“Δημιουργική ασάφεια” ή δημιουργική προπαγάνδα;

Γράφει ο Αλέκος χαζτηκώστας

Θυμόμαστε τα προηγούμενα χρόνια την περίφημη «δημιουργική λογιστική» των παλιότερων κυβερνήσεων, στο πλαίσιο της οποίας «μηδέν συν μηδέν» έδινε αυξήσεις 14%(!),. Τώρα έχουμε πια μια νέα “εννοια” αυτή της «δημιουργικής ασάφειας» της σημερινής κυβέρνησης στο πλαίσιο της οποίας η τρόικα ονομάζεται «θεσμοί» και το μνημόνιο «γέφυρα»!

Μ’ αυτόν τον τρόπο, η κυβερνητική προπαγάνδα  επιχείρησε και επιχειρεί να πείσει το λαό ότι οι συμφωνίες που υπέγραψε με τους δανειστές όχι μόνο δεν σημαίνουν νέα βάρη, αλλά οδηγούν και σε φωτεινές λεωφόρους.

Από την άλλη, ό,τι είναι «δημιουργικά ασαφές» για το λαό έγινε αντιληπτό ως εξαιρετικά σαφές αμέσως από τους βιομήχανους, τους εκπροσώπους μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, τους εφοπλιστές και τους τραπεζίτες. Οπως έκαναν καθαρό από την πρώτη στιγμή, είδαν στη συμφωνία τη στήριξη των δικών τους αντιλαϊκών συμφερόντων, που για χάρη τους ο λαός, οι εργαζόμενοι φορτώθηκαν τα βάρη της κρίσης την προηγούμενη πενταετία. Χάρηκαν, μάλιστα, τόσο για την εξέλιξη, που κάλεσαν το λαό να στηρίξει «με τα τέσσερα» τις προσδοκίες τους «για την πολυπόθητη κοινωνική και οικονομική ανάκαμψη», όπως γράφεται στη σχετική ανακοίνωση του ΣΕΒ. «Αρκεί - συμπληρώνουν - να υποστηριχθεί με σθεναρότητα και πίστη από το πολιτικό σύστημα, τους κοινωνικούς εταίρους και τους πολίτες».

Οσο και εάν επιχειρούν να βαφτίσουν όλα τα παραπάνω αντί για κρέας ψάρι (σύμφωνα με τη κριτική που άσκησε ο Μ. Γλέζος) η πραγματικότητα είναι διαφορετική: Η νέα συμφωνία δείχνει ότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ πήρε τη σκυτάλη από εκεί που την άφησε η προηγούμενη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, συνεχίζοντας την αντιλαϊκή στρατηγική ΕΕ και μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Περιληπτικά, η συμφωνία περιλαμβάνει:

-Συνέχιση της εποπτείας και της αξιολόγησης από τους θεσμούς (βλέπε: τρόικα) Κομισιόν - ΔΝΤ - ΕΚΤ.

-Συνέχιση των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου.

-Συνέχιση των πρωτογενών πλεονασμάτων, χωρίς να προσδιορίζεται το μέγεθός τους.

-Συνέχιση των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και εξασφάλιση της δημοσιονομικής πειθαρχίας.

-Δέσμευση για επιτυχή ολοκλήρωση του «τρέχοντος προγράμματος», δηλαδή του μνημονίου.

-Με τη συμφωνία, η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύτηκε ότι δε θα προχωρήσει σε καμιά ακύρωση μέτρων που υλοποιήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια χωρίς τη συμφωνία των εταίρων.

Ενα μήνα μετά την εκλογική της νίκη, αυτό που μένει είναι πως η κυβέρνηση, όχι μόνο δεν έφερε στη Βουλή αμέσως νόμο κατάργησης των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, έτσι όπως πίστευε ότι θα κάνει ένα σημαντικό τμήμα του ελληνικού λαού, αλλά αντίθετα προχώρησε σε νέα συμφωνία με την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, που αποτελεί ουσιαστικά και τυπικά επέκταση του υφιστάμενου μνημονίου και των δεσμεύσεων που αυτό προέβλεπε, δηλαδή συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής των προηγούμενων κυβερνήσεων. Δηλαδή παράταση, χωρίς ημερομηνία για λήξη, των τραγικών συνεπειών του Μνημονίου στη ζωή του λαού.Δεν θα κουραστούμε να το γράφουμε. Η πολιτική αυτή δεν είναι μονόδρομος. Ομως στο πλαίσιο τη Ε.Ε και της κυριαρχίας των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων δεν μπορεί να χτιστεί φιλολαϊκή διέξοδος. Δεν μπορείς δηλαδή να είσαι όπως λέει και η λαϊκή παροιμία “και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ”! (Δημοσιεύτηκε στην έντυπη 'ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ")

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Και τώρα...Δουλειά...

Επόμενο άρθρο

Ποια «λαϊκή εντολή»