Του Αλέκου Χατζηκώστα*

Οι πρόσφατες ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, σίγουρα ενδιαφέρουν και τη χώρα μας. Η συζήτηση μέχρι τώρα είναι όμως εκτός ουσίας. «Τι θα σηματοδοτούσε μια ήττα Τραμπ σε Κογκρέσο και Γερουσία; Θα γινόταν η στάση του πιο σκληρή και ανεξέλεγκτη ή θα είχε μεγαλύτερο χαλινάρι;», «Τι θα σήμαινε για τη Μ. Ανατολή, την Ανατ. Μεσόγειο και τα Ελληνοτουρκικά;». Κάτι τέτοια ερωτήματα βασανίζουν τα διάφορα επιτελεία και κόμματα με μαντεψιές και ευχές να δίνουν και να παίρνουν. Τι μένει σταθερά εκτός κάδρου; Η πραγματική μάχη μέσα στις ΗΠΑ, ανάμεσα στα διάφορα τμήματα του κεφαλαίου, με επίδικο ποιες προσαρμογές στην οικονομία και στις διεθνείς σχέσεις μπορούν να συμβάλουν περισσότερο στην υπεράσπιση της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα, απέναντι στην Κίνα και στους συμμάχους της, που την απειλούν. Αν φύγουν αυτά από το κάδρο, μένουν μόνο κάτι παραμύθια περί δήθεν «φιλολαϊκών» Δημοκρατικών, «μπλε κυμάτων», «ανατροπών» και πάει λέγοντας, παρέα με τις αστειότητες περί Ελληνοαμερικάνων και «φιλελλήνων», που προωθούν συμφέροντα αλλότρια και εχθρικά προς αυτά των εργαζομένων και του λαού. Ας δούμε όμως ορισμένα ουσιαστικά ζητήματα:

Η Επικράτηση των Δημοκρατικών και στα δύο Σώματα του Κογκρέσου  στις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ που διεξήχθησαν σε συνθήκες μεγάλης όξυνσης των ενδοαστικών αντιθέσεων μέσα στις ΗΠΑ, στο έδαφος του σφοδρού ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, αλλά και αυξανόμενης λαϊκής δυσαρέσκειας για την αντιλαϊκή πολιτική εντός των συνόρων και για τις επιπτώσεις των αμερικανικών ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων.Τα δύο αστικά κόμματα ταυτίζονται στις αιματοβαμμένες στρατηγικές επιλογές της αστικής τάξης των ΗΠΑ στο πλαίσιο του σφοδρού ανταγωνισμού με την Κίνα για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, στις εγκληματικές ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις για την υπεράσπιση αυτών των συμφερόντων, όπως και στην ένταση της αντιλαϊκής πολιτικής και της καταστολής στο εσωτερικό. Ταυτόχρονα ωστόσο η μεγάλη όξυνση του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού φουντώνει τις ενδοαστικές αντιθέσεις μέσα στις ΗΠΑ, με «σκοτωμό» μεταξύ των αμερικανικών μονοπωλίων για τα τεράστια πακέτα κρατικής στήριξης των αμερικανικών μονοπωλίων, για το ποιοι κλάδοι και ποιοι επιχειρηματικοί όμιλοι θα πάρουν τη μερίδα του λέοντος κ.ο.κ. Την ίδια ώρα, ο αμερικανικός λαός έρχεται αντιμέτωπος με την αντιλαϊκή πολιτική, με μεγάλη ακρίβεια στα καύσιμα και στα στοιχειώδη αγαθά - ως αποτέλεσμα και των δύο ιμπεριαλιστικών πολέμων σε Μέση Ανατολή και Ουκρανία - τα υψηλά επιτόκια, την ακριβή στέγη, την ένταση της καταστολής στο όνομα της «καταπολέμησης της λαθρομετανάστευσης», της «πάταξης του αντισημιτισμού» (όταν διαδηλώνει ενάντια στα εγκλήματα του ισραηλινού κράτους δολοφόνου) κ.ο.κ.

Το γεγονός αυτό- των οξυμένων αντιθέσεων μέσα στην ίδια την άρχουσα τάξη των ΗΠΑ- καταγράφεται στη μεγάλη πόλωση Ρεπουμπλικάνων - Δημοκρατικών, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι φέτος υπολογίζεται ότι οι διάφοροι «χορηγοί» ξόδεψαν γύρω στα 12 δισ. δολάρια για να υποστηρίξουν υποψηφίους, σε μερικές περιπτώσεις και των δύο κομμάτων - άλλο ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα της... «δημοκρατίας» στη μητρόπολη του καπιταλισμού.Σε ένα τέτοιο έδαφος, οι Δημοκρατικοί ωστόσο κατάφεραν να εκμεταλλευτούν την έντονη λαϊκή δυσαρέσκεια για την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης Τραμπ, για τη μεγάλη ακρίβεια στα καύσιμα και στα στοιχειώδη αγαθά -ως αποτέλεσμα και των δύο ιμπεριαλιστικών πολέμων σε Μέση Ανατολή και Ουκρανία- τα υψηλά επιτόκια, την ακριβή στέγη, την ένταση της καταστολής κ.ο.κ.

Σε αυτό το φόντο, οι Δημοκρατικοί επικράτησαν στις πολιτείες-κλειδιά που δίνουν τον έλεγχο του Κογκρέσου, με τις ίδιες τις δημοσκοπήσεις των αστικών ΜΜΕ ωστόσο να επιβεβαιώνουν ότι ένα σημαντικό κομμάτι της λαϊκής ψήφου αφορούσε σε καταδίκη της κυβέρνησης Τραμπ παρά σε υποστήριξη των ίδιων των Δημοκρατικών και της πολιτικής τους.

Ας μην ξεχνάμε όμως ότι το προεδρικό σύστημα των ΗΠΑ διασφαλίζει μεγάλες εξουσίες στον Αμερικανό πρόεδρο, ακόμα και όταν το κόμμα του χάνει τον έλεγχο του Κογκρέσου, ωστόσο οι Δημοκρατικοί με τα νέα δεδομένα θα μπορούν να έχουν πιο ενισχυμένη θέση στα ενδοαστικά παζάρια, ελέγχοντας μεταξύ άλλων τους διορισμούς ανώτατων αξιωματούχων από την κυβέρνηση Τραμπ.

Σε κάθε περίπτωση βέβαια, η διέξοδος για τον αμερικανικό λαό και για όλους τους λαούς δεν βρίσκεται στην επιλογή του δήθεν «μικρότερου κακού», αλλά στην οργάνωση της πάλης τους και τη σύγκρουση με τον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο, την εξουσία του και τις δυνάμεις που το υπηρετούν.

* Δημοσιογράφος-συγγραφέας

πρώτη δημοσίευση εφημεριδα ΒΕΡΟΙΑ