ΣΥΡΙΖΑ)  επιδιώκει να μετατρέψει το «ΟΧΙ» σε μια νέα λαϊκή εντολή. Εάν ήθελε νέα λαϊκή εντολή ας έκανε εκλογές, αν ήθελε να εγκριθεί η πρόταση της (το μνημόνιο των 8 δισεκατομμυρίων και το διετές μνημόνιο των 29,2 δισεκατομμυρίων) ας την έθετε στο δημοψήφισμα, για να μπορούν να υπάρχουν ασφαλή συμπεράσματα, για τη βούληση του λαού. Δεν το έκανε, γιατί ήθελε να «παίξει», με την ερμηνεία του «ΟΧΙ» στους δανειστές.

Ανεξάρτητα από το ερώτημα και τα πολιτικά παιχνίδια της κυβέρνησης, το «ΟΧΙ» είχε κάποια αναμφισβήτητα έστω και θολά κάποια χαρακτηριστικά. Για μια ακόμα φορά η Ευρωπαϊκή Ένωση – την οποία η κυβέρνηση θεωρεί «σπίτι των λαών» – προσπάθησε, με διάφορους τρόπους, να παρέμβει στις επιλογές του λαού και να εκβιάσει. Οι «σύμμαχοι», με πολιτικές δηλώσεις στελεχών της ΕΕ και τρομοκρατικά δημοσιεύματα στο διεθνή Τύπο, μας έδειξαν – πάλι – ποιοι είναι. Σε αυτούς του εκβιασμούς ο λαός είπε «ΟΧΙ».Το ίδιο έπραξαν τα μεγάλα ΜΕ, αλλά και σύσσωμος ο παραδοσιακός αστικός κόσμος.

Το «ΟΧΙ» του 61,31% δεν μπορεί να μοιραστεί με αριθμούς. Αυτό ήταν κάτι που το επιδίωξε η κυβέρνηση, ώστε να το εκμεταλλευθεί για τον εαυτό της, βάζοντας μόνο το ερώτημα για την πρόταση των δανειστών. Ακόμα και η ίδια η κυβέρνηση, όμως, γνωρίζει καλά πως το «ΟΧΙ» του 61,31% δεν είναι «ΝΑΙ» στη διαπραγμάτευση.

Ένα ποσοστό του λαού που ψήφισε «ΟΧΙ» στηρίζει την κυβέρνηση να συνεχίσει τη διαπραγμάτευση. Ακόμα κι αυτό το ποσοστό, όμως, δεν ρωτήθηκε ποια διαπραγμάτευση… Ένα ποσοστό του «ΟΧΙ» αρνήθηκε να εκβιαστεί, από τους δανειστές και τους εκπροσώπους τους και να υπακούσει στις εντολές της ΕΕ. Ψηφίζοντας «ΟΧΙ» έστειλε το δικό του μήνυμα, δεν έδωσε εξουσιοδότηση, στην κυβέρνηση.

Παράλληλα, υπήρξε κι ένα «ΟΧΙ» σαφές και συγκεκριμένο, που δεν χάρισε το «ΟΧΙ» στην κυβέρνηση. Ήταν ένα «ΟΧΙ» με συγκεκριμένα πολιτικά χαρακτηριστικά, ένα «ΟΧΙ» στα μνημόνια των δανειστών και στα μνημόνια της κυβέρνησης, ένα «ΟΧΙ» στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό είναι ξεκάθαρο «ΟΧΙ» και σήμερα, μια μέρα μετά το δημοψήφισμα. Δεν έχει καμία αυταπάτη για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ. Ένα «ΟΧΙ» που καλεί σε έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, με απόφαση του λαού.

Ένα ποσοστό εξέφρασε την άποψη του, στο δημοψήφισμα, με άκυρα ψηφοδέλτια, με συγκεκριμένο πολιτικό περιεχόμενο, ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση και με σαφήνεια αποδέσμευση από αυτήν, ενάντια σε μνημόνια προερχόμενα από «δανειστές» και κυβέρνησης Δεν μπορεί να αγνοήσει κανείς το ποσοστό της αποχής (κάνουμε λόγο για αυτό της πολιτικής στάσης και όχι λόγω π.χ οικονομικής αδυναμίας για άσκηση του εκλογικού δικαιώματος ή «χαβαλές») . Ένα τμήμα του λαού δεν ψήφισε συνειδητά. Το στοιχείο αυτό χρειάζεται να συνεκτιμηθεί, σε κάθε ανάλυση, σε κάθε κοινωνική και πολιτική διεργασία.

Ο αγώνας δεν σταματά με την κάλπη. Η συμφωνία των πολιτικών αρχηγών (πλην ΚΚΕ) δείχνει ότι το ΟΧΙ μετατρέπεται σε ΝΑΙ. Και από αυτήν την άποψη ο αγώνας συνεχίζεται (κυρίως) μετά από αυτήν. Ενάντια στα νέα μνημόνια που ετοιμάζουν. Ενάντια στην Ε.Ε για αποδέσμευση από αυτήν. Για μια Ελλάδα της ανεξαρτησίας και της κοινωνικής προκοπής.

Ε.Κ

 

 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.