Ρεσιτάλ θράσους έδωσαν χτες στην Ολομέλεια της Βουλής κυβέρνηση και κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης, που αφού πρώτα έβαλαν όλοι το χέρι τους για να αρθεί πλήρως κάθε προστασία που είχε η λαϊκή κατοικία, αφού παρέδωσαν τα σπίτια των λαϊκών οικογενειών βορά στα «κοράκια» των funds και των servicers, αφού καθιέρωσαν ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και έκαναν την εναντίωση σε αυτούς ιδιώνυμο αδίκημα (κυβέρνηση Τσίπρα), παρέλασαν από το βήμα της Βουλής παριστάνοντας τους υπέρμαχους της λαϊκής στέγης!

Πετώντας ο ένας στον άλλον το μπαλάκι των ευθυνών για το νομοθετικό πλαίσιο που από κοινού διαμόρφωσαν και με βάση το οποίο ξεσπιτώνονται λαϊκές οικογένειες, από τον νόμο Κατσέλη και τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς μέχρι τις περίφημες «εύλογες δαπάνες διαβίωσης», τον Πτωχευτικό Κώδικα και τον «Ηρακλή», επιχείρησαν να πετάξουν από πάνω τους το μερίδιο που τους αναλογεί για την κατάσταση που βιώνουν χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά.

Με το βλέμμα στραμμένο στην κάλπη, το όψιμο και υποκριτικό τους ενδιαφέρον δεν μπόρεσε να κρύψει ότι στην πραγματικότητα αυτό για το οποίο αγωνιούν είναι για τα «κόκκινα» δάνεια που αυξάνονται εκ νέου, για τα συμφέροντα των funds και των servicers, αλλά και με ποιον τρόπο θα εκτονωθεί η λαϊκή οργή που συσσωρεύεται.

Ο καβγάς βολικά επικεντρώθηκε στο περιβόητο άρθρο 23 του νομοσχεδίου για το ιδιωτικό χρέος, με την κυβέρνηση να κομπάζει ψευδόμενη πως «όλο το νομοσχέδιο είναι υπέρ του δανειολήπτη» και να προκαλεί ονομαστική ψηφοφορία «για να δούμε ποιος λέει όσα εννοεί, και για να γνωρίζει κάθε πολίτης ποιος στηρίζει στην πράξη την προστασία των δανειοληπτών». Το ΠΑΣΟΚ να την κατηγορεί για άτακτη υποχώρηση κάτω από την πίεσή του και για απελπισμένη προσπάθεια διαχείρισης του πολιτικού κόστους, ουδείς όμως τόλμησε να υιοθετήσει το επιτακτικά αναγκαίο αίτημα που μόνο το ΚΚΕ καταθέτει για πλήρη απαγόρευση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας. Και ο ΣΥΡΙΖΑ να ισχυρίζεται θρασύτατα πως ...είχε δεμένα χέρια και «δεν κάναμε όσα θα θέλαμε. Κάναμε αυτά που καταφέραμε. Στη διάρκεια της δικής μας διακυβέρνησης, όμως, πρέπει να παραδεχτείτε όλοι ότι υπήρχε προστασία της πρώτης κατοικίας»!

Ο κουρνιαχτός εξάλλου για το άρθρο 23 έκρυψε παντελώς το ότι ολόκληρο το νομοσχέδιο είναι υπαγορευμένο από funds και τράπεζες. Για παράδειγμα, στο άρθρο 14 ορίζεται ότι τα ποσά που έχουν ήδη εισπραχθεί από τα χρεωμένα νοικοκυριά μέσω πλειστηριασμών, καθ' υπέρβαση του ανώτατου ορίου τοκοφορίας, δεν επιστρέφονται. Ακόμα, η κυβέρνηση παρουσιάζει ως φιλολαϊκό μέτρο τη θέσπιση του 15% ως ανώτατου ορίου προκαταβολής για μια διμερή διευθέτηση, τη στιγμή που πολλά νοικοκυριά δεν έχουν χρήματα για να βγάλουν τον μήνα. Αλλωστε, από τέλη Σεπτέμβρη ισχύουν οι ρυθμίσεις που δίνουν τη δυνατότητα σε τράπεζες, funds και servicers να υποβάλλουν αντιπρόταση στους οφειλέτες η οποία μπορεί να προβλέπει την εκποίηση δευτερευόντων περιουσιακών στοιχείων τους, προκειμένου να μειωθεί η οφειλή και να διασωθεί η κύρια κατοικία. Με απλά λόγια, τα «κοράκια» θα αρπάζουν όποιο άλλο ακίνητο ή άλλο περιουσιακό στοιχείο υπάρχει στο όνομα του οφειλέτη, για να κρατήσει το σπίτι του.

Αναδημοσίευση από Ριζοσπάστη

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.