Το πραγματικό δίλημμα για το λαό

Από διαφορετικές πηγές, όπως και αν μετρηθούν οι μισθοί και η απασχόληση, επιβεβαιώνεται ότι οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από τις επενδύσεις και το «ευνοϊκό επενδυτικό περιβάλλον», από τις φοροαπαλλαγές, τις κρατικές ενισχύσεις και τα άλλα μέτρα στήριξης στο κεφάλαιο, για τα οποία διαγκωνίζονται και ομονοούν η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα αστικά κόμματα. Ολα αυτά προϋποθέτουν «ξερίζωμα» της μόνιμης και σταθερής δουλειάς, επίθεση διαρκείας στους μισθούς και στα εργασιακά δικαιώματα, σύνθλιψη των εργατικών - λαϊκών αναγκών, σε κρίση και σε ανάπτυξη της καπιταλιστικής οικονομίας, μεγαλώνοντας τα αδιέξοδα για τη λαϊκή οικογένεια.

Επομένως, το πραγματικό δίλημμα που προκύπτει για τους εργαζόμενους και το λαό, ιδιαίτερα τους νέους και τις νέες που μπαίνουν στην παραγωγή με χειρότερους όρους ακόμα κι από τους πατεράδες τους, είναι: Συμβιβασμός με τη μισοζωή και την ένταση της εκμετάλλευσης, με την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα, με την πολιτική του «δώστα όλα» στο κεφάλαιο, την ώρα που η λαϊκή οικογένεια και ειδικά τα νέα ζευγάρια αδυνατούν να ικανοποιήσουν ακόμα και στοιχειώδεις ανάγκες τους;

Αποδοχή της προπαγάνδας του κεφαλαίου και των κομμάτων του, που καταρρέει καθημερινά, ότι η ευημερία του λαού θα έρθει από τη θωράκιση των κερδών του κεφαλαίου, από το «μεγάλωμα της πίτας» του πλούτου, που παράγει με το μυαλό και τα χέρια του ο εργαζόμενος λαός και τον οποίο κλέβουν τα μονοπώλια; Συμβιβασμός με την ένταση της καταστολής, που είναι το αναγκαίο συμπλήρωμα της αντιλαϊκής πολιτικής και των πολιτικών ενσωμάτωσης, με στόχο την τρομοκράτηση και τον αφοπλισμό του κινήματος;

`Η οργάνωση της πάλης  για τη διεκδίκηση σύγχρονων όρων δουλειάς και αμοιβής, για ζωή και δικαιώματα με βάση τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, που είναι σήμερα ώριμο να ικανοποιηθούν, αλλά «σκοντάφτουν» στην ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, στην οργάνωση της οικονομίας με κριτήριο το κέρδος; Εκεί βρίσκεται η πραγματική διέξοδος για το λαό: Στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, στη συγκρότηση της Κοινωνικής Συμμαχίας, στον αντικαπιταλιστικό - αντιμονοπωλιακό αγώνα, που θα βάζει εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική και θα διαμορφώνει τις προϋποθέσεις για πραγματική ευημερία του λαού, με την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

3/1/1962: Όταν ο Πάπας Ιωάννης ο 13ος αφόριζε τον ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης Φιντέλ Κάστρο!

Επόμενο άρθρο

Η άλλη όψη των... επιδομάτων!