Δεν πέρασε πολύς καιρός από τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης με αφορμή την αναπροσαρμογή των συντάξεων για το 2026 και το κλίμα ευφορίας που καλλιεργούσε πριν τρεις βδομάδες για την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού. Μόλις σε λίγους μήνες αποδείχθηκε πόσο άνθρακας ήταν ο θησαυρός, καθώς σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ ο επίσημος πληθωρισμός σε ... Περισσότερα
Η ομιλία της Εφης Παυλίδου στη παρουσίαση του βιβλίου της στη Βέροια
Τελευταία ενημέρωση από Η Άλλη Άποψη
Κατά
τη διάρκεια της παρουσίασης του βιβλίου "Εκπαίδευση και
εθνογλωσσική ενσωμάτωση των ξενόφωνων πληθυσμών στην Ελλάδα την περίοδο
1912-1940"- Βέροια 18/3- η συγγραφέας Εφη Παυλίδου τόνισε τα εξής:
"Ερευνητικός
μου στόχος ήταν να εξετάσω τον τρόπο με τον οποίο το ελληνικό εθνικό κράτος
αντιμετώπισε τους διάφορους «Άλλους» των Νέων Χωρών, εθνικούς, γλωσσικούς,
θρησκευτικούς, που στην ορολογία της εποχής αναφέρονταν ως Ξενόφωνοι,
προκειμένου να τους ενσωματώσει ή να τους αφομοιώσει στον εθνικό κορμό την
περίοδο του Μεσοπολέμου. Μία κατεξοχήν εθνοποιητική περίοδο στον χώρο των
Βαλκανίων. Η ερευνά μουεξειδικεύτηκε
στον τομέα της εκπαίδευσης, διότι ήθελα να καταδείξω τη σύνδεση της
εκπαιδευτικής πολιτικής που εφαρμόστηκε στις Νέες Χώρες με την προώθηση εθνικών
στόχων, που στον Μεσοπόλεμο δεν ήταν άλλοι από την εθνική ολοκλήρωση και την
επίτευξη της πολυπόθητης εθνικής ομογενοποίησης.
Έτσι,
λοιπόν, επιχείρησα μια συγκριτική μελέτη των τεσσάρων μειονοτικών ομάδων που
προαναφέρθηκαν, με σκοπό όχινα αρκεστώ
σε μια γεγονοτολογική προσέγγιση του ζητήματος, να περιοριστώ σε μια απλή
περιγραφή της εκπαιδευτικής πολιτικής που άσκησε το ελληνικό κράτος στους
ξενόφωνους, αλλά κυρίως για να αναμετρηθώ με το ερευνητικό μου υλικό, να
επιχειρήσω να ερμηνεύσω τα ευρήματα και να καταλήξω σε ορισμένα συμπεράσματα...
Τώρα
σε ποιους απευθύνεται το βιβλίο. Το πρώτο που μπορώ να πω είναι στους
Ιστορικούς, στους ιστορικούς εκπαίδευσης, προπαντός εκείνους που ασχολούνται με
την περίοδο του Μεσοπολέμου, ή που τα ερευνητικά τους ενδιαφέροντα επικεντρώνονται
σε θέματα εκπαίδευσης και εθνικισμού, εθνικής ταυτότητας, μειονοτήτων, τοπικής
ιστορίας, διαπολιτισμικής εκπαίδευσης κτλ., στους δασκάλους και γενικότερα
στους εκπαιδευτικούς, προκειμένου, μεταξύ άλλων, να δουν τον ρόλο που επιφύλαξε
το ελληνικό κράτος στους εκπαιδευτικούς ως «εθνικούς τουαποστόλους» στις Νέες Χώρες, στους φοιτητές
τωναντίστοιχων ειδικοτήτων
Αλλά,
γενικότερα, απευθύνεται και σε όλους εκείνους που διακρίνονται από ευρύτητα
ενδιαφερόντων, χωρίς απαραίτητα να διαθέτουν εξειδικευμένες ιστορικές γνώσεις,
διότι η δομή του βιβλίου είναι τέτοια που βοηθά τον αναγνώστη να παρακολουθήσει
την ανάλυση του θέματος. Συμπεριλαμβάνονται κεφάλαια στα οποία ορίζονται και
διευκρινίζονται οι έννοιες μειονότητα, έθνος, εθνικισμός, κεφάλαια όπου παρουσιάζεται
μεσυνοπτικό και κατατοπιστικό τρόπο το
ιστορικό πλαίσιο για την κάθε μειονότητα ξεχωριστά, ενώ στο τέλος παρατίθενται
αντίστοιχα συμπεράσματα για την κάθε μειονοτική ομάδα..."