Και τώρα...Δουλειά...

Γράφει ο Κουπίδης Σωτήρης

Ιατρός Εργασίας - Διδάκτορας Ιατρικής ΕΚΠΑ

Υποψήφιος Βουλευτής Ημαθίας με” Το Ποτάμι”

Πέρασε ήδη ο πρώτος μήνας από την ημέρα των εκλογών, χρόνος που ήταν πολύ πυκνός σε πολιτικές εξελίξεις, με κύριο χαρακτηριστικό την αναβάθμιση των συζητήσεων μεταξύ των πολιτών για την πολιτική κατάσταση.

Μέσα σε αυτόν τον μήνα σχηματίστηκε μία συμμαχική κυβέρνηση, την οποία απαρτίζουν προεκλογικές «αντιμνημονιακές» δυνάμεις από εντελώς διαφορετικούς και ετερόκλητους ιδεολογικούς χώρους, η οποία έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή.  Η κυβέρνηση περιβάλλεται από την ανοχή ή την προσμονή των πολιτών για καλύτερες ημέρες μέσω κυρίως της βελτίωσης της καθημερινότητας των μεσαίων στρωμάτων της κοινωνίας. 

Παράλληλα ολοκληρώθηκε η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, η οποία σημειωτέο ήταν η αφορμή που μας οδήγησε στην εκλογική αναμέτρηση. Για πρώτη φορά μεταπολιτευτικά επιλέχθηκε πρόσωπο πολιτικά «ενεργό», του οποίου η διαδρομή σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως με όχι πάντα κολακευτικά σχόλια τόσο από «Αριστερά» όσο και από «Δεξιά». Η λαμπρή υποψηφιότητα του κ. Αλιβιζάτου που ήταν η πρόταση από Το Ποτάμι αποτέλεσε μία αχτίδα φωτός που διαπέρασε ωστόσο τα «σφραγισμένα» παράθυρα του αραχνιασμένου κάστρου της εξουσίας.

Περαιτέρω ολοκληρώθηκε  η διαπραγμάτευση με τους θεσμούς (πρώην τρόικα) και οι ευρωπαίοι εταίροι μας, συμφώνησαν μέσα στο επόμενο τετράμηνο (και όχι εξάμηνο) να τους αποδείξει η νέα κυβέρνηση ένα άλλο μείγμα πολιτικής, που όμως προς απογοήτευση των κυβερνώντων  και των κοινοβουλευτικών τους ομάδων, πρέπει να είναι κοστολογημένο και εφικτό.

Οι πολίτες εξέλαβαν διαφορετικά το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων, ακούστηκαν πολλές ερμηνείες και γράφτηκαν ακόμα περισσότερες αναλύσεις. Εκκωφαντικότερη όλων η δήλωση του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς, νυν ευρωβουλευτή και «τοτεμικού*» συμβόλου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γλέζου, «ότι στη διαπραγμάτευση βαφτίστηκε το κρέας σε ψάρι».

Το βασικό ερώτημα από εδώ και στο εξής είναι τι κάνουμε στους επόμενους τέσσερις μήνες; Η απάντηση είναι μία και μονότονη… Δουλειά, δουλειά, δουλειά.

Η κυβέρνηση; Οφείλει να καταβάλλει σοβαρή προσπάθεια για να αποδείξει τόσο στις συνιστώσες της, αλλά κυρίως στους πολίτες ότι έχει οριστικοποιήσει ένα πρόγραμμα το οποίο θα εφαρμόσει τάχιστα. Και φυσικά δεν μπορεί να θεωρείται πρόγραμμα τετραετίας το «υπό διαβούλευση» πρόγραμμα των εκατό ημερών που είχε δημοσιοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη. Το κυβερνητικό πρόγραμμα θα πρέπει να οριστικοποιηθεί και στοιχειωδώς να κοστολογηθεί, να λάβει χρονικές διαστάσεις τετραετίας και φυσικά να εφαρμοστεί  ρεαλιστικά υπό τις παρούσες πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες.

Βασική παράμετρος του κυβερνητικού προγράμματος πρέπει να αποτελεί η παραμονή στην Ευρωπαϊκή οικογένεια και στο κοινό νόμισμα. Σημαντικότερο όμως κατά την άποψη μου είναι να διαπνέεται το πρόγραμμα διακυβέρνησης από το όραμα, το σχεδιασμό αλλά και την εκκίνηση μίας ολοκληρωμένης παρέμβασης για ένα νέο παραγωγικό και αναπτυξιακό μοντέλο της Ελλάδας. Μία ανασυγκρότηση εκ βάθρων μέσω μεταρρυθμίσεων με σκοπό να κάνουμε όλοι μαζί τη χώρα μας παραγωγική και αξιόπιστη και τον καθένα από εμάς πιο δημιουργικό και πιο εργατικό. 

Η αντιπολίτευση; Οφείλει να ασκεί υπεύθυνα το ρόλο της. Να συμφωνήσει σε μεγάλες αλλαγές και να τις απαιτήσει από την κυβέρνηση ώστε να δρομολογηθούν, όπως η συνταγματική αναθεώρηση, η αλλαγή του νόμου περί ευθύνης υπουργών, η αλλαγή του εκλογικού νόμου σε ποιο αναλογική κατεύθυνση, η μείωση του αριθμού των βουλευτών στο κοινοβούλιο, ο εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης, η εφαρμογή ενός δικαιότερου φορολογικού συστήματος, η πάταξη ή έστω η μείωση της φοροδιαφυγής σε όλα τα επίπεδα κ.α.

Οι πολίτες; Οφείλουμε να δώσουμε χρόνο στην κυβέρνηση, εφόσον λειτουργεί με γνώμονα το κοινό συμφέρον, δεν επενδύει στον διχασμό ή στο θυμικό συναίσθημα και στους συμβολισμούς, αλλά σηκώνει τα μανίκια για σκληρή δουλειά. Όταν μας πείσει ότι έχει πρόταση για ένα στιβαρό και βιώσιμο παραγωγικό και αναπτυξιακό μοντέλο που η Ελλάδα μας έχει τόσο ανάγκη, τότε οφείλουμε όλοι να σηκώσουμε επίσης τα μανίκια και να δώσουμε την ψυχή μας για να πετύχουμε την υπέρβαση. Μέχρι τότε ας δουλέψουμε σκληρά ο καθένας στον τομέα του για την βελτίωση τόσο των μικρο-οικονομικών όσο και των μακρο-οικονομικών δεικτών της οικονομίας μας.

Τη σκληρή προσπάθεια και την προσωπική δέσμευση στον κοινή αγώνα, τη χρωστάμε αφενός σε αυτούς που έχτισαν σε αντίξοες συνθήκες την Ελλάδα, αφετέρου τη χρωστάμε στα παιδιά μας, για το καλύτερο μέλλον από τη γενιά μας, που οφείλουμε να τα κληροδοτήσουμε.

* Η λέξη Τοτέμ προέρχεται από ινδιάνικες φυλές του Καναδά και περιγράφει κάθε φυσικό αντικείμενο, ζώο, ή φυτό, για το οποίο πιστεύουν ότι έχει ιερές ιδιότητες κι έτσι το εκτιμούν ως προστάτη της πατριάς, της φυλής, και, γενικότερα ως γενάρχη. Κάθε φυλή έχει και το δικό της τοτέμ κι απαγορεύεται κανείς να το πειράξει ή να το θίξει ακόμη και να αναφέρει τ' όνομά του. Όλα τα έθιμα, που έχουν σχέση με το τοτέμ και αυτή η ίδια η πίστη στα τοτέμ, με μία λέξη ονομάζονται τοτεμισμός.

Πηγή: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%BF%CF%84%CE%AD%CE%BC (Προσπελάστηκε στις 2/3/2015)

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Και πάλι για τις γερμανικές αποζημιώσεις

Επόμενο άρθρο

“Δημιουργική ασάφεια” ή δημιουργική προπαγάνδα;