Ποια «λαϊκή εντολή»

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Ένα από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για να πείσει ότι ο συμβιβασμός που έκανε με τους 3 «θεσμούς» του κεφαλαίου (ΕΕ, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) έχει την έγκριση του λαού, είναι ότι βαδίζει με βάση την εντολή που έδωσε η λαϊκή ψήφος για επίτευξη συμφωνίας και όχι ρήξη με την ΕΕ! Αυτό, παρόλο που περιέχει δόσεις αλήθειας, γιατί όντως μεγάλο τμήμα όσων ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ ή ΑΝΕΛ δεν ήθελε σύγκρουση με την ΕΕ, την Ευρωζώνη και τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, στην πραγματικότητα αποτελεί λαθροχειρία.

Οι εργαζόμενοι, όμως, ψήφισαν το ΣΥΡΙΖΑ με προσδοκίες πως θα μπει τέλος στην αντιλαϊκή πολιτική. Δεν τον ψήφισαν γνωρίζοντας ότι θα συνεχίσει την αντιλαϊκή στρατηγική των μνημονίων. Οτι θα συνεχιστούν η επιτήρηση, η τρόικα με άλλο όνομα, οι ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί λιτότητας, οι ιδιωτικοποιήσεις. Δεν τον ψήφισαν γνωρίζοντας ότι θα αφήσει απείραχτο όλο το μνημονιακό αντιλαϊκό πλαίσιο, τους νόμους και την πολιτική που φόρτωσαν τα βάρη της κρίσης στο λαό. Σήμερα, όμως, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ πετάει στα μούτρα του λαού και ειδικά των φτωχών λαϊκών στρωμάτων τη συνέχιση του μνημονίου και όλου του αντιλαϊκού πλαισίου που καθιέρωσε. Πρόκειται για τους εφαρμοστικούς νόμους που χτυπάνε τα εργασιακά δικαιώματα, την Κοινωνική Ασφάλιση, την Υγεία - Πρόνοια, επιβάλλουν τη φορομπηξία των λαϊκών οικογενειών που τώρα θα γίνει με άλλο τρόπο, τις ιδιωτικοποιήσεις των λεγόμενων επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας.

Πρέπει, όμως, να δούμε τι ήταν αυτό που υποσχόταν ο ΣΥΡΙΖΑ στο λαό και τους εργαζόμενους. Οτι για να δει ο λαός προοπτική, για να ανασάνει, δε χρειάζεται καμιά ριζική ανατροπή, καμιά ρήξη με την ΕΕ και το κεφάλαιο, αρκεί μια αλλαγή κυβέρνησης, μια αλλαγή διαχείρισης. Αυτά δεν τα έλεγε μόνο προεκλογικά, αυτή τη γραμμή προωθούσε συστηματικά όλα τα προηγούμενα χρόνια στο πλαίσιο του λεγόμενου «αντιμνημονιακού μετώπου». Ηδη, όμως, στο μικρό χρονικό διάστημα επιβεβαιώθηκε και πάλι ο χαρακτήρας της ΕΕ, ως λυκοσυμμαχίας του κεφαλαίου, που δεν αλλάζει από την αλλαγή της κυβερνητικής σκυτάλης στις χώρες - μέλη της!

Οσοι είχαν αυταπάτες ψηφίζοντας το ΣΥΡΙΖΑ ότι θα σταματήσουν τα μνημόνια, οι επιτηρήσεις, η λιτότητα (τώρα τη λένε λιτό βίο), οι αντιλαϊκοί νόμοι, δεν πρέπει ούτε να γίνουν κλακαδόροι στη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής, όπως τους καλούν όλοι, αστικά κόμματα και ΜΜΕ, ούτε να ...πέσουν από τα σύννεφα. Τα λαϊκά στρώματα δε μάτωσαν τα προηγούμενα χρόνια με τους άλλους διαχειριστές του συστήματος, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, για να βρεθούν και σήμερα αντιμέτωπα με παρόμοια αντιλαϊκά μέτρα. Ομως, όσο και αν καλλιεργούνται, με τη στήριξη και των ισχυρών μηχανισμών των ΜΜΕ των μεγαλοκαπιταλιστών, η αναμονή και η υπομονή για τη νέα δήθεν «εθνική προσπάθεια που απαιτεί συναίνεση», τα πρώτα βήματα της νέας συγκυβέρνησης στον ίδιο δρόμο των δεσμεύσεων στην ΕΕ και της κερδοφορίας των μονοπωλίων δεν προμηνύουν τίποτε το καλό για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα. Οι σημερινές επικλήσεις στο λαό να συνεχίσει τις θυσίες του στο όνομα της νέας «εθνικής υπόθεσης» της ανάκαμψης της καπιταλιστικής οικονομίας, δεν πρέπει να συγκινήσουν κανέναν πραγματικό ριζοσπάστη, αριστερό εργαζόμενο και λαϊκό άνθρωπο. Ο λαός μας έχει συσσωρευμένη σημαντική εμπειρία και πρέπει να την αξιοποιήσει, μπορεί να κρίνει πού οδήγησαν οι θυσίες όλα τα προηγούμενα χρόνια για τη διάσωση της οικονομικής ολιγαρχίας, θυσίες που του ζητείται να συνεχίσει. Γι' αυτό δεν πρέπει να σκύψει το κεφάλι και να μετατραπεί σε κλακαδόρο της κυβέρνησης. Μονόδρομος για το λαό είναι η πάλη για την ανάκτηση των απωλειών, τη διεκδίκηση των σύγχρονων εργατικών - λαϊκών αναγκών, η πάλη για το ξήλωμα του αντεργατικού - αντιλαϊκού πλαισίου, η ρήξη με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία του.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

“Δημιουργική ασάφεια” ή δημιουργική προπαγάνδα;

Επόμενο άρθρο

Η μάχη για την Ελλάδα μόλις άρχισε