Ο οργανωμένος λαός και η πάλη για την ανατροπή μπορούν να κάνουν τη διαφορά σε έναν κόσμο που φλέγεται

Στους δρόμους της Θεσσαλονίκης έγινε ένα βήμα στον μοναδικό ελπιδοφόρο δρόμο: Αυτόν που περνάει μέσα από τη διαμόρφωση ενός πανελλαδικού, ενιαία συντονισμένου κινήματος, συνενώνοντας στις γραμμές του την εργατική τάξη με τους βιοπαλαιστές αγρότες και επαγγελματίες, τους νέους και τις νέες.

Το σημαντικό αυτό βήμα, στον βαθμό που αποκτά συνέχεια, που στεριώνει στο εργατικό - λαϊκό κίνημα και στους φορείς του, παράλληλα με την πλατιά ιδεολογική και πολιτική παρέμβαση των κομμουνιστών, τη διάδοση του Προγράμματος του ΚΚΕ για την εργατική εξουσία, τον Σοσιαλισμό, μπορεί να δώσει στη μεγάλη λαϊκή δυσαρέσκεια τη διέξοδο στον δρόμο της ανατροπής του σημερινού σάπιου συστήματος της εκμετάλλευσης και του πολέμου.

Σε συνθήκες που όλα καθορίζονται από την εξέλιξη του ιμπεριαλιστικού πολέμου και την τάση γενίκευσής του, από τη βαθιά εμπλοκή της χώρας, γιατί έτσι γίνεται πράξη το «όραμα» της αστικής τάξης για αναβάθμισή της στην περιοχή, τώρα είναι που πρέπει να «ανοίξει» από τα κάτω ένας τέτοιος βηματισμός. Τώρα που ο προβληματισμός βαθαίνει στην εργατική τάξη και στον λαό, που η δυσαρέσκεια εντείνεται και που τα κόμματα του κεφαλαίου δίνουν όλο τους το «είναι» για να προλάβουν «ρωγμές», είτε απειλώντας ανοιχτά τον λαό για τις «θάλασσες που αγριεύουν», όπως έλεγε ο Μητσοτάκης, είτε ομολογώντας ότι σκοπός τους είναι «να μη γίνει εξέγερση», όπως έλεγε ο Τσίπρας.

Οι εξαγγελίες τους στη ΔΕΘ απέδειξαν ότι το «όραμα» που μοιράζονται για την «Ελλάδα του 2030» αποτελεί εφιάλτη για τον λαό. Θέλουν μια Ελλάδα πιο βαθιά χωμένη στο ιμπεριαλιστικό μακελειό, με ένταση της εκμετάλλευσης για να «μεγαλώσει η πίτα» των κερδών για μια χούφτα επιχειρηματικούς ομίλους. Αυτό το «όραμα» το ζουν ήδη οι εργαζόμενοι, και δεν έχουν κανένα λόγο να περιμένουν την «πραγμάτωσή» του. Το ζουν κάθε μήνα που δεν βγαίνει με τους μισθούς πείνας, στο σούπερ μάρκετ, στα βενζινάδικα και στους λογαριασμούς ρεύματος, στα σχολεία και στα νοσοκομεία, στις υποδομές - ρημαδιό, στους χώρους δουλειάς - παγίδες θανάτου.

Αυτό περνά μέσα από την καθημερινή δράση, τις πολύμορφες πρωτοβουλίες που ήδη ξεδιπλώνονται από τις Οργανώσεις του Κόμματος και της ΚΝΕ, με κορυφαίο σταθμό το 52ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» στην Αθήνα την ερχόμενη βδομάδα.

Περνά μέσα από το πλούσιο πρόγραμμα πολιτικής παρέμβασης που σχεδιάζουν και ξεδιπλώνουν οι Κομματικές Οργανώσεις σε όλη τη χώρα, για να δυναμώσει η συστράτευση με το Κόμμα παντού, να κερδίζουν έδαφος στην εργατική τάξη οι ιδέες του. Να ισχυροποιείται στους χώρους δουλειάς, εκεί που κρίνεται η ταξική πάλη, που δίνεται ο τόνος κόντρα στην ενσωμάτωση, για να κατοχυρώνεται και ο ανατρεπτικός προσανατολισμός του κινήματος.

Με τα πολεμικά οράματα της αστικής τάξης, που προϋποθέτουν τσάκισμα δικαιωμάτων για να βγαίνει ο λογαριασμός της εμπλοκής, ή στον αγώνα με το ΚΚΕ πιο δυνατό παντού, για να δυναμώσει κι άλλο το ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής;

Με τους «μονόδρομους» των δημοσιονομικών αντοχών, της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας, που φέρνουν απανωτά πλήγματα για τα εργατικά - λαϊκά στρώματα, ή με τη σύγκρουση με την αστική τάξη και τα κόμματά της, που χαράσσουν αυτούς τους δρόμους;

Με τα καλέσματα αναμονής και τις αυταπάτες για μια πιο «δίκαιη» βαρβαρότητα για το «μεγάλωμα της πίτας» και ένα άλλο «παραγωγικό μοντέλο», ή χτίζοντας μέσα στον αγώνα τον δρόμο της ανατροπής του συστήματος που γεννά την ταξική εκμετάλλευση και την αδικία;

Κρίνεται η οργάνωση της πάλης σε κάθε χώρο δουλειάς για τα μέτωπα που αφορούν τη ζωή της εργατικής τάξης, με διεκδικήσεις που τροφοδοτούν τη σύγκρουση με το κράτος, την κυβέρνηση, τη στρατηγική της πολεμικής εμπλοκής:

Στην πάλη για αυξήσεις στους μισθούς και Συλλογικές Συμβάσεις, για κατοχύρωση σύγχρονων δικαιωμάτων. Για την υγεία και ασφάλεια στους χώρους δουλειάς, για να πάψει να κινδυνεύει ο εργαζόμενος στο μεροκάματό του, να πάψουν περιοχές ολόκληρες να βρίσκονται διαρκώς απέναντι στον κίνδυνο βιομηχανικών ατυχημάτων. Διεκδικώντας μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, για φτηνή Ενέργεια, για τη λαϊκή - φοιτητική - επαγγελματική στέγη. Για την Υγεία και την Παιδεία των λαϊκών αναγκών.

Μεγάλος αγωνιστικός σταθμός που θα δώσει τον τόνο το επόμενο διάστημα είναι η απεργία των λιμενεργατών του Πειραιά στις 30 Οκτώβρη, μέρα που συντονίζονται με τους εργάτες σε περισσότερα από 40 λιμάνια στην Ευρώπη και στη Μεσόγειο ενάντια στην πολεμική εμπλοκή και στις θυσίες για την πολεμική οικονομία. Ενας αγώνας που παίρνει τη σκυτάλη από την ιστορική απεργία της 6ης Φλεβάρη, που αγκάλιασε τον Πειραιά και το Θριάσιο, και τώρα διαμορφώνονται νέες δυνατότητες να απλωθεί σε περισσότερους κλάδους και χώρους, να εκφράσει τη γενικευμένη λαϊκή δυσαρέσκεια, να μετατρέψει τη δίκαιη ανησυχία για τον πόλεμο σε αγωνιστική δράση στους χώρους δουλειάς.

Αυτή η αγωνιστική κλιμάκωση θα φέρνει στην επιφάνεια ακόμα πιο καθαρά τις δύο γραμμές που συγκρούονται στο συνδικαλιστικό κίνημα, αποκαλύπτοντας στην εργατική τάξη τον ρόλο των ηγεσιών σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, του κυβερνητικού - εργοδοτικού συνδικαλισμού, που στηρίζει τη στρατηγική του κεφαλαίου, ξεπλένει την πολιτική της πολεμικής οικονομίας και της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, απαξιώνει τις διεκδικήσεις των συνδικάτων και καλεί τους εργαζόμενους είτε να προσαρμόζονται στα ψίχουλα είτε να αναμένουν τάχα «δίκαιες κυβερνητικές λύσεις».

Απαραίτητη προϋπόθεση για να οργανώνεται σήμερα η πάλη με όρους ανατροπής είναι η δουλειά «από τα κάτω», το ζωντάνεμα των σωματείων, η αποφασιστική βελτίωση της λειτουργίας τους, η προσπάθεια παντού να γραφτούν χιλιάδες νέοι εργαζόμενοι στα συνδικάτα, να αναδειχθούν στις διοικήσεις τους, να συγκροτηθούν και νέα σωματεία, να βελτιωθούν παντού οι συσχετισμοί.

Με μια τέτοια πορεία, τον «δύσκολο χειμώνα» για τον οποίο προετοιμάζουν τους εργαζόμενους τα αστικά επιτελεία μπορεί ο λαός να τον προϋπαντήσει πιο οργανωμένος, πιο ετοιμοπόλεμος ακόμα και για απότομες εξελίξεις, καλύτερα εξοπλισμένος με τα δικά του εφόδια: Με πιο βαθιά χαραγμένη την πεποίθηση ότι η δύναμη είναι στα δικά του χέρια, ότι υπάρχει άλλος δρόμος, ο δρόμος της ανατροπής.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Ανακοίνωση συμπαράστασης της Πανελλαδικής Επιτροπής Μπλόκων στον διωκόμενο φαντάρο

Επόμενο άρθρο

ΠΟΜΑΣ: Η «σιγή ασυρμάτου» που προσπαθεί η κυβέρνηση να επιβάλει στα στρατευμένα παιδιά μας δεν θα περάσει