Ναρκοπέδιο...

«Η Αθήνα στη μέση της διελκυστίνδας Τουρκίας - Ισραήλ» έγραφε η «Καθημερινή» της Κυριακής και εξηγούσε το πώς η κυβέρνηση έχει βρεθεί μπλεγμένη «στα Τρίκαλα στα δυο στενά», στους ανταγωνισμούς που «τρέχουν» και στα «διλήμματα» του τύπου «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα», όπως με το τουρκοσυριακό σύμφωνο. Αλήθεια όμως... πώς βρέθηκε «η Αθήνα» στη θέση αυτή; Γλίστρησε κι έπεσε; `Η μήπως παραπάτησε; Είναι ή δεν είναι η κυβέρνηση μαζί με τα άλλα κόμματα που έτρεξαν να υπερασπιστούν το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ, «τιμώντας τις στρατηγικές συμμαχίες» της αστικής τάξης; Βαδίζουν ή όχι χέρι χέρι τον «οδικό χάρτη» του ΝΑΤΟ στα Ελληνοτουρκικά, δηλαδή το ιμπεριαλιστικό παζάρι των διευθετήσεων, που αποθρασύνει κι άλλο τη σύμμαχο Τουρκία, πάντα για το ...καλό της ΝΑΤΟικής συνοχής; Εσπευσαν ή όχι όλοι μαζί να πανηγυρίσουν για την ανατροπή Ασαντ και τους «αντάρτες» τζιχαντιστές, λέγοντας ότι η Ελλάδα θα πρέπει να είναι «παρούσα στις εξελίξεις»;

Σε τελική ανάλυση, είναι ή δεν είναι οι ίδιοι που παρουσιάζουν ως επιβεβλημένη την πολεμική εμπλοκή της χώρας, είτε γιατί «έχουμε την μεγαλύτερη ναυτιλία του κόσμου» είτε επειδή «υπάρχουν ευκαιρίες» στα «ενεργειακά σχέδια», στην «ανοικοδόμηση» και στους δρόμους του εμπορίου, που χαράζονται με το αίμα των λαών; Ας αφήσουν λοιπόν τα ψόφια: Δεν «έτυχαν» τα αδιέξοδα και οι κίνδυνοι για τον λαό, αλλά «πέτυχαν» από την πολιτική της εμπλοκής για τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Γι' αυτό η διέξοδος από το ναρκοπέδιο δεν βρίσκεται μπαίνοντας πιο βαθιά σε αυτό - όπως οι ίδιοι λένε - αλλά με τον λαό πρωταγωνιστή, σε σύγκρουση με τους σχεδιασμούς της αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστικών της ενώσεων.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Οι ...αξίες της Δύσης

Επόμενο άρθρο

Μακέλεμα