Λίγες μόλις μέρες μετά τη φωτιά στο Ωραιόκαστρο, με τρεις πλέον νεκρούς, ο πύρινος εφιάλτης επέστρεψε με νέα φωτιά που ξέσπασε το Σάββατο στην ίδια περιοχή. Η πυρκαγιά εξαπλώθηκε σε δύο εργοστάσια, με απανωτές εκρήξεις και με τεράστιους κινδύνους για καταστροφικό «ντόμινο», από το πλήθος εύφλεκτων υλικών. Ταυτόχρονα, ένα αποπνικτικό το... Περισσότερα
Η κυβέρνηση στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ: «Στην πρώτη γραμμή» των ΝΑΤΟικών σχεδίων
από Η Άλλη Άποψη
Για την Αγκυρα αναχωρεί ο Κυρ. Μητσοτάκης προκειμένου να συμμετάσχει σήμερα και αύριο στις εργασίες της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, έχοντας τον χαρτοφύλακά του γεμάτο με σχέδια εμπλοκής, αναγκαία ως είναι για τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου.
Εξ ου και από το Μαξίμου διακινούν διάφορες ωμές παραδοχές, όπως ότι η Ελλάδα βρίσκεται «στην πρώτη γραμμή της συλλογικής άμυνας» όπως λένε τα βρώμικα ευρωατλαντικά σχέδια, καθώς και ότι «η Ελλάδα προσέρχεται στη Σύνοδο με την αυτοπεποίθηση ενός ισχυρού και αξιόπιστου συμμάχου, που όχι μόνο τηρεί διαχρονικά τις δεσμεύσεις του αλλά βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των χωρών της Συμμαχίας που υλοποιούν ήδη τους στόχους που συμφωνήθηκαν στη Χάγη», στην περσινή Σύνοδο, για παραπέρα εκτίναξη των δαπανών.
Πανηγυρίζουν κιόλας επειδή γδέρνοντας τον ελληνικό λαό για τους ΝΑΤΟικούς σκοπούς η Ελλάδα «έχει ήδη υπερβεί τη δέσμευση (Defence Investment Pledge) που συμφωνήθηκε το 2025 και συγκαταλέγεται στην πρώτη πεντάδα των χωρών του ΝΑΤΟ που ήδη από το 2026 έχουν επιτύχει τον στόχο του 3,5% του ΑΕΠ» για στρατιωτικές δαπάνες και άλλο 1,5% «για ευρύτερες επενδύσεις στην ασφάλεια και την άμυνα, όπως υποδομές διττής χρήσης, ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας και δράσεις ανθεκτικότητας». Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το ίδιο το Μαξίμου οι αμιγώς στρατιωτικές δαπάνες της χώρας «για το 2026 εκτιμώνται σε 3,6% του ΑΕΠ, έναντι 2,75% το 2025 και 2,74% το 2024».
«Με αυτόν τον τρόπο η Ελλάδα διατηρεί και ενισχύει, μέσω του δωδεκαετούς προγράμματος εκσυγχρονισμού των Ενόπλων Δυνάμεων ύψους 25 δισ. ευρώ, τη θέση της στον σκληρό πυρήνα των χωρών της Συμμαχίας που υπερβαίνουν συστηματικά τις ΝΑΤΟικές δεσμεύσεις για τις αμυντικές δαπάνες», λένε, επιβεβαιώνοντας και τον ΝΑΤΟικό χαρακτήρα αυτών των εξοπλισμών, για να κλείνει «θέση στο τραπέζι» της μοιρασιάς για την αστική τάξη.
Γι' αυτό άλλωστε σπεύδει να θυμίσει ότι «η Ελλάδα αποτελεί διαχρονικά παράδειγμα συνέπειας ως προς τις συμμαχικές της υποχρεώσεις. Ακόμη και κατά τη διάρκεια της δημοσιονομικής κρίσης συνέχισε να υπερβαίνει τον προηγούμενο στόχο του 2% του ΑΕΠ, σε μια περίοδο κατά την οποία πολλές χώρες της Συμμαχίας εξακολουθούσαν να υπολείπονται των σχετικών δεσμεύσεων», δείχνοντας και την ευρωατλαντική στοίχιση όλων των αστικών πολιτικών δυνάμεων.
Ενώ, «βασιλικότερη του βασιλέως», η κυβέρνηση λέει ότι ο πρωθυπουργός «υπήρξε από τους πρώτους Ευρωπαίους ηγέτες που ανέδειξαν την ανάγκη η Ευρώπη να επενδύσει περισσότερα και αποτελεσματικότερα στη συλλογική της άμυνα, να ενισχύσει την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανική βάση και να διαμορφώσει έναν ισχυρότερο ευρωπαϊκό πυλώνα εντός του ΝΑΤΟ» και να στηρίξει την πολεμική προετοιμασία και με κοινό δανεισμό.
Στη δε προσπάθεια «σχοινοβασίας» ανάμεσα στις αντιθέσεις στον ευρωατλαντικό άξονα, σπεύδουν να πουν ότι ο Μητσοτάκης πάει στη Σύνοδο επιμένοντας ότι «μια ισχυρότερη αμυντικά Ευρώπη δεν λειτουργεί ανταγωνιστικά προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά αποτελεί έναν ισχυρότερο και πιο αξιόπιστο εταίρο, συμβάλλοντας τελικά σε ένα ισχυρότερο ΝΑΤΟ».
Στο μεταξύ, στην κυβέρνηση δεν αποκλείουν μετά τη Σύνοδο μια στάση στην Αθήνα ή και στη Σούδα του υπουργού Πολέμου των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, καθώς ειδικά η υποδομή στην Κρήτη (ναυτικό και αεροπορικό σκέλος) αποτελεί την «κορωνίδα» της ελληνοαμερικανικής «συνεργασίας», όπως τιμήθηκε από όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις, με αγκωνάρι της τη Συμφωνία για τις Βάσεις (MDCA), η διαβόητη επικαιροποίηση της οποίας (το 2022) αποτελεί το υπόβαθρο για την επέκταση και αναβάθμιση των αμερικανοΝΑΤΟικών στρατιωτικών υποδομών στην Ελλάδα (π.χ. σε Λάρισα και Αλεξανδρούπολη).
Σημειωτέον, σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ ο πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ (CMC - Ανώτατο Στρατιωτικό Οργανο της Συμμαχίας), ναύαρχος Τζουζέπε Κάβο Ντραγκόνε, χαρακτήρισε «τιμητική διάκριση» για την Ελλάδα ότι «συγκαταλέγεται μεταξύ των πρώτων συμμάχων που επιτυγχάνουν τον νέο στόχο του ΝΑΤΟ για τις αμυντικές δαπάνες», τονίζοντας πως «η Ελλάδα εξελίσσεται ήδη σε έναν από τους στρατηγικούς κόμβους εφοδιαστικής υποστήριξης της Συμμαχίας, και αυτό θα πρέπει να συνεχιστεί».
Σε ευρωατλαντικό «σκοινί» τα Ελληνοτουρκικά
Στο μεταξύ, και καθώς η κυβέρνηση επιχειρεί να διευθετήσει «ανοιχτά ζητήματα» στα Ελληνοτουρκικά, στο πλαίσιο πάντα των ευρωατλαντικών σχεδιασμών, όσο αυτοί δημοσιοποιούνται ενόψει της Συνόδου τόσο περισσότερη ανησυχία προκαλούν στα αστικά επιτελεία στην Αθήνα για τη θέση τους έναντι της τουρκικής αστικής τάξης και άλλων ανταγωνιστών τους στην Ανατολική Μεσόγειο και στα Βαλκάνια.
Οχι τυχαία, ερωτηθείς χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης, στην τακτική ενημέρωση των δημοσιογράφων, αν στο περιθώριο της Συνόδου υπάρξει συνάντηση Μητσοτάκη - Τραμπ, το απέκλεισε. «Οχι. Και μάλιστα δεν ενδείκνυται η συγκεκριμένη Σύνοδος για μια τέτοια συνάντηση», είπε.
Και πώς αλλιώς, εφόσον ο Τραμπ πηγαίνει στην Αγκυρα με ένα «μεγάλο δώρο» - όπως ο ίδιος έλεγε τις προηγούμενες μέρες - για την κυβέρνηση Ερντογάν, αμερικανικούς κινητήρες για το μαχητικό τους ΚΑΑΝ ή και επανένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα απόκτησης μαχητικών F-35. Κάτι που έσπευσε να ξορκίσει ως ενδεχόμενο ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης, μιλώντας χθες στη Βουλή στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, όπου ισχυρίστηκε ότι «εξακολουθούν να υφίστανται οι περιορισμοί τους οποίους προβλέπει η αμερικανική νομοθεσία, για την άρση των οποίων απαιτείται νεότερη απόφαση του Κογκρέσου».
Σε κάθε περίπτωση, δεν αποκλείεται συνάντηση του Γεραπετρίτη με τον Τούρκο ομόλογό του στην Αγκυρα στο περιθώριο της Συνόδου, ώστε να συνεχιστεί ακριβώς το ευρωατλαντικής κοπής παζάρι για τις θαλάσσιες ζώνες και τους διαύλους σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Οσο για μια επαφή Μητσοτάκη - Ερντογάν, ο Μαρινάκης είπε χθες ότι «δεν υπάρχει προγραμματισμένη συνάντηση», αλλά αυτό δεν αποκλείει να κανονιστεί κάτι εκεί τελευταία στιγμή.
Αυτά την ίδια ώρα που μια σειρά παρεμβάσεις και δημοσιεύματα αποτυπώνουν ότι η αναβάθμιση της σχέσης με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ, με το οποίο η Τουρκία διαγωνίζεται για τη θέση της περιφερειακής δύναμης, προσθέτει κι άλλη καύσιμη ύλη στους ανταγωνισμούς στους οποίους συμμετέχει η αστική τάξη, με ανυπολόγιστους κινδύνους για τον λαό.