Το 2019 να δώσει νέα ώθηση στην πάλη με γραμμή ρήξης, για τις ανάγκες των εργαζομένων

Κάλεσμα στους εργαζόμενους και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις να δώσουν αγωνιστικό ραντεβού σε κάθε χώρο δουλειάς, προετοιμάζοντας δυνάμεις για σύγκρουση με την αντιλαϊκή πολιτική που κλιμακώνεται και στη «μεταμνημονιακή» περίοδο, απευθύνει το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο στο μήνυμά του για τη νέα χρονιά.

Απέναντι στην επίθεση του κεφαλαίου και των δυνάμεων που το υπηρετούν, το ΠΑΜΕ καλεί τα συνδικάτα και τους εργαζόμενους να δυναμώσουν το μέτωπο της μαχητικής διεκδίκησης, για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, για την ανασύνταξη του εργατικού - συνδικαλιστικού κινήματος.

Αναλυτικά το πρωτοχρονιάτικο μήνυμα του ΠΑΜΕ έχει ως εξής:

Σφίγγουμε το χέρι στα αδελφά μας συνδικάτα στην Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία, στους αγωνιζόμενους Γάλλους, Ιταλούς, Ισπανούς, Τούρκους, Ούγγρους εργάτες που βρίσκονται αυτές τις μέρες στο δρόμο του αγώνα. Στέλνουμε αγωνιστικούς χαιρετισμούς στον αγωνιζόμενο λαό της Παλαιστίνης, στους λαούς που αντιστέκονται απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Η νέα χρονιά, πατώντας πάνω στην πείρα που δημιούργησε η προηγούμενη, μπορεί να δώσει νέα ώθηση στον διεκδικητικό αγώνα, στην άνοδο της πάλης των εργαζομένων, βάζοντας μπροστά τις δικές μας ανάγκες και όχι τα κέρδη των λίγων.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ πανηγυρίζει πάνω στο κουφάρι των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων. Στη φούσκα της "μεταμνημονιακής Ελλάδας" δεν καταργείται κανένας από τους εκατοντάδες μνημονιακούς νόμους που πτώχευσαν τον εργαζόμενο λαό. Κυβέρνηση και κόμματα της αντιπολίτευσης που υλοποίησαν τις απαιτήσεις των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, των εφοπλιστών, των μεγαλοξενοδόχων και των άλλων καπιταλιστών, της ΕΕ και του ΔΝΤ, ψηφίζοντας όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο με τα τρία μνημόνια, για μια ακόμα φορά προσπαθούν να παραπλανήσουν, να εξαπατήσουν, με αντιπαραθέσεις και διαφορές που είναι ξένες προς τα συμφέροντά μας. Η πραγματικότητα που ζει σήμερα κάθε εργατική - λαϊκή οικογένεια, δεν πρέπει να προσπεραστεί, μπροστά στις συμπληγάδες πέτρες της δικομματικής πόλωσης που επανέρχεται σαν έργο χιλιοπαιγμένο με τους ίδιους μοιρασμένους ρόλους, αυτήν τη φορά ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ. Η καθήλωση των μισθών σε άθλια επίπεδα, οι μισθοί των 200 - 300 ευρώ, που έχουν γίνει κανόνας σε πολλούς κλάδους, η εκτεταμένη "ευελιξία", η ενεργοποίηση του νόμου Βρούτση - Αχτσιόγλου για τη μόνιμη καθήλωση του κατώτατου μισθού με κριτήριο την ανταγωνιστικότητα και κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, δεν μπορούν να ξεπεραστούν με τα ψίχουλα και τις προεκλογικές υποσχέσεις που στοχεύουν στο μυαλό και την καρδιά της εργατικής τάξης.

Πλάι μας συνεχίζουν και βρίσκονται η αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος μέσα από τη διαρκή φοροεπιδρομή και τους πλειστηριασμούς, η συνεχής υποβάθμιση βασικών κοινωνικών υπηρεσιών και υποδομών που οδηγούν στην εξαθλίωση, στην ανέχεια, ως και την αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής, καθώς είναι ακόμα νωπές οι μνήμες από τις καταστροφές σε Δυτική και Ανατολική Αττική με εκατόμβη νεκρών.

Για μας και τα παιδιά μας, τα δικαιώματά μας δεν είναι περασμένα - ξεχασμένα!

Το δικαίωμά μας να εργαζόμαστε και να ζούμε όπως αξίζει στον πλούτο που παράγει η δουλειά μας και στη δυνατότητα που δίνει η εποχή μας δεν είναι ουτοπία!

Η νέα χρονιά που έρχεται πρέπει να μας βρει σε εγρήγορση και θέση μάχης. Ο κρατικός προϋπολογισμός και για το 2019 επικυρώνει τη διαρκή απαίτηση των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των μεγαλεμπόρων και μεγαλοξενοδόχων για περισσότερα προνόμια, για μεγαλύτερη επίθεση στα εργατικά δικαιώματα, για ζωή στα όρια της ανέχειας.

Δεν υπάρχει χώρος και χρόνος για νέες αυταπάτες. Η εμπειρία όλων μας επιβεβαιώνει τη γραμμή αντεπίθεσης και ρήξης με τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων που προτείνει το ΠΑΜΕ, την ανάγκη ενίσχυσης της οργανωμένης - συλλογικής δράσης, το δυνάμωμα της Κοινωνικής Συμμαχίας, την ανάπτυξη περισσότερων εστιών αγώνα σε κλάδους και χώρους δουλειάς.

Η αρνητική και εκφυλιστική κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα, με ευθύνη του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, σε ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ αλλά και σε μεγάλες δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις, αποτελεί μεγάλο εμπόδιο για τους εργαζόμενους και παράλληλα σημαντικό όπλο για τους επιχειρηματικούς ομίλους και το πολιτικό προσωπικό τους, ώστε να παγιώνουν την εργασιακή ζούγκλα. Αυτή η κατάσταση επείγει να αλλάξει.

Με αισιοδοξία, με αποφασιστικότητα, με ακλόνητη πίστη στο δίκιο μας δίνουμε αγωνιστικό ραντεβού στα εργοστάσια, στις βιομηχανικές ζώνες και σε κάθε χώρο δουλειάς για να δυναμώσουμε το μέτωπο της μαχητικής διεκδίκησης, για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, για την ανασύνταξη του εργατικού - συνδικαλιστικού κινήματος. Για να δυναμώσει ο αγώνας συνολικά απέναντι στο σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο».

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Χουβαρντάδες...

Επόμενο άρθρο

Ακαταδίωκτο για τα στελέχη της διοίκησης της ΕΒΖ