Επαναφορά της «Τράπεζας Θεμάτων» στις ενδοσχολικές εξετάσεις του Λυκείου, καθώς και του σχεδίου για το λεγόμενο «Εθνικό Απολυτήριο», που θα μετράει για την πρόσβαση στην Ανώτατη Εκπαίδευση, εξήγγειλε με συνέντευξή της στην «Καθημερινή της Κυριακής» η υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραμέως.

Θυμίζουμε ότι το «Εθνικό Απολυτήριο», που θα μετράει για την πρόσβαση στα ΑΕΙ, ήταν στον πυρήνα του σχεδίου του προηγούμενου υπουργού, Κ. Γαβρόγλου, ο οποίος ισχυριζόταν ότι έτσι θα αποκτήσει το απολυτήριο μεγαλύτερο κύρος. Δεν πρόλαβε βέβαια να εφαρμόσει ο ΣΥΡΙΖΑ το πλήρες σχέδιο, για να φανεί περίτρανα στην πράξη ότι αυτά περί κύρους είναι σκέτα φούμαρα. Το απολυτήριο του Λυκείου σήμαινε και σημαίνει ότι έχεις ολοκληρώσει τη γενική εκπαίδευση. Με τα επιπλέον φίλτρα και τις εξετάσεις δεν αποκτά καμιά επιπλέον αξία, δεν εξασφαλίζει στους κατόχους του καμιά επιπλέον επαγγελματική προοπτική, δεν τους ανοίγει κανέναν επιπλέον εκπαιδευτικό δρόμο πέραν αυτού της πρόσβασης στα ΑΕΙ, το οποίο το κάνει και σήμερα βέβαια το απολυτήριο.

Τώρα η Ν. Κεραμέως κάνει λόγο για «Εθνικό Απολυτήριο, στο οποίο θα συνυπολογίζονται με διαβαθμισμένη, αυξανόμενη βαρύτητα οι επιδόσεις του μαθητή και στις τρεις τάξεις του Λυκείου, αποκαθιστώντας έτσι την αξία και τον παιδαγωγικό ρόλο των τελευταίων σχολικών τάξεων». Βέβαια, ένα Λύκειο που και οι τρεις του τάξεις υποτάσσονται ακόμα περισσότερο στην υπόθεση της πρόσβασης, συνεχίζοντας στη γραμμή της προηγούμενης κυβέρνησης, κάθε άλλο παρά αναβαθμισμένο παιδαγωγικό ρόλο μπορεί να έχει. Αντίθετα, χάνει από τον μορφωτικό του ρόλο, φροντιστηριοποιείται και το ίδιο, οι εκπαιδευτικοί του μετατρέπονται σε προγυμναστές εξετάσεων, ενώ παράλληλα γιγαντώνεται η παραπαιδεία σε όλες της τις μορφές και από πιο μικρές ηλικίες.

Σε αυτήν την τυποποίηση και τη φροντιστηριοποίηση του Λυκείου συμβάλλει και η «Τράπεζα Θεμάτων», αφού οι μαθητές καταλήγουν να διαβάζουν έτοιμες λύσεις και απαντήσεις σε θέματα, χωρίς να εξασκούνται οι ίδιοι στην επίλυσή τους, κάτι που προφανώς ατροφεί την κριτική τους ικανότητα αντί να την οξύνει. Στο ίδιο πνεύμα, η υπουργός στη συνέντευξή της έκανε λόγο για σταδιακή αναμόρφωση των αναλυτικών προγραμμάτων σε όλες τις σχολικές βαθμίδες και στη συνέχεια των βιβλίων, σε μια κατεύθυνση ενίσχυσης των δεξιοτήτων που παρέχονται στο σχολείο. Δηλαδή, παραπέρα υποχώρηση της στέρεης, σφαιρικής, γενικής γνώσης.

Η «Τράπεζα Θεμάτων» είναι ένα από τα στοιχεία που αυξάνουν την ανάγκη για φροντιστήρια, όπως έχει δείξει η εμπειρία από το παρελθόν, ενώ εντείνει γενικότερα τους ταξικούς φραγμούς. Γιατί είναι προφανές ότι διαφορετική δυνατότητα προετοιμασίας θα έχει ένας μαθητής που μπορεί να κάνει π.χ. ιδιαίτερα στα μαθήματα που είναι πιο αδύνατος, από το παιδί που δεν έχει τέτοια οικονομική δυνατότητα. Η επιλογή θεμάτων με κλήρωση από μια «Τράπεζα» δεν μπορεί να λάβει υπόψη της π.χ. το κοινωνικό υπόβαθρο των μαθητών μιας τάξης ή ενός σχολείου σε μια υποβαθμισμένη, φτωχή συνοικία της Αθήνας. Αφαιρείται έτσι, εν μέρει, από τους εκπαιδευτικούς της τάξης ή του σχολείου η ευθύνη τους να επιλέγουν τα κατάλληλα θέματα για τους μαθητές τους, γνωρίζοντας οι ίδιοι τι συμβαίνει μέσα στην τάξη τους, να σταθμίζουν τις ανάγκες, τη γενική προσπάθεια και το κοινωνικό περιβάλλον των μαθητών τους. Κι αυτό είναι στοιχείο της έντασης των ταξικών φραγμών, που επιβεβαιώθηκε εξάλλου και από την προηγούμενη φορά που εφαρμόστηκε η «Τράπεζα Θεμάτων», με μεγάλα ποσοστά αποτυχιών σε συγκεκριμένες περιοχές. Ενώ όλοι θυμούνται από την προηγούμενη εφαρμογή της τα τεράστια προβλήματα που προκαλούνταν με τους εκπαιδευτικούς να «τρέχουν» για να προλαβαίνουν να βγάλουν όλη τη διδακτέα - εξεταστέα ύλη, σε σχολεία που είχαν κενά μέχρι το Δεκέμβρη κ.λπ.

Συνολικά βέβαια η «Τράπεζα Θεμάτων» είχε τότε εκτινάξει τα ποσοστά αποτυχίας στις εξετάσεις. Αυτό ήταν και ένα από τα στοιχεία, που μαζί με τις δυναμικές κινητοποιήσεις των μαθητών, ανάγκασαν την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να την αποσύρει. Οχι όμως γιατί διαφωνούσε στην ουσία της, αλλά για τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόστηκε. Εξάλλου, ο πρώην υπουργός Παιδείας, Κ. Γαβρόγλου, είχε πει ότι η «Τράπεζα Θεμάτων» είναι παρεξηγημένη, εννοώντας ακριβώς αυτό.

Η ουσία είναι ότι το Λύκειο με τέτοια μέτρα γίνεται πιο σκληρό, ανταγωνιστικό, ελιτίστικο. Με αυτόν τον χαρακτήρα θα αποθαρρύνει όλο και περισσότερους μαθητές να συνεχίζουν σε αυτό τελειώνοντας το Γυμνάσιο. Και το ότι θέλει να δώσει έναν τέτοιο χαρακτήρα στο σχολείο, το παραδέχεται έμμεσα και η υπουργός όταν λέει «να μη συντηρούμε πρότυπα ήσσονος προσπάθειας και εξισωτισμού προς τα κάτω». Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι το σχολείο γίνεται απλά πιο δύσκολο και απαιτεί μεγαλύτερη προσπάθεια από τους μαθητές. Γιατί είναι σωστό ότι η κατάκτηση της γνώσης απαιτεί προσπάθεια και κόπο. Σημαίνει όμως ότι αυξάνει τα φίλτρα για να «κόβει» κόσμο από το δρόμο της μάθησης, ενώ παράλληλα απαξιώνεται ακόμα περισσότερο στα μάτια των μαθητών, όσο χάνει από τον παιδαγωγικό και μορφωτικό του ρόλο.

Απέναντι σε αυτό το σχολείο, που εξοντώνει αντί να μορφώνει, δίνουν μάχη χρόνια τώρα μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί. Απέναντι σε αυτό το σχολείο που πάει να γίνει ακόμα χειρότερο πρέπει να απαντήσουν και τώρα. Για να μείνουν στα χαρτιά οι εξαγγελίες που θα το κάνουν ακόμα πιο σκληρό εξεταστικό κέντρο. Για να πετάξουν στα αζήτητα την «Τράπεζα Θεμάτων», όπως έκαναν και στο παρελθόν οι μαθητές με τις κινητοποιήσεις τους.

(Αναδημοσίευση από τον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ)

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.