Πρώτες σκέψεις με αφορμή τη συζήτηση περί «πολιτικού γάμου και τεκνοθεσίας ομόφυλων ζευγαριών»

του Αλέκου Χατζηκώστα

Στα ΜΜΕ και στη δημόσια συζήτηση κυριαρχεί- και όχι τυχαία- το ζήτημα περί «πολιτικού γάμου και τεκνοθεσίας ομόφυλων ζευγαριών». Ως μέρος της «μεταρρυθμιστικής ατζέντας» της κυβέρνησης, ο πρωθυπουργός σκιαγράφησε το επικείμενο νομοσχέδιο για τον πολιτικό γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και την τεκνοθεσία. Ενώ ναι επί της αρχής, τοποθετήθηκαν και οι επικεφαλείς του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και του ΠΑΣΟΚ (άλλωστε ψηφίζουν από κοινού πάνω από 50% της νομοθεσίας…) . Φυσικά αναμένουμε και το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, για να τοποθετηθούμε αναλυτικά. Επομένως ορισμένες πρώτες σκέψεις θα καταθέσουμε και θα προφανώς επανέλθουμε:

1.Έχει στηθεί ένα αποπροσανατολιστικό σε σχέση με τα οξυμένα λαϊκά προβλήματα «γαϊτανάκι», τα οποία δεν έχουν χώρο και χρόνο στα κεντρικά ΜΜΕ, όχι τυχαία βέβαια. Ταυτόχρονα γύρω από τα συγκεκριμένα ζητήματα  - όπως παρουσιάζονται-συνυπάρχουν από τη μια οι αντιλήψεις του «ατομικού δικαιωματισμού» και άλλες ανορθολογικές, αντιεπιστημονικές θεωρίες περί «κοινωνικής κατασκευής του φύλου», και, από την άλλη, σκοταδιστικές, εθνικιστικές αντιλήψεις, που υπερασπίζονται τη λεγόμενη «πυρηνική οικογένεια», δηλαδή αναπαράγουν το «Πατρίς - Θρησκεία - Οικογένεια» και αντιμετωπίζουν τη γυναίκα ως μηχανή αναπαραγωγής παιδιών, ακόμα και ομοφοβικές απόψεις. Αναδεικνύεται μέσα απ’ αυτά, όλη η υποκρισία που κρύβεται πίσω από τις θέσεις των κομμάτων που επιδιώκουν να προσδώσουν προοδευτικό μανδύα στον «ατομικό δικαιωματισμό», ενώ αποσιωπούν τις οικονομικές, κοινωνικές προϋποθέσεις για να πραγματοποιηθεί οποιαδήποτε πραγματική ελεύθερη ατομική επιλογή. Πολύ περισσότερο που οι θέσεις τους φέρνουν σε αντιπαράθεση τα ατομικά με τα κοινωνικά δικαιώματα.

2. Η συστηματική προσπάθεια της κυβέρνησης να εμφανίζει την αντιδραστική της ατζέντα σε όλα τα ζητήματα με δήθεν «εκσυγχρονιστικό - προοδευτικό - νεωτεριστικό» μανδύα, καταρρέει μπροστά στην αμείλικτη πραγματικότητα, στη βαρβαρότητα της φτώχειας, της ανασφάλειας, της επίθεσης στην Υγεία και την Παιδεία. Από αυτήν την άποψη, ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του ούτε είναι ούτε μπορούν να παριστάνουν τους υπερασπιστές της προόδου και των λαϊκών δικαιωμάτων.

3. Η γονεϊκότητα δεν είναι ατομικό δικαίωμα του ζευγαριού, αλλά υποχρέωση των γονιών απέναντι στα παιδιά. Είναι οι ανάγκες, τα συμφέροντα του παιδιού, που έχει δικαίωμα και στη μητρότητα και στην πατρότητα, με την αναγκαία κρατική, δωρεάν στήριξη σε κοινωνικές δομές (π.χ. συμβουλευτική γονιών - παιδιών).

Όμως, ο πρωθυπουργός καθώς και τα άλλα αστικά κόμματα δεν κάνουν καμία αναφορά σε αυτήν την κρατική ευθύνη. Η κοινωνική προστασία της νηπιακής, παιδικής, εφηβικής ηλικίας λογαριάζεται ως «κόστος» για το κράτος διαχρονικά από όλες τις αστικές κυβερνήσεις.

Στο όνομα της «ισότητας στον γάμο», που επικαλούνται η κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλα κόμματα, διαγράφεται το δικαίωμα του παιδιού στη μητρότητα - πατρότητα, που έχει κοινωνικό χαρακτήρα και στηρίζεται στην αντικειμενική σχέση ανδρικού και γυναικείου οργανισμού στην τεκνοποίηση. Αντικαθίσταται από μια θολή γονεϊκότητα, ό,τι κι αν λέει ο πρωθυπουργός, ότι δεν θα φέρει το «Γονέας 1 - Γονέας 2» στο νομοσχέδιο. Αυτό επιβεβαιώνει η διεθνής πείρα, όπως η πρόσφατη απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου για το «ευρωπαϊκό πιστοποιητικό γονικής σχέσης», φτάνοντας στο σημείο να αναγνωρίζεται ότι ένα παιδί έχει γονική σχέση ακόμη και με περισσότερους από δύο γονείς (Γονέας 1, Γονέας 2, Γονέας 3 κ.λπ.), μέχρι και με «πρόσωπα που ισχυρίζονται ότι είναι γονείς».

4. Οι διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού ότι δεν θα υπάρξουν αλλαγές στην Ιατρικώς Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή, δεν βάζουν φραγμό, αλλά τροφοδοτούν παραπέρα την εμπορευματοποίηση της τεκνοθεσίας και τη γενικευμένη εμπορική παρένθετη μητρότητα. Ο πρωθυπουργός στη συνέντευξή του επικαλέστηκε ακόμη την ανάγκη ρύθμισης της σχέσης του παιδιού με τον σύντροφο του φυσικού γονιού, αποκρύπτοντας ρυθμίσεις που ήδη υπάρχουν και μπορούν να επιλύουν τέτοια ζητήματα. Αντί για βελτίωση ή τροποποίηση κάποιων ρυθμίσεων, στην πραγματικότητα προχωρά στον νόμο η ακύρωση της μητρότητας - πατρότητας.

Οι νομικές ρυθμίσεις για τη γονική μέριμνα κατοχυρώνουν τις σχέσεις γονιών - παιδιών, δεν κατοχυρώνουν ερωτικούς συντρόφους. Άλλωστε, και στην περίπτωση των χωρισμένων ετερόφυλων ζευγαριών με παιδιά, οι σχέσεις των παιδιών με τους νέους συντρόφους των γονιών τους δεν οδηγούν σε νομική αναγνώριση γονικής σχέσης με το παιδί, δηλαδή σε αποκλεισμό της φυσικής μητέρας ή πατέρα από τη γονική ευθύνη κι υποχρέωση ή σε πολλαπλούς γονείς.

πρώτη δημοσίευση εφημερίδα ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

ΕΘΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑ: ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ?

Επόμενο άρθρο

Άδεια πήρες; Στην δώσανε;