Στο 5,7% σκαρφάλωσε ο πληθωρισμός τον Οκτώβρη, με τις δυσβάσταχτες αυξήσεις στα καύσιμα και στα άλλα αγαθά να αποτυπώνονται σε όλους τους επιμέρους δείκτες. Ο χειμώνας προβλέπεται βαρύς και προπάντων παγωμένος για την πλειοψηφία των λαϊκών νοικοκυριών.Σε συνθήκες έντασης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και πολέμων, οι προβλέψεις για «... Περισσότερα
Αποχώρησε η ολλανδική εταιρεία από τη Θεσσαλία: Υποσχέσεις και «master plans» καταρρέουν
από Η Άλλη Άποψη
Τρία και πλέον χρόνια μετά τις καταστροφικές πλημμύρες του «Daniel» στη Θεσσαλία, τα μεγάλα λόγια και οι υποσχέσεις για τη θωράκιση της περιοχής καταρρέουν ξανά με πάταγο, αποκαλύπτοντας τον πραγματικό χαρακτήρα των σχεδιασμών για την «ανασυγκρότησή» της. Σύμφωνα με πληροφορίες που ήρθαν στη δημοσιότητα, η πολυδιαφημισμένηολλανδική εταιρεία «HVA International»,στην οποία η κυβέρνηση ανέθεσε τις μελέτες, αποχώρησε από την περιοχή, απομάκρυνε περίπου 30 μηχανικούς, έκλεισε τα γραφεία της και απέστειλε εξώδικο στο Ελληνικό Δημόσιο διεκδικώντας 2,5 εκατ. ευρώ για την πρώτη και τη δεύτερη φάση των μελετών της.
Κράτος και εταιρεία ρίχνουν τώρα ο ένας στον άλλον την ευθύνη για τις εξελίξεις. Το κράτος υποστηρίζει ότι δεν παραδόθηκαν πρόσθετες μελέτες που προέβλεπε η σύμβαση με την εταιρεία, με την ίδια να απαντά ότι δύο χρόνια μετά δεν είχε πάρει τα στοιχεία που χρειαζόταν. Στο μεταξύ, μια σειρά μεγάλα έργα αποκατάστασης και αντιπλημμυρικής προστασίας παραμένουν ανολοκλήρωτα ή δεν έχουν ξεκινήσει καν, όπως της ορεινής υδρονομίας και της αποκατάστασης υποδομών, καθώς και τα φράγματα στη Σκοπιά, στο Μουζάκι και στην Πύλη, τα οποία άλλωστε εκκρεμούν εδώ και χρόνια, ακόμα και πριν τον «Daniel».
Οι εξελίξεις αποκαλύπτουν ξανά ότι η πολιτική που έπνιξε τον λαό δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως «σωτηρία» για την προστασία του. Η κυβέρνηση πριν τρία χρόνια ανέθεσε τη θωράκιση της περιοχής σε πολυεθνική εταιρεία, η οποία είχε εξαρχής αποσαφηνίσει τον χαρακτήρα της ως εταιρεία που διαχειρίζεται κεφάλαια, γεωργικές εκτάσεις και συμβόλαια με μεγάλους αγοραστές και που βλέπει την «κλιματική αλλαγή» ως «ευκαιρία».
Το «master plan» της, που κατατέθηκε τον Μάρτη του 2024, ήταν κομμένο και ραμμένο στη λογική του «κόστους - οφέλους», αυτή δηλαδή που έπνιξε τη Θεσσαλία! Έντυνε με επιστημονικό μανδύα την πολιτική της πλήρους εμπορευματοποίησης του νερού και της παράδοσης του θεσσαλικού κάμπου στα μεγάλα συμφέροντα, σε βάρος των λαϊκών και ιδιαίτερα των αγροτικών οικογενειών. Προβλέπονταν Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, κίνητρα στους επιχειρηματικούς ομίλους και ένας οργανισμός νερού ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου για όλη τη Θεσσαλία. Για τους αγρότες το σχέδιο των Ολλανδών θύμιζε ...ΚΑΠ της ΕΕ, αφού περιλάμβανε εγκατάλειψη ή αναγκαστική αλλαγή καλλιεργειών μέσα σε έξι χρόνια, πρόστιμα, ακριβότερο ρεύμα για το πότισμα κ.ά.
Πρόκειται για σχεδιασμό όπου -ανεξάρτητα από την εξέλιξη με την ολλανδική εταιρεία- συναντιούνται η κυβέρνηση και η σοσιαλδημοκρατικής κοπής περιφερειακή αρχή Θεσσαλίας, που τώρα επιδίδονται στο γνωστό «πινγκ πονγκ» των ευθυνών για να αποκρύψουν τις αιτίες που η περιοχή παραμένει αθωράκιστη μέχρι σήμερα. «Τα υπόλοιπα έργα δεν έχουν δημοπρατηθεί. Δεν φταίνε οι Ολλανδοί, φταίει το υπουργείο», δήλωσε ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δημήτρης Κουρέτας. Και συνέχισε ισχυριζόμενος προκλητικά ότι «οι Έλληνες επιστήμονες μπορούν καλύτερα. Δεν υπήρχε λόγος να έρθουν οι Ολλανδοί», ενώ το 2024 δήλωνε ότι το σχέδιο της Περιφέρειας είναι κατά 90% σύμφωνο με αυτό της ολλανδικής εταιρείας, συναινώντας στην επικίνδυνη για τον λαό στρατηγική.
Τα σπασμένα αυτής της στρατηγικής καλείται βέβαια να τα πληρώσει ξανά ο λαός, που εδώ και τρία χρόνια παραμένει αθωράκιστος, γι' αυτό και είναι ανάγκη να δυναμώσουν η συζήτηση και η δράση γύρω από το κρίσιμο ζήτημα πώς θα σωθεί ο ίδιος και το βιος του. Να μη δείξει καμία εμπιστοσύνη σε κράτος, κυβερνήσεις και επιχειρηματικούς ομίλους που αντιμετωπίζουν την καταστροφή του ως πεδίο για να αυξάνουν τα κέρδη τους. Τέτοια πείρα συγκεντρώνεται στην περιοχή και μπορεί να ενισχυθεί με νέες δυνάμεις στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, δυναμώνοντας τη σύγκρουση με τη στρατηγική του κεφαλαίου, που πνίγει κάθε λαϊκή ανάγκη.