Μυρίζει μπαρούτι…

Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή βεβαιώνουν τη φρικαλεότητα του ιμπεριαλισμού, που οικοδομεί τραγωδίες για τους λαούς κάθε γωνιάς του πλανήτη. Οποιος γεμίζει οργή μπροστά στο συνεχιζόμενο αιματοκύλισμα του παλαιστινιακού λαού δεν αρκεί να το αντιμετωπίζει ως μια «ανθρώπινη τραγωδία». Η νέα φονική επιχείρηση σε βάρος ενός λαού που αγωνίζεται για να έχει τη δική του πατρίδα εκδηλώνεται σε μια περίοδο που η ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής αποτελεί πεδίο έντονων ανταγωνισμών, διεργασιών και ανακατατάξεων. Το Ισραήλ εξαπολύει ακόμα μια δολοφονική επιδρομή, αναζητώντας τρόπους να υπερασπιστεί τα γεωπολιτικά συμφέροντα της άρχουσας τάξης, την ίδια ώρα που και άλλες δυνάμεις επιχειρούν να διαδραματίσουν ενεργότερο ρόλο στις εξελίξεις, π.χ., η Τουρκία. Ολόκληρη η περιοχή της Μέσης Ανατολής, μια περιοχή γεμάτη φυσικό πλούτο και με κρίσιμη γεωστρατηγική θέση, «φιλοξενεί» εξελίξεις που συνθέτουν ένα περίπλοκο «κουβάρι», με απρόβλεπτες συνέπειες για τους λαούς. Το σίγουρο είναι πως οι ιμπεριαλιστές δεν έχουν κανένα δισταγμό να χύνουν το αίμα των λαών για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους. Ο,τι δεν μπορούν να καταφέρουν με την «ειρήνη» τους, το ολοκληρώνουν με τους πολέμους τους.

Οι εξελίξεις στην Ουκρανία το μαρτυρούν: Εδώ και περίπου έξι μήνες αποτελεί μια «ανοιχτή πληγή» στο κέντρο της Ευρώπης. Αποτελεί πεδίο αντιπαράθεσης ανάμεσα σε ΗΠΑ, ΕΕ και, πρωτίστως, της Γερμανίας με την καπιταλιστική Ρωσία για τον έλεγχο αγορών, το μοίρασμα των δρόμων μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων. Με την ενεργό, βεβαίως, συμμετοχή της αστικής τάξης της χώρας, που προσπάθησε να «παίξει» με αυτές τις αντιθέσεις. Ως αποτέλεσμα της ιμπεριαλιστικής επέμβασης των ΗΠΑ και της ΕΕ, που στήριξαν και ενίσχυσαν ακραίες εθνικιστικές δυνάμεις της χώρας -ακόμα και δηλωμένους νεοναζί- να αναδειχθούν στην κυβέρνηση, ο λαός της Ανατολικής Ουκρανίας υποφέρει.

Το σύνολο των εξελίξεων τονίζει την ανάγκη ότι χρειάζεται λαϊκή επαγρύπνηση και ετοιμότητα για ακόμα πιο σύνθετες περίπλοκες και επιταχυνόμενες εξελίξεις, για να μη γίνουν για άλλη μια φορά οι λαοί «κρέας για τα κανόνια» των μονοπωλίων.

Και όλα αυτά ενώ μία νηνεμία επικρατεί τοπικά, λες και οι κάτοικοι του νομού μας και οι φορείς τους βρίσκονται σε μέρη «μαγικά και ονειρεμένα». Ως πότε;

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Στο Μουσείο του Ι.Β. ΣΤΑΛΙΝ στο Γκόρι

Επόμενο άρθρο

Επίσκεψη Ημαθιώτη στο πατρικό σπίτι του Ι.Β. Στάλιν