Ψέματα και παπατζιλίκια

«Αυτή είναι μια μεγάλη ελπίδα, το Ταμείο Ανάκαμψης», δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας σήμερα στο TRT, αναφερόμενος στο υπερμνημόνιο της ΕΕ που αποτελεί το κοινό πρόγραμμα ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ.

Έθεσε, όμως, και τις ενστάσεις του για τον τρόπο που το διαχειρίζεται η κυβέρνηση, για να συμπληρώσει, βέβαια, αμέσως ότι: «Θέλω να είμαι ειλικρινής. Πλήρης επανασχεδιασμός δεν μπορεί να γίνει. Όμως, έχω ήδη έρθει σ’ επαφή κι έχω κάνει συζητήσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση για τις σημαντικές παρεμβάσεις που πρέπει να γίνουν».

Τι εντόπισε ως πρόβλημα; Ότι «τα δάνεια στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις είχαν υψηλότερο επιτόκιο από αυτά που πήγαν στις μεγάλες επιχειρήσεις. Είχαν πάνω από 5%, ενώ στις άλλες ήταν 4,5%». Εδώ που τα λέμε, έχει δίκιο. Πού ξανακούστηκε στον καπιταλισμό οι τράπεζες να δανειοδοτούν τις μεγάλες επιχειρήσεις με 0,5% πιο ευνοϊκό επιτόκιο από ότι τις μικρές;…

Και συνέχισε: «Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι εδώ ότι και οι τράπεζες πρέπει να λειτουργήσουν αντιλαμβανόμενες τον ρόλο τους (…) και όχι να χρηματοδοτούν τα κέρδη κάποιων ολίγων, ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων». Μάλλον επί ΣΥΡΙΖΑ οι τράπεζες είχαν κάποιον άλλον ρόλο από τη στήριξη της καπιταλιστικής κερδοφορίας και είχαν μετατραπεί σε ευαγή ιδρύματα, αλλά κανείς δεν το πήρε χαμπάρι…

Βέβαια, ακόμα και αυτά τα φαιδρά, ο κύριος Τσίπρας φρόντισε να τα «μαζέψει» λίγα δευτερόλεπτα μετά, δίνοντας πάλι τα γνωστά διαπιστευτήρια: «Εμείς δεν είμαστε αντίθετοι στη λειτουργία και στην κερδοφορία αυτών των ομίλων». Η αλήθεια είναι ότι κάτι είχαμε καταλάβει…

Και συνεχίζοντας με την τακτική «μια στο καρφί και μια στο πέταλο»: «Αλλά όχι και να υπάρχει αυτή η τρομακτική αδικία και ανισότητα, αυτοί μόνο να κερδίζουν κι όλοι οι υπόλοιποι να πληρώνουν». Ε όχι, αυτό δεν αντέχεται… Να δείτε που ο ΣΥΡΙΖΑ έχει βρει τον τρόπο να κερδίζουν όλοι και να μην χάνει κανείς, αλλά μας το κρατάει μυστικό.

Για να φτάσει στο συμπέρασμα: «Ούτε ο καπιταλισμός μπορεί να λειτουργήσει έτσι, ούτε η οικονομία της αγοράς μπορεί να λειτουργήσει έτσι, αυτό είναι ζούγκλα». Κι εμείς που νομίζαμε ότι αυτό ακριβώς είναι ο καπιταλισμός, μια «ζούγκλα» όπου το μεγάλο «ψάρι» τρώει το μικρό. Μάλλον είχαμε καταλάβει λάθος…

Και, τέλος, φοβούμενος μην τον παρεξηγήσει κανείς: «Κοιτάξτε, δεν λέω κάτι επαναστατικό, έχω επίγνωση του ότι δεν λέω κάτι επαναστατικό». 

Μην ανησυχείτε κύριε Τσίπρα, δεν σας κατηγόρησε κανείς ότι λέτε κάτι επαναστατικό. Ψέματα και παπατζιλίκια σας κατηγορούμε ότι λέτε, ως συνήθως…

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Γιατί ο Πούτιν έχει ανάγκη την Wagner

Επόμενο άρθρο

Ανιστόρητος αντικομμουνισμός