Γιατί γίνονται πρόωρες εκλογές; Ποιες οι επιδιώξεις του συστήματος απ' αυτές;

Μόλις κατάφερε η κυβέρνηση Τσίπρα να αλυσοδέσει το λαό και τη χώρα με τα δεσμά του τρίτου βάρβαρου μνημονίου, που πέρασε στη Βουλή στις 14 Αυγούστου, από κοινού με τις δοκιμασμένες  δυνάμεις της υποτέλειας, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, προχώρησε  στην παραίτησή της και την εσπευσμένη προκήρυξη βουλευτικών εκλογών στις 20 Σεπτέμβρη, με τις ευλογίες των ξένων ιμπεριαλιστών προστατών της, έτσι ώστε, αφού θα έχει ξεκαθαρίσει το εσωκομματικό της πρόβλημα και θα έχει επικυρώσει και νομιμοποιήσει τη μνημονιακή  της πολιτική με “νωπή” λαϊκή  εντολή, να ξεκινήσει την επομένη  των εκλογών μια μεγάλης έκτασης αντιλαϊκή επίθεση για την επιβολή του τρίτου μνημονίου.

 

 Ηταν τελικά η διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ "αριστερή"; Ποια σε γενικές γραμμές η κριτική σας;

Η βασική διαφορά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ από τις προηγούμενες είναι ότι, παρ' όλο που συνεχίζει την ίδια αντιλαϊκή πολιτική, έχει μεγαλύτερες δυνατότητες να εγκλωβίσει και να αφοπλίσει το λαό.Η σταθερή προσήλωση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ στη στρατηγική της πρόσδεσης και παραμονής της Ελλάδας στην ΕΕ, την Ευρωζώνη και το ευρώ και στο γενικότερο αμερικανονατοϊκό πλαίσιο εξάρτησης οδηγεί, αναπόφευκτα, στην υποχώρηση, τη συνθηκολόγηση και την υποταγή, τελικά, στους ιμπεριαλιστές.

Αυτή η σταθερή προσήλωση σε αυτή τη στρατηγική δεν προέκυψε τον τελευταίο μήνα ή το τελευταίο εξάμηνο, αλλά αποτέλεσε θεμελιακό, αναντικατάστατο και "αδιαπραγμάτευτο" στοιχείο του χαρακτήρα και της φυσιογνωμίας του ΣΥΡΙΖΑ από την πρώτη μέρα της δημιουργίας του το 2004, και πολύ πιο πριν του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, που αποτέλεσε την κυρίαρχη δύναμη στα πλαίσιά του.

Από την άποψη αυτή ήταν ζήτημα χρόνου να αποδειχθεί, μετά την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβερνητική εξουσία, πως "το τέλος των μνημονίων και της τρόικας" ήταν η μεγάλη πολιτική απάτη του καιρού μας και να αποκαλυφθεί πως ο ΣΥΡΙΖΑ και η ψευτοαριστερή διακυβέρνησή του είναι μια πολύτιμη πολιτική εφεδρεία του κυρίαρχου συστήματος, κομμένη και ραμμένη στις απαιτήσεις και τα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας ολιγαρχίας.

 

Ολα δείχνουν ότι ετοιμάζουν κυβέρνηση συνεργασίας μετεκλογικά Θα είναι λύση για τον λαό; Θα φέρει "πολιτική σταθερότητα στη χώρα;"

Όλα δείχνουν ότι οι κρατούντες ετοιμάζουν κυβέρνηση συνεργασίας. Μάλιστα, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι απαιτούν την παρουσία του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ σαν απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία ενός τέτοιου συνασπισμού, αφού  απέδειξε ότι μπορεί να επιδράσει καταλυτικά στην αποδιοργάνωση του λαϊκού κινήματος. Μια τέτοια συνεργασία θα επιδιωχθεί, επίσης, να λειτουργήσει σαν εκβιαστικός παράγοντας απέναντι στις όποιες κινητοποιήσεις στο όνομα δήθεν της πλειοψηφίας που θα διαθέτει στη Βουλή.  Ρίχνοντας η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ  όλα τα βάρη πάνω στο λαό, με το τρίτο βάρβαρο μνημόνιο, αναπαράγει και οξύνει την κρίση του αστικού πολιτικού συστήματος. Καμιά αντιδραστική πολιτική "τάξη" και σταθερότητα δεν μπορεί να στηριχθεί πάνω στην πείνα, την εξαθλίωση και τη δυστυχία του λαού. Η λαική αγανάκτηση θα εκφραστεί, νέοι αγώνες θα ξεσπάσουν.

 

Γιατί δεν κάνατε όλες οι αριστερές δυνάμεις ένα μέτωπο για να αντιμετωπίσετε την μνημονιακή λαίλαπα; Είναι τελικά προοπτική η "Λαϊκή Ενότητα";

Η συγκρότηση ενός μετώπου απαιτεί τη συμφωνία πάνω σε βασικούς πολιτικούς στόχους, όπως είναι ο αγώνας για την ανατροπή των μνημονίων καταλήστευσηης του λαού και υποδούλωσης της χώρας. Δείτε τη έγινε με το ΣΥΡΙΖΑ. Εμφανίζονταν όλο το προηγούμενο διάστημα σαν ο εκφραστής των διαθέσεων του λαού για κατάργηση των μνημονίων και τελικά αποδείχθηκε μιά καραμπινάτη μνημονιακή δύναμη κομμένη και ραμμένη στις απαιτήσεις και τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών.Από την άλλη η «Λαϊκή Ενότητα» δεν αποτελεί τίποτε λιγότερο από μια αναπαραγωγή της πολιτικής που διαιωνίζει τις ρεφορμιστικές αυταπάτες. Ο διαχωρισμός της Αριστερής Πλατφόρμας από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο μετασχηματισμός της σε  Λ.Ε. δεν μπορεί να την απαλλάξει από τη συνευθύνη της για την πολιτική που εξαπάτησε τον ελληνικό λαό και έριξε πάνω του ένα ακόμα μνημόνιο. Πολύ περισσότερο όταν ο προγραμματικός της λόγος δεν απορρίπτει την πολιτική που προηγήθηκε και είναι η γενεσιουργός αιτία της κυβερνητικής συνθηκολόγησης και της υποταγής στους μνημονιακούς εκβιασμούς και απαιτήσεις της ΕΕ.Το πολιτικό πρόγραμμα που παρουσίασε, «ένα πρόγραμμα πρώτα απ’ όλα παραγωγικής ανασυγκρότησης», πέρα από το ότι ακούγεται σαν μακρινή ηχώ της ρεφορμιστικής πολιτικής του ΚΚΕ, όπου μαθήτευσε  ο πρόεδρος της Λ.Ε., στην πραγματικότητα  αποτελεί  μια «εναλλακτική διαχείριση» του ελληνικού καπιταλισμού, σοσιαλδημοκρατικού τύπου.

 

Γιατί να ψηφίσει κάποιος την εκλογική συνεργασία ΚΚΕ μ-λ και Μ-Λ ΚΚΕ; Μήπως είναι "χαμένη ψήφος" και "περιττή πολυτέλεια;"

Η ερώτησή σας μετράει ψήφους, εμείς μετράμε «ψυχές». Για να φτάσει κανείς να στηρίξει το ψηφοδέλτιο που θα γράφει «ΚΚΕ (μ-λ)  Μ-Λ ΚΚΕ» θα πρέπει να περάσει από σαράντα κύματα. Να υπερβεί παγιωμένες προκαταλήψεις, εκβιασμούς, πλύση εγκεφάλου, τα σύννεφα της αστικής εξουσίας και τις παγίδες του συστήματος, τη θεωρία της αναποτελεσματικότητας και τη "χαμένη ψήφο", τις σημαίες που σφετερίζονται ο τρικέφαλος κοινοβουλευτικός ρεφορμισμός ( ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ-ΛΑΕ), να σπάσει το ναρκοθετημένο τοπίο, να μας βρει και να μας πιστέψει. Από αυτή την άποψη «η κόκκινη» ψήφος των Μ-Λ δεν είναι ούτε ίδια ούτε ίσης βαρύτητας με τα ελαφρολαϊκά ψέματα, με τα εύκολα ακούσματα, με τις υποσχέσεις και τις συνήθειες χρόνων. Είναι καθαρό βόλι που στοχεύει ψηλά και μακριά. Γι’ αυτό και κάθε κόκκινη ψήφος είναι ένα καρφί στο φέρετρο της υποταγής".

 (Δημοσιεύτηκε στην έντυπη «ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ»)

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.