Το «Πράσινο New Deal» θα διασφαλίσει φτηνό ρεύμα, ενεργειακή ασφάλεια, προστασία του περιβάλλοντος και «καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας» ;

Πρόκειται για ακόμα έναν μύθο που καταρρέει με πάταγο πάνω στα λαϊκά νοικοκυριά και τις ανάγκες τους. Οι τεράστιες αυξήσεις στο ρεύμα είναι «νύχι - κρέας» με τις «πράσινες» μπίζνες των επιχειρηματικών ομίλων και τον ενεργειακό σχεδιασμό που στοχεύει στη διασφάλιση ικανοποιητικού ποσοστού κέρδους από τις σχετικές επενδύσεις.

-- Με την επέκταση των πανάκριβων ΑΠΕ, που δεν μπορούν να καλύψουν πλήρως και σταθερά τις ενεργειακές ανάγκες της χώρας, ιδιαίτερα σε συνθήκες δυσμενών καιρικών συνθηκών. Αλλά ακόμα κι εκεί που οι κλιματολογικές συνθήκες το επιτρέπουν, όπως δείχνουν τα ίδια τα στοιχεία για τις μέρες που η συμμετοχή των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα «έσπασε ρεκόρ», κάθε άλλο παρά μειώνονται οι τιμές για τα λαϊκά στρώματα. Αλλωστε, το πού θα διατεθεί το ρεύμα καθορίζεται από τα κέρδη των ομίλων στο πλαίσιο και της ενιαίας διασυνδεδεμένης αγοράς και όχι από τις λαϊκές ανάγκες για φτηνή Ενέργεια.

-- Με την αύξηση των τιμών του φυσικού αερίου, που έχει επιλεγεί ως «μεταβατικό καύσιμο» στον σχεδιασμό της «πράσινης ανάκαμψης» και αυξάνει το κόστος της ηλεκτροπαραγωγής, το οποίο μετακυλίεται στον λαό, όπως και την ενεργειακή εξάρτηση.

-- Με τους «πράσινους» νέους φόρους για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα στην ηλεκτρενέργεια που καταλήγουν αυτούσιοι στα τιμολόγια, για να «ενθαρρύνονται» τάχα η απολιγνιτοποίηση και η επέκταση των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα των κρατών - μελών της ΕΕ. Δεν είναι δηλαδή ο «ακριβός» και «ασύμφορος» λιγνίτης που ακριβαίνει το ρεύμα, όταν χρησιμοποιείται για να καλύψει την αυξημένη ζήτηση, αλλά τα «πράσινα» καπέλα στην τιμή του ρεύματος που παράγεται από τα λιγνιτικά εργοστάσια.

Κι αυτά είναι μόνο ένα μικρό μέρος, αφού ήδη η ΕΕ θεσπίζει μια σειρά από νέους «πράσινους» φόρους (π.χ. στα κτίρια και στις μεταφορές, επίγειες, θαλάσσιες και αεροπορικές), που θα σημάνουν έναν νέο γύρο «καπέλων» και ανατιμήσεων σε βάρος του λεηλατημένου λαϊκού εισοδήματος, προκειμένου να επιδοτηθούν με τεράστια κονδύλια οι επιχειρηματικοί όμιλοι μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης.

Τα παραπάνω αποτυπώνουν και ότι αυτό που το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του παρουσιάζουν ως «φάρμακο» για τα αδιέξοδα του σάπιου συστήματος, αποδεικνύεται τελικά «φαρμάκι», εξαιτίας της ίδιας της λειτουργίας και των αντιφάσεων του καπιταλισμού.

Ετσι, η κολοσσιαία κρατική στήριξη που συνοδεύει τον σχεδιασμό της «πράσινης» μετάβασης, για να απαξιωθεί κεφάλαιο, να γίνουν επενδύσεις και να ξεπεραστεί έτσι η οικονομική κρίση, διαμορφώνει τις προϋποθέσεις για αυξήσεις στις τιμές συνολικά και ειδικά στο ρεύμα. Κι ο λογαριασμός βέβαια καταλήγει πάντα στον λαό...

Οσο για τις «πολλές και ποιοτικές» θέσεις εργασίας, «μιλάνε» οι πάνω από 4.000 απολυμένοι εξαιτίας της απολιγνιτοποίησης σε Δ. Μακεδονία και Μεγαλόπολη, και συνολικά οι πάνω από 20.000 απολύσεις μόνιμου προσωπικού στη ΔΕΗ μέσα σε μια εικοσαετία (από 36.000 σε λιγότερους από 16.000).

Δίπλα σ' αυτά, το σάρωμα των εργασιακών δικαιωμάτων, με τελευταίο παράδειγμα τη θεσμοθέτηση της 12ωρης βάρδιας, μαζί με απλήρωτες υπερωρίες για τους εργαζόμενους της ΔΕΗ, η αύξηση του αριθμού των εργαζομένων στις εργολαβίες, με άθλιες εργασιακές σχέσεις, οι ελάχιστες θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν στις περιβόητες Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Απάντηση στην ακρίβεια η διεκδίκηση ουσιαστικών αυξήσεων των μισθών, το ξήλωμα των αντεργατικών νόμων

Επόμενο άρθρο

Συνεδριάζει στην Αθήνα με ατζέντα φωτιά για τους λαούς