«Επιτελικό» ή «αποκεντρωμένο» κράτος; Τεχνοκράτες υπουργοί ή εκλεγμένοι βουλευτές; Αυτά τα κάλπικα διλήμματα κυριαρχούν στην αντιπαράθεση των τελευταίων ημερών, στη σκιά της συγκάλυψης των σκανδάλων για να μείνει στο απυρόβλητο ο πραγματικός ένοχος: Το κράτος του κεφαλαίου, που κάθε λειτουργία του υπηρετεί την πολιτική του κέρδους, με ... Περισσότερα
Η σειρά του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου της Γαλλίας να μας πει να πάμε να πεθάνουμε για τα συμφέροντα των αστών
από Η Άλλη Άποψη
Κάθε μέρα σαν τις ύαινες οι ιμπεριαλιστές μιλούν σαν ...οι διαταγές της επιστράτευσης να έχουν ήδη υπογραφεί. Στο όνομα της «ειρήνης» και της υπεράσπισης των «κοινών αξιών» δεν καλούν απλά σε νέες θυσίες, αλλά απαιτούν να ετοιμαστούμε να μπούμε σε φέρετρα για τα συμφέροντα των κοινωνικών παρασίτων.
Μετά τον Έλληνα υπουργό Άμυνας, Νίκος Δένδια, ήρθε η σειρά του αρχηγού τουΓενικού Επιτελείου Στρατού της Γαλλίας,Φαμπιέν Μαντόν, απευθυνόμενος σε δημάρχους της Γαλλίας να πει (σύμφωνα με το France24):
«Έχουμε όλη τη γνώση, όλη την οικονομική και δημογραφική ισχύ για να αποτρέψουμε το καθεστώς της Μόσχας από το να δοκιμάσει την τύχη του προχωρώντας παραπέρα... Αυτό που μας λείπει, και εδώ είναι που έχετε να παίξετε σημαντικό ρόλο, είναι η δύναμη του πνεύματος να αποδεχτούμε τον πόνο προκειμένου να προστατεύσουμε αυτό που είμαστε...Αν η χώρα μας παραπαίει επειδή δεν είναι έτοιμη να αποδεχτεί – ας είμαστε ειλικρινείς – να χάσει τα παιδιά της, να υποφέρει οικονομικά επειδή η αμυντική παραγωγή θα έχει προτεραιότητα, τότε βρισκόμαστε σε κίνδυνο».
Οι αστοί ενώ ετοιμάζονται για γενικευμένη αναμέτρηση, αφού είναι ανεπίστρεπτη η πορεία κλιμάκωσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών με φόντο τη μάχη για την πρωτοκαθεδρία ανάμεσα σε ΗΠΑ - Κίνα, έχουν ανάγκη να στρατευτεί ο λαός στους θανάσιμους στόχους του κεφαλαίου, να έχει εμπιστοσύνη στους θεσμούς του σάπιου αστικού κράτους.
Μας μιλάνε για θυσίες που απαιτεί η νέα στροφή της ΕΕ στην πολεμική οικονομία. Μας μιλάνε για «κουλτούρα πολέμου» και ετοιμότητα να μπούμε σε φέρετρα, και θέλουν να γίνουμε κρέας στα κανόνια τους για να μην χάσουν στον ανταγωνισμό με ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα.
Οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα κοινό συμφέρον με τους εκμεταλλευτές τους.