Παρασκευή, 19 Ιούλ, 2019

  • Αύξηση του δημόσιου χρέους της Ελλάδας δείχνουν τα στοιχεία της Eurostat
  • ΚΚΕ: ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΤΟΥ ΣΕΠΕ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
  • Τα θυμητάρια της Φυτειάς εύθυμα και σοβαρά
  • Απέναντι στα νέα επεισόδια της ενιαίας αντιασφαλιστικής επίθεσης
  • ΠΑΜΕ: «Παρουσιάζουν το φαρμάκι... φάρμακο» για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ
  • «ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΝ ΕΜΠΡΑΚΤΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟΥΣ. ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΌΜΕΝΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΣΤΑ ΔΙΑΛΟΓΗΤΗΡΙΑ»
Αύξηση του δημόσιου χρέους της Ελλάδας δείχνουν τα στοιχεία της Eurostat1 ΚΚΕ: ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΤΟΥ ΣΕΠΕ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ2 Τα θυμητάρια της Φυτειάς εύθυμα και σοβαρά3 Απέναντι στα νέα επεισόδια της ενιαίας αντιασφαλιστικής επίθεσης4 ΠΑΜΕ: «Παρουσιάζουν το φαρμάκι... φάρμακο» για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ5 «ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΝ ΕΜΠΡΑΚΤΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟΥΣ. ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΌΜΕΝΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΣΤΑ ΔΙΑΛΟΓΗΤΗΡΙΑ»6

Το Σχόλιο της Ημέρας

Εκδήλωση στη Βέροια για τα 100 χρόνια του ΚΚΕ από την ΚΟΒ Εκπαιδευτικών

print
email
Τελευταία ενημέρωση από Η Άλλη Άποψη
Εκδήλωση στη Βέροια για τα 100 χρόνια του ΚΚΕ από την ΚΟΒ Εκπαιδευτικών

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε εκδήλωση αφιερωμένη στα 100 χρόνια από την ίδρυση του ΚΚΕ, από την  Κομματική Οργάνωση Εκπαιδευτικών της ΤΟ Ημαθίας στη Βέροια το απόγευμα της Δευτέρας 19 Νοέμβρη στη Δημόσια Βιβλιοθήκη.

Τους παρευρισκόμενους καλωσόρισε από μέρους της ΚΟΒ ο Γιάννης Τσεχελίδης, ενώ στη συνέχεια ακολούθησε προβολή της ταινίας «Παιδαγωγικό Ποίημα» του Α. Σ. Μακαρένκο την οποία προλόγισε  η Σίσσυ Πολυκάρπου, στέλεχος του ΚΚΕ. Μετά την προβολή ακολούθησε πλούσια συζήτηση.

Στη συνέχεια παραθέτουμε ολόκληρη την εισαγωγική παρέμβαση της Σ. Πολυκάρπου:

            Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι,

με την ταινία που θα παρακολουθήσουμε σήμερα ανοίγει αναπόφευκτα η συζήτηση γύρω από το ρόλο του σχολείου και του εκπαιδευτικού. Γυρίστηκε πριν 63 χρόνια και αναφέρεται στις πρωτοποριακές παιδαγωγικές μεθόδους που εφάρμοσε ο σπουδαίος σοβιετικός παιδαγωγός Άντον Μακάρενκο στα πρώτα χρόνια μετά την επανάσταση του 1917. Η ταινία «Παιδαγωγικό ποίημα» βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Μακάρενκο, που δημοσιεύτηκε το 1936 και αντανκλά την τιτάνια προσπάθεια του νεαρού σοσιαλιστικού κράτους να διαπαιδαγωγήσει το νέο άνθρωπο: αυτόν που θα χτίσει το πρώτο κοινωνικό σύστημα στην ιστορία, στο οποίο καταργήθηκε η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Το βιβλίο και η ταινία αποτελούν ντοκουμέντο της σοβιετικής παιδαγωγικής πρακτικής και ταυτόχρονα οδηγό για εκπαιδευτικούς, εκπαιδευόμενους και γονείς που αγωνίζονται για την παιδεία του σήμερα.

            Η ταινία είναι μυθοπλαστική για την ιστορία της κολεκτίβας «Γκόρκι». Κεντρικός ήρωας ο ίδιος ο Μακάρενκο που ανέλαβε την ευθύνη της διαπαιδαγώγησης παιδιών ορφανών από το ρώσικο εμφύλιο και το λιμό που επακολούθησε. Παιδιά ψυχικά τραυματισμένα που ὲδωσαν σκληρό αγώνα για την επιβίωση, κοινωνικά απόβλητα που αντιμετωπίζονταν ως εγκληματίες. Η πρόκληση για τον παιδαγωγό να μεταμορφώσει τους νεαρούς «αλήτες» σε υπεύθυνους πολίτες ήταν τεράστια. Η ταινία έιναι γεμάτη νεανικό παλμό, ζωντάνια και γοργό ρυθμό, ενώ δε λείπουν το χιούμορ και η συγκίνηση. Είναι μια ταινία με πανανθρώπινο μήνυμα, που ανοίγει μπροστά μας μια ελπιδοφόρα προοπτική. Η σύγκριση με τη νοσηρή θεματολογία των σύγχρονων νεανικών ταινιών είναι αναπόφευκτη για το θεατή. Όπως και η σύγκριση με τη μίζερη εκπαιδευτική πραγματικότητα του σήμερα, με την επικράτηση αναχρονιστικών αντιλήψεων στην εκπαίδευση. Σήμερα, 100χρόνια μετά το πετυχημένο παιδαγωγικό πείραμα του Μακαρένκο, η απαίτηση για σύγχρονη λαϊκη παιδεία προσκρούει στις ανάγκες της καπιταλιστικής κερδοφορίας, γεγονός που καταδεικνύει την άρρηκτη σχέση της παιδείας με την οικονομία, των παιδαγωγικών στόχων με τις ρίζες του οικονομικού και κοινωνικού συστήματος.

            Η νέα μέθοδος που εφάρμοσε ο Μακάρενκο ήταν το λεγόμενο «συνεργατικό εργαστήριο». Θα παρακολουθήσουμε πλήθος σκηνών με παιδιά να εργάζονται και  να δημιουργούν, να περνούν από την αλητεία στην αγωνιστική διάπλαση του χαρακτήρα. Παράλληλα, πραγματοποιείται η θεωρητική διαπαιδαγώγηση των νέων στη βάση της αλληλεγγύης, της συμμετοχής, της λογοδοσίας και της υπευθυνότητας. Από την επιτυχία της κολεκτίβας «Γκόρκι» περνάμε στην «εξαγωγή» του μοντέλου σε μια μεγαλύτερη κολεκτίβα με αποτελέσματα εντυπωσιακά...

            Το Παιδαγωγικό Ποίημα μάς δίνει μια λεπτομερή εικόνα της ζωής και της  καθημερινότητας της εποχής, καθώς και μια συνολική αντίληψη για την πορεία της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στη Σοβιετική Ένωση. Εστιάζει στην απόρριψη από το Μακάρενκο των βίαιων και αντιπαιδαγωγικών μεθόδων εκμάθησης που επικρατούσαν στο τσαρικό καθεστώς. Δείχνει την πάλη του «παλιού» με το «νέο», που πυροδοτεί η νίκη της Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης.

            Τι ήταν, όμως, με λίγα λόγια, αυτό το «νέο» που έφερε η κατάργηση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής στην εκπαιδευτική πολιτική του πρώτου σοσιαλιστικού κράτους; Ποια ήταν τα εκπαιδευτικά του επιτεύγματα που επηρέασαν μάλιστα τη χάραξη εκπαιδευτικής πολιτικής και σε διεθνές επίπεδο;

            Η τρομερή κληρονομιά του αναλφαβητισμού εξαλείφθηκε ταχύτατα, ανέβηκε το γενικό επίπεδο μόρφωσης και κάθε λαός μορφωνόταν στη γλώσσα του. Η συντριπτική υπεροχή του σοβιετικού εκπαιδευτικού συστήματος στη σφαιρικότητα των γνώσεων που έδινε στους νέους, αναγνωριζόταν και από τους δυτικούς. Στα πρώτα χρόνια, ο Λένιν αναπτύσσει την ιδέα της πολυτεχνικής παιδείας, τη σύνδεση της παιδείας με την παραγωγή, το συνδυασμό θεωρίας και πράξης.. «Ξέρετε πολύ καλά –έλεγε– ότι αναλφάβητοι άνθρωποι δε θα καταφέρουν ποτέ τον εξηλεκτρισμό και ότι ο απλός αλφαβητισμός δεν επαρκεί. Εδώ δεν αρκεί να γνωρίζεις τι είναι ηλεκτρισμός. Πρέπει να ξέρεις και πώς εφαρμόζεται στη βιομηχανία, στη γεωργία και στους διαφορετικούς κλάδους τους. Αυτό πρέπει να διδαχθεί. Όλη η νέα γενιά των εργατών πρέπει να το μάθει».

            Η οικοδόμηση του σοβιετικού εκπαιδευτικού συστήματος αποδείχτηκε ένα πολύπλοκο και δύσκολο καθήκον. Πέρα από τις αντικειμενικές δυσκολίες, ένα μεγάλο μέρος των εκπαιδευτικών ήταν αντίθετοι στη σοβιετική εξουσία και δεν υιοθετούσαν την αρχή του πολυτεχνισμού. Δεν είναι δυνατό να αναφερθούμε στη διαπάλη γύρω από το ζήτημα της παιδείας και στις τάσεις που αναπτύχθηκαν. Αξιοσημείωτα είναι όμως, όσα γράφει μια άλλη σπουδαία σοβιετική παιδαγωγός, η Κρούπσκαγια: «Η πολυτεχνική παιδεία δεν είναι ξεχωριστό αντικείμενο, ούτε ένα ακόμη μάθημα στο πλαίσιο των λεγόμενων “Μαθημάτων εργασίας”. Πρέπει να συνδεθεί και με τα Μαθηματικά και τις Φυσικές Επιστήμες, όπως και με τις Κοινωνικές Επιστήμες». Η προσπάθεια για οριστική ρήξη με τις παραδόσεις που κληροδότησε το αστικό σχολείο συνεχίστηκε και καθορίστηκε από την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων και την επέκταση των νέων παραγωγικών σχέσεων.

            Θα θέλαμε πολύ χρόνο να περιγράψουμε αναλυτικά τα πρωτοφανή επιτεύγματα της Οκτωβριανής Επανάστασης στην Παιδεία. Άλλωστε δεν είναι αυτό το θέμα της σημερινής μας συζήτησης. Είναι ανάγκη όμως, να αναλογιστούμε πόσα από αυτά παραμένουν ζητούμενα ακόμα και στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες. Η απελευθέρωση του ανθρώπου από τα δεσμά της εκμετάλλευσης είναι προϋπόθεση για σύγχρονη γενική μόρφωση για όλα τα παιδιά, για την εξέλιξη της έρευνας, για την εφαρμογή σύγχρονων επιστημονικών μεθόδων στην εκπαίδευση. Ο μεγάλος κομμουνιστής εκπαιδευτικός Δημήτρης Γληνός έλεγε: Παιδεία αληθινά δημοκρατική, με απόλυτη ισότητα και δικαιοσύνη και συμμετοχή όλων των πολιτών στα πνευματικά αγαθά του πολιτισμού δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνο σε κοινωνία, που δε θα υπάρχουν κοινωνικές τάξεις και εκμετάλλευση. Το ιδανικό της σωστής παιδείας μόνο σε μια σοσιαλιστικά οργανωμένη κοινωνία μπορεί να πραγματοποιηθεί».

            Πέρα όμως, από την παραδοχή αυτής της αλήθειας, η ταινία που θα παρακολουθήσουμε αναδεικνύει και τη σημασία που έχει ο ίδιος ο παιδαγωγός στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών του λαού. Φυσικά, ο παιδαγωγός δρα στο πλαίσιο του κάθε συστήματος και η δυνατότητα που έχει να παρέμβει εξαρτάται και από αντικειμενικές συνθήκες. Αξίζει όμως, να δούμε ποια είναι η σημερινή του συμβολή. Τι πρέπει να κάνει, με άλλα λόγια ο κομμουνιστής, ο αγωνιστής εκπαιδευτικός στο σημερινό αστικό σχολείο, πώς πρέπει να δράσει, για να τιμά τον τίτλο του δασκάλου, για να λέει στο τέλος της μέρας στον εαυτό του πως έκανε το καθήκον του πρώτα από όλα ως άνθρωπος;

            Ποια είναι η σημασία, ποια είναι η επικαιρότητα της συζήτησης για το ρόλο του εκπαιδευτικού στη διαμόρφωση της προσωπικότητας και τη διαπαιδαγώγηση, όταν υπάρχουν πολλά παιδιά που υποσιτίζονται, μένουν σε σπίτια χωρίς ρεύμα, χωρίς θέρμανση και έχουν τον ένα ή και τους δυο γονείς υποαπασχολούμενους ή άνεργους;

            Το αστικό κράτος και οι διεθνείς οργανισμοί όπου συμμετέχει δίνει τεράστιο βάρος στη «διαπαιδαγώγηση» του αυριανού εργατικού δυναμικού, του αυριανού πολίτη. Μέσα από βιβλία, εκπαιδευτικά προγράμματα, καινοτόμες δράσεις, με προεδρικά διατάγματα, υπουργικές αποφάσεις και κείμενα της ΕΕ, του ΟΟΣΑ και του ΣΕΒ, περιγράφουν και διαμορφώνουν το ρόλο του εκπαιδευτικού, ενώ ταυτόχρονα «διαπαιδαγωγεί» τα παιδιά και τους εφήβους με τις αντιδραστικές του αξίες.

            Η ιδεολογική παρέμβαση της αστικής τάξης στο περιεχόμενο του σχολείου αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία. Τι προσπαθούν να περάσουν μέσα από τη λειτουργία του σχολείου; Την αιωνιότητα των αστικών εκμεταλλευτικών σχέσεων, την εξύμνηση της αστικής δημοκρατίας, την αποθέωση της τυπικής ισότητας, την απόκρυψη της ταξικής φύσης της εκμετάλλευσης. Η επιχειρηματικότητα, είναι ικανότητα που πρέπει, λένε, να αποκτήσουν τα παιδιά από μικρά, να μάθουν δηλαδή οι αυριανοί εργαζόμενοι να ζουν στην ανασφάλεια. Ως πολίτες, πρέπει να αποδέχονται τις αξίες της ΕΕ αλλά και να συμμετέχουν σε δράσεις εθελοντισμού, για να εμπεδώσουν την ατομική ευθύνη, την κοινωνική συναίνεση, την ταξική ειρήνη. Δεν πρέπει ακόμα, να ξεχνάμε πως ο αντικομμουνισμός, που αποτελεί κεντρική κρατική και ευρωενωσιακή πολιτική, έχει ιδιαίτερους στόχους. Υλοποιείται με τη διαστρέβλωση της Ιστορίας, ιδιαίτερα για το Β' Παγκόσμιο πόλεμο και το ρόλο της ΕΣΣΔ, την εξίσωση φασισμού – κομμουνισμού και κυρίως με την καταδίκη της επαναστατικής βίας και την ταύτισή της με την τρομοκρατία και το εξτρεμισμό.

            Απάντηση σε όλα αυτά δίνει ο Μακάρενκο, όταν λέει: «Διαπαιδαγωγώ σημαίνει μαθαίνω κάποιον να ζει» ή «η διαπαιδαγώγηση είναι έκφραση του πολιτικού πιστεύω του παιδαγωγού». Ο κομμουνιστής παιδαγωγός, επομένως, δουλεύει σε κάθε επίπεδο, σε κάθε χώρο και προετοιμάζει συνειδήσεις στην κατεύθυνση της ρήξης με τον καπιταλισμό.

            Μέχρι πού φτάνει όμως, η δυνατότητα του εκπαιδευτικού να παρέμβει; Ισχύει η άποψη περί «παιδαγωγικής ελευθερίας και αυτονομίας», η δυνατότητα του εκπαιδευτικού να επιλέγει παιδαγωγικές και διδακτικές μεθόδους; Η αντίληψη αυτή, που έχει ιδιαίτερη επιρροή στον πολιτικό προσανατολισμό του κινήματος, εκφράζεται από τα οπορτουνιστικά ρεύματα και είναι έκφραση της απόσπασης της οικονομίας από την πολιτική στην εκπαίδευση. Υποστηρίζει πως η παιδεία επηρεάζει και αλλάζει τελικά το σύστημα, πως είναι το άλογο που σέρνει πίσω του το κάρο της οικονομίας, ενώ, στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο. Πίσω από τις διακηρύξεις για «παιδαγωγική ελευθερία» οι οπορτουνιστές κρύβουν την υποταγή τους στην αστική νομιμότητα, την απροθυμία τους να συγκρουστούν με το σύστημα.

            Στο αστικό εκπαιδευτικό σύστημα, η σχετική «παιδαγωγική ελευθερία» είναι η επιλογή του εκπαιδευτικού να συγκρουστεί με την αστική ιδεολογία, να στρατευθεί σε κατεύθυνση ριζοσπαστική στο κίνημα των εκπαιδευτικών, των μαθητών, των γονιών και συνολικά του εργατικού κινήματος με αιτήματα για σύγχρονη λαϊκή παιδεία.

            Ο ρόλος του παιδαγωγού στη διαμόρφωση της νεανικής προσωπικότητας με γνώμονα την κομμουνιστική ιδεολογία και ηθική είναι σύνθετος. Πρώτα από όλα πρέπει να κατανοήσει πως η κυρίαρχη τάξη του έχει αναθέσει το καθήκον της αναπαραγωγής της αστικής ιδεολογίας μέσα από την εκπαιδευτική διαδικασία. Αποτελεί έτσι κι αλλιώς μέρος του ιδεολογικού μηχανισμού του κράτους.

            Ο κομμουνιστής εκπαιδευτικός προετοιμάζει κάθε μάθημα με βάση την επιστημονική μεθοδολογία. Ταυτόχρονα, είναι πρωτοπόρος στους αγώνες και ξεχωρίζει  καθημερινά με την προσωπικότητα και τη στάση του στο σχολείο. Δεν είναι ο εκφραστής μιας οποιαδήποτε ιδεολογίας, αλλά του μαρξισμού, δηλαδή της επιστημονικής κοσμοθεωρίας και ιδεολογίας. Δε διδάσκει μια άλλη άποψη στο όνομα του πλουραλισμού, αλλά την επιστημονική προσέγγιση της πραγματικότητας.

            Ο ριζοσπάστης εκπαιδευτικός που δρα μέσα στο αστικό σχολείο δεν υποτάσσεται στο ρόλο του κρατικού υπαλλήλου, αλλά ακολουθεί τη γραμμή της ανυπακοής, της απειθαρχίας και της ρήξης με την πολιτική των μονοπωλίων είτε σε ατομικό επίπεδο στην τάξη είτε σε συλλογικό επίπεδο με τη δράση του στο μαζικό κίνημα. Η παρέμβασή του προετοιμάζει με καλύτερους όρους την ταξική πάλη, μολονότι το σχολείο δεν μπορεί να λειτουργήσει ως «σοσιαλιστική νησίδα» μέσα στον καπιταλισμό.

            Ο Μιχαήλ Καλίνιν, στέλεχος του Κόμματος των Μπολσεβίκων λέει προς τους δασκάλους: «Αγωγή σημαίνει να επιδράσουμε στις φυσικοσωματικές και ηθικές ιδιότητες του μαθητή, ν' ασκήσουμε επίδραση προς μια καθορισμένη κατεύθυνση μέσα στα δέκα χρόνια της φοίτησης, δηλαδή να τον διαμορφώσουμε σαν ανθρώπινο πλάσμα. Η διαπαιδαγωγητική δουλειά όμως, στην πλατιά έννοια του όρου, πολύ συχνά διαφεύγει της προσοχής των δασκάλων, μα είναι αυτή ακριβώς η δουλειά που έχει τόσο πολύ μεγάλη σημασία για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα και του ήθους των παιδιών. Πολλοί δάσκαλοι ξεχνάνε ότι πρέπει να είναι παιδαγωγοί, και ένας παιδαγωγός, είναι αρχιτέκτονας των ανθρώπινων ψυχών. Βέβαια, για να μπορέσει κανείς να επιδράσει πάνω στους μαθητές προς τη ζητούμενη κατεύθυνση, πρέπει να έχει και τις κατάλληλες ικανότητες. Αλλά κι αυτό δε φτάνει. Ο δάσκαλος, για να μπορεί ν' ασκήσει μια ορισμένη επιρροή, πρέπει ο ίδιος να είναι ένας ανώτερα «παιδευμένος» και - ας το πω ανοιχτά - ένας ανώτερα διαπαιδαγωγημένος άνθρωπος».

            Και η δικιά μας Ρόζα Ιμβριώτη, κομμουνίστρια παιδαγωγός, είπε για το ρόλο του εκπαιδευτικού: «Η αποστολή του Δασκάλου είναι να φτιάξει ανθρώπους, μα, για να φτιάξουμε ανθρώπους, πρέπει πρώτα μεις να γίνουμε άνθρωποι. Δεν μπορούμε να μείνουμε έξω από τους αγώνες του λαού, να μην κάνουμε - δήθεν - πολιτική. Γιατί τότε κάνουμε πολιτική αντίθετη από τα συμφέροντα του λαού. Εμείς θα φτιάσουμε ανθρώπους συνειδητούς και ελεύθερους!». Αυτή είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους λένε πως η πολιτική δεν έχει θέσει στα σχολεία. Αυτοί είναι οι ακραιφνείς υποστηρικτές της κυρίαρχης πολιτικής που διαπερνά ολόκληρη τη ραχοκοκκαλιά της εκπαίδευσης, που θέλει να κάνει τους μαθητές πειθήνια θύματα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, που εκφράζει τις πιο αναχρονιστικές αντιλήψεις. Εχθρεύονται την πολιτική που υπερασπίζεται τα συμφέροντα των παιδιών του λαού, που αποδεικνύει πως ο κόσμος μπορεί να αλλάξει και πως ο καπιταλισμός δεν είναι ανίκητος.

            Για να γίνουμε πιο αποτελεσματικοί είναι  ανάγκη να μελετάμε και να αξιοποιούμε τον κομματικό τύπο, τα «Θέματα Παιδείας», εκδόσεις για την ψυχολογία, την παιδαγωγική, να διαβάσουμε το «Παιδαγωγικό Ποίημα» και τα άλλα έργα του Μακάρενκο, να οργανώσουμε κι αλλες συσκέψεις, εκδηλώσεις και συζητήσεις για το έργο των μεγάλων κομμουνιστών παιδαγωγών. Είναι χρέος μας να μπολιαστεί η συνείδηση του παιδαγωγού με τη μαρξιστική επιστήμη, να εκφράζεται στην καθημερινή επιστημονική επαγγελματική δράση μας η υπεροχή της διαλεκτικής υλιστικής αντίληψης σε όλα τα γνωστικά αντικείμενα.

            Το καθήκον του κομμουνιστή δασκάλου δεν ξεκινά ούτε τελειώνει στη σχολική τάξη. Είναι η επίπονη δουλειά μέσα στο κίνημα, η βασανιστική διαδικασία κατάκτησης της γνώσης, η αγωνία για το μέλλον των παιδιών που περνούν από τα χέρια του, η αίσθηση του χρέους απέναντι στους μαθητές του, αλλά και η ικανοποίηση πως ρίχνει φως στα σκοτάδια. Στέκεται όρθιος και συνεχίζει, γιατί τον αντικρίζουν μάτια που διψούν για αλήθεια και αυτή την αλήθεια δεν μπορεί να τους τη στερήσει.

Έχει διαβαστεί 147 φορές

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Αναζήτηση

Συνέντευξη με την πρέσβειρα της Κούβας Zelmys María Domínguez Cortina

advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement
advertisement

Τα Πιο Δημοφιλή

Ο Καιρός στη Βέροια



Ο καιρός τώρα

Κυρίως λιακάδα
Κυρίως λιακάδα
Θερμοκρασία 27 °C
Άνεμος ΝΑ 1-2 μποφόρ

Παρασκευή, 19 Ιουλίου

Μερική λιακάδα
Μερική λιακάδα
Θερμοκρασία 18 ως 29 °C
Άνεμος Α 1-2 μποφόρ

Σάββατο, 20 Ιουλίου

Κυρίως λιακάδα
Κυρίως λιακάδα
Θερμοκρασία 18 ως 30 °C
Άνεμος ΑΒΑ 1-2 μποφόρ

Ποιός είναι online

Έχουμε online 294 επισκέπτες και 1 μέλος.

Αρχική σελίδα για κινητά