Τιμή στον αγώνα για τα δικαιώματα και την ισοτιμία των γυναικών

Συγκεκριμένα, η Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ), μεταξύ άλλων αναφέρει: «Οι αγωνιστές, οι φίλοι, οι απόγονοι της ΕΑΜικής Αντίστασης, του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, οι πολιτικοί πρόσφυγες, τιμούμε την 8η Μάρτη, ημέρα σύμβολο της πάλης, διαχρονικά, για την κατάκτηση της ισοτιμίας της εργαζόμενης Γυναίκας. Τιμούμε τη θυσία των εργατριών στο Σικάγο το 1857 που αποτελεί και σήμερα φάρο στον αγώνα για την ισοτιμία και τη χειραφέτηση των γυναικών σ' όλο τον κόσμο. Και που διδάσκει πως η ισοτιμία των γυναικών μπορεί να κατακτηθεί στον αγώνα, με τη συλλογική πάλη για μια κοινωνία απαλλαγμένη από τα δεσμά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Είμαστε περήφανοι που, τόσο στην περίοδο της φασιστικής - ναζιστικής Γερμανικής Κατοχής και του Απελευθερωτικού αγώνα, όσο και κατά την περίοδο της τρίχρονης Εποποιίας του ένοπλου ταξικού αγώνα του λαού μας με το ΔΣΕ, για πρώτη φορά, δημιουργούνταν συνθήκες για την εξασφάλιση της ισοτιμίας της γυναίκας και αναγνωρίστηκε στην πράξη. Το ΚΚΕ, ο καθοδηγητής, ψυχή και ραχοκοκαλιά του ταξικού, απελευθερωτικού αγώνα 1940-1950, φρόντισε ώστε να εξασφαλίζονται αυτές οι προϋποθέσεις.

Την περίοδο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα για πρώτη φορά η γυναίκα μπήκε πολύμορφα στην πάλη, σε κάθε μετερίζι, παίρνοντας και το όπλο στο χέρι στον ΕΛΑΣ, δίπλα στον αντάρτη μαχητή του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, με απαράμιλλο ηρωισμό, όπως και σε κάθε μετερίζι του αγώνα για την απελευθέρωση του λαού. Ήταν στην πλειοψηφία τους γυναίκες που εκλέχτηκαν στα λαϊκά όργανα Διοίκησης στις απελευθερωμένες περιοχές, τη λαϊκή Δικαιοσύνη, τη λαϊκή Αυτοδιοίκηση, κλπ. Κατέκτησε για πρώτη φορά το δικαίωμα της ψήφου και της εκλογής της στο Εθνικό Συμβούλιο, ενώ γυναίκες συμμετείχαν και στην ΠΕΕΑ.

Στον ΔΣΕ, που το 2026 είναι επέτειος των 80 χρόνων από την ίδρυσή του, οι γυναίκες μαχήτριες δεν υστερούσαν καθόλου σε μαχητικότητα, ικανότητα και αυταπάρνηση στον ένοπλο αγώνα, από τους άνδρες μαχητές, παλεύοντας σαν ίσος προς ίσο με το όπλο στο χέρι στην πρώτη γραμμή. Είχαν προσφορά και στα μετόπισθεν βοηθώντας τραυματίες ως νοσηλεύτριες, υγειονομικοί, στην επιμελητεία, στην προπαγανδιστική δράση, με το χωνί στο χέρι, στους φαντάρους του αστικού στρατού για να φύγουν και να συναδελφωθούν με τους μαχητές του ΔΣΕ.

Αυτή η εμπειρία της ιστορικής περιόδου 1940-1949 αναδεικνύει ότι η κοινή πάλη ανδρών και γυναικών για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση αποτελεί το κλειδί για τη κατάκτηση και της γυναικείας ισοτιμίας στον αγώνα για τα κοινά συμφέροντα της εργατικής τάξης και όλου του εργαζόμενου λαού μας.

Η συμμετοχή της γυναίκας στην κοινωνική παραγωγή και στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες, όπως ο αγώνας του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ, φωτίζουν το δρόμο που οδηγεί και στην κατάκτηση των δικαιωμάτων των γυναικών, στη γυναικεία ισοτιμία και χειραφέτηση.

Αυτό επιβεβαιώνεται και από τις κατακτήσεις των γυναικών στο σοσιαλισμό, που γνωρίσαμε στον 20ό αιώνα, στην οικοδόμηση του οποίου συνέβαλαν οι μαχήτριες και οι μαχητές του ΔΣΕ Πολιτικοί Πρόσφυγες, όπως και από το πισωγύρισμα που έχουμε μετά την αντεπανάσταση και τις ανατροπές.

Όπως η ίδια η Ιστορία και η ζωή επιβεβαιώνει, το γυναικείο ζήτημα δε μπορεί να αντιμετωπιστεί παρά στα πλαίσια της ταξικής πάλης της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων -μικρομεσαίων αυτοαπασχολούμενων, αγροτών και άλλων εργαζομένων. Γιατί, σήμερα οι εργαζόμενες γυναίκες, όπως και οι εργαζόμενοι άντρες, αντιμετωπίζουν την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Αντιμετωπίζουν την ένταση της εκμετάλλευσης, την επίθεση στο εργατικό-λαϊκό εισόδημα, την ακρίβεια, την άθλια κατάσταση που βρίσκονται κρίσιμες κοινωνικές υπηρεσίες με ανύπαρκτες κρατικές υποδομές για τα παιδιά και τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας.

Οι ευθύνες που θα έπρεπε να έχει το κράτος, φορτώνονται πιο πολύ στις γυναίκες. Τις υποχρεώνουν να δουλεύουν με ελαστικά ωράρια, να μην έχουν καθόλου ελεύθερο χρόνο για συμμετοχή την κοινωνική και την πολιτική ζωή και δράση, ούτε για τη δική τους ξεκούραση και ψυχαγωγία, ώστε να αναπαράγεται η εργατική τους δύναμη. Αντιμετωπίζουν την πολιτική που υπερασπίζεται τα καπιταλιστικά κέρδη και φτάνει στα καθημερινά εργατικά δυστυχήματα, όπου χάνονται ζωές, στα εγκλήματα των Τεμπών και της «Βιολάντα» καθώς και στα πολεμικά μέτωπα και την εμπλοκή της χώρας μας σε αυτά.

Σήμερα οι αιτίες που γεννούν τους πολέμους οξύνονται επικίνδυνα καθώς οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και οι μονοπωλιακοί ανταγωνισμοί για την κατάκτηση νέων αγορών, πηγών ενέργειας και δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων για τη διασφάλιση των κερδών τους οξύνονται και φουντώνουν.

Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, παρακολουθούμε ένα παζάρι μεταξύ των ιμπεριαλιστών για την «επόμενη μέρα». Στο επίκεντρο για όλους τους εμπλεκόμενους, βρίσκεται ο ανταγωνισμός για τη μοιρασιά της λείας, πάνω στα πτώματα και στα κορμιά των εκατοντάδων χιλιάδων νεκρών και τραυματιών του πολέμου, πάνω στις τεράστιες υλικές καταστροφές, στα εκατομμύρια εκτοπισμένων ανθρώπων...

Την ίδια ώρα οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ με το εγκληματικό κράτος του Ισραήλ και τη στήριξη της ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης επεμβαίνουν και σφαγιάζουν το λαό της Παλαιστίνης στη Γάζα διαπράττοντας γενοκτονία. Απρόκλητοι επεμβαίνουν, βομβαρδίζουν και σφαγιάζουν το λαό του Ιράν. Στο όνομα της... Δημοκρατίας(!) επιτίθενται και καταστρέφουν το Ιράν το οποίο, με τη σειρά του, στοχοποιεί τις χώρες που διαθέτουν αμερικάνικες βάσεις και συμμετέχουν στην ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ-Ισραήλ, διακινδυνεύοντας τη γενίκευση του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Αυτές οι εγκληματικές επεμβάσεις τις οποίες οι ιμπεριαλιστές επιχειρούν να δικαιολογήσουν προβάλλοντας γελοία προσχήματα και ασύστολα ψεύδη , στην πραγματικότητα, έχουν να κάνουν με τα γεωστρατηγικά ιμπεριαλιστικά συμφέροντα, της διαπάλης ανάμεσα στις ΗΠΑ με την καπιταλιστική Κίνα για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα .

Η χώρα μας συμμετέχει σ' αυτούς τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους καθώς η κυβέρνηση της ΝΔ με τη συνενοχή ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων αστικών κομμάτων παραχωρεί Βάσεις, Λιμάνια και Αεροδρόμια στο ιμπεριαλιστικό Ευρωατλαντικό στρατόπεδο (ΗΠΑ -ΝΑΤΟ- ΕΕ). Στέλνει όπλα και στρατό στον πόλεμο της Ουκρανίας αλλά και σε άλλες χώρες συμμάχους των ΗΠΑ-ΕΕ, όπως στη Σ. Αραβία, για τα συμφέροντα της αστικής τάξης της Ελλάδας (Εφοπλιστών, κατασκευαστικών ομίλων κλπ) με τεράστιους κινδύνους για το λαό μας που στοχοποιείται από αντίπαλα στρατόπεδα. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση, ως σημαιοφόρος των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στα πολεμοκάπηλα σχέδια στην περιοχή, ανοίγει το δρόμο στην ένταξη των γυναικών στο στρατό για να τις κάνει θύτες άλλων λαών και των παιδιών τους, τις γυναίκες που φέρνουν στον κόσμο τη ζωή και πρέπει να υπερασπίζονται τα παιδιά του κόσμου και τους λαούς.

Σήμερα προβάλλει η ανάγκη, άμεσα, ο λαός μας να ξεσηκωθεί και να παλέψει για καμιά συμμετοχή στους πολέμους των ιμπεριαλιστών, να επιστρέψουν οι Έλληνες στρατιώτες που βρίσκονται σε αποστολές έξω από τα σύνορα. Να κλείσουν οι Αμερκανο -ΝΑΤΟϊκές Βάσεις και να σταματήσει κάθε διευκόλυνση των ιμπεριαλιστών στους πολέμους τους σε βάρος άλλων λαών.

Η εμπειρία της περιόδου του απελευθερωτικού αγώνα και της ένοπλης ταξικής πάλης του ΔΣΕ, διδάσκει ότι οι γυναίκες του λαού για να κατακτήσουν την ισοτιμία τους μπορούν και πρέπει να μπουν στην ταξική πάλη με όλες τις μορφές της για την κοινωνική απελευθέρωση. Να γυρίσουν την πλάτη στο κάλεσμα των εκμεταλλευτών εχθρών τους για συμμετοχή στο στρατό που δρα έξω από τα σύνορα ενάντια σε άλλους λαούς. Η πείρα από το κράτος δολοφόνο το Ισραήλ που τις εντάσσει στο στρατό του αυτό διδάσκει.

Τιμώντας και την 8η Μάρτη ως ημέρα της γυναίκας, απαιτείται να δυναμώσει ο αγώνας ανδρών και γυναικών ενάντια στις βάρβαρες αντιλαϊκές πολιτικές για μέτρα προστασίας της εργαζόμενης γυναίκας ενάντια στην εκμετάλλευση και την ανισοτιμία, για μέτρα διευκόλυνσης της ζωής και της δράσης των εργαζόμενων γυναικών δημιουργώντας τις κατάλληλες υποδομές για την υποστήριξη της οικογένειας, των παιδιών και της τρίτης ηλικίας.

Η 8η Μάρτη, ημέρα της εργαζόμενης γυναίκας, δείχνει το δρόμο του αγώνα των γυναικών του λαού στο πλάι των ανδρών συντρόφων τους για την κατάργηση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και την κατάκτηση της ισοτιμίας τους, για την κατάκτηση και κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους.

Η πείρα και τα διδάγματα από τους απελευθερωτικούς-ταξικούς αγώνες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και της τρίχρονης εποποιίας του ΔΣΕ -ψυχή και ραχοκοκαλιά των οποίων υπήρξαν οι κομμουνιστές, που δε λύγισαν ούτε μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, όπως δείχνουν και οι μοναδικές φωτογραφίες ντοκουμέντο των 200 κομμουνιστών που εκτελέστηκαν στο Θυσιαστήριο της Λευτεριάς στην Καισαριανή, σηματοδοτούν το δρόμο της τιμής και της περηφάνειας, της ανώτερης ηθικής και των αξιών για τη συνέχεια των αγώνων του ταξικού κινήματος, για την κατάκτηση των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων ανδρών και γυναικών, σε μια κοινωνία της ευημερίας που θα οικοδομούν οι ίδιοι, χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους, προσφυγιά, στο σοσιαλισμό-κομμουνισμό».

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Κινητοποίηση στην Βέροια: Έξω τώρα η Ελλάδα από το πολεμικό σφαγείο

Επόμενο άρθρο

Με το ίδιο «πατριωτικό» προκάλυμμα