Κάλπικη αντιπαράθεση Μητσοτάκη με Ανδρουλάκη για την Ενέργεια

Σε μια σκιαμαχία για τους «ευρωπαϊκούς μέσους όρους» επιδόθηκαν ο πρωθυπουργός και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, κατά τη διάρκεια συζήτησης Επίκαιρης Ερώτησης του Ν. Ανδρουλάκη προς τον Κυρ. Μητσοτάκη για την ενεργειακή πολιτική, ερίζοντας ποιος μπορεί να εφαρμόσει καλύτερα την πολιτική της απελευθέρωσης της αγοράς και της εμπλοκής της Ελλάδας στους ενεργειακούς και ευρύτερους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.

«Η κυβερνητική πολιτική στην Ενέργεια τροφοδοτεί την ακρίβεια και θέτει σε κίνδυνο την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας», αναφερόταν στην Επίκαιρη Ερώτηση που συζητήθηκε. 

Ο πρωθυπουργός αμφισβήτησε τα στοιχεία που επικαλέστηκε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ για τη μεγάλη απόκλιση που έχει η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος στην Ελλάδα από τον μέσο όρο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λέγοντας πως τα τιμολόγια των ελληνικών νοικοκυριών το πρώτο εξάμηνο του 2025 -«όπου μέχρι τότε υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία από την Eurostat»- ήταν 21% φθηνότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Φυσικά, η στατιστική και τα στοιχεία που αράδιασαν και οι δυο τους ουδόλως αφορούν τα λαϊκά νοικοκυριά που τρέμει το φυλλοκάρδι τους κάθε που έρχεται ο λογαριασμός. 

Στο διά ταύτα, ο Κυρ. Μητσοτάκης υπεραμύνθηκε του ενεργειακού μείγματος των ΑΠΕ (με τις απαραίτητες προσαρμογές) και του φυσικού αερίου που έχει γιγαντώσει την ενεργειακή φτώχεια για τον λαό, δηλώνοντας ότι «το κόστος των ρύπων έχει καταστήσει παντελώς ασύμφορο τον λιγνίτη». Δηλαδή, ομολόγησε ευθέως ότι η τιμή ενός εγχώριου φθηνού καυσίμου έχει εκτιναχθεί τεχνητά γιατί οι ελληνικές κυβερνήσεις υιοθετούν όλες τις ευρωενωσιακές κατευθύνσεις όπως το εμπόριο ρύπων για να «σπρώξουν» τις πράσινες μπίζνες, αλλά και το πανάκριβο υγροποιημένο φυσικό αέριο, «κατά προτίμηση αμερικανικής προέλευσης», όπως είπε. 

Απαντώντας, δε, στο ζήτημα της ενεργειακής ασφάλειας που έθεσε ο Ν. Ανδρουλάκης, καυχήθηκε ότι η χώρα «έχει καταστεί σημαντικός πόλος ενεργειακής ασφάλειας» για τα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, καθώς «πλέον αποτελεί βασικό συντελεστή στην εξίσωση που διαμορφώνει τον ενεργειακό χάρτη της ευρύτερης περιοχής». Βεβαίως, αυτό το γεγονός μόνο ανασφάλεια δημιουργεί για τον λαό μας, αφού η χώρα συμμετέχει ακόμη πιο ενεργά στον ευρωατλαντικό ενεργειακό καταμερισμό για την απεξάρτηση από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες και τη μετατροπή της Ελλάδας σε πύλη εισόδου για το αμερικανικό LNG, βάζοντας την Ελλάδα πιο βαθιά στον βούρκο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Άλλωστε, όπως ο ίδιος είπε, αυτή η πολιτική της «ενεργειακής αναβάθμισης» συνδέει την ενεργειακή πολιτική με την εξωτερική πολιτική, αφού η Ενέργεια καθίσταται παράγοντας της πολεμικής εμπλοκής και της πολεμικής προετοιμασίας των αντίπαλων ιμπεριαλιστικών κέντρων. 

Για την ...«ανύπαρκτη» ακρίβεια κατά τα λεγόμενα του, το μόνο που είχε να παραθέσει είναι οι επιδοτήσεις που κατά καιρούς έχουν δοθεί για τα τιμολόγια, οι οποίες στην πράξη επιδοτούν τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων και τις «επενδύσεις» που θα γίνουν στο δίκτυο, οι οποίες έρχονται να κουμπώσουν με τον σχεδιασμό για την ενεργότερη εμπλοκή της Ελλάδας στα ευρωατλαντικά σχέδια ενεργειακής κυριαρχίας. 

Ο Ν. Ανδρουλάκης δεν αμφισβήτησε ούτε στο ελάχιστο αυτή τη στρατηγική, αναπαράγοντας μόνο τις μπαρούφες για «δίκαιη πράσινη μετάβαση» εντός της απελευθερωμένης αγοράς και για αυτές τις χρεοκοπημένες «ενεργειακές κοινότητες» που είναι ενταγμένες ακριβώς σε αυτή τη στρατηγική. 

Για το ζήτημα της ενεργειακής ασφάλειας, δεν είπε κουβέντα για τη μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο κινδύνων και ανταγωνισμών. Το μόνο που ψέλλισε ήταν κάτι ερωτήσεις για το αν θα προχωρήσει το καλώδιο της ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Κύπρο, χωρίς όμως κι εδώ να πει το παραμικρό για το γενικότερο πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται οι εξελίξεις γύρω από αυτό. 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα ΚΚΕ: Τραγική κατάσταση στους ελληνικούς και ευρωπαϊκούς σιδηροδρόμους λόγω έλλειψης μέτρων ασφαλείας, 3 χρόνια μετά το έγκλημα των Τεμπών

Επόμενο άρθρο

Ιστορικά ρεκόρ κερδών των επιχειρηματικών ομίλων στις πλάτες των λαϊκών νοικοκυριών