«Τόσα αντέχει η οικονομία»... Αυτή είναι η πρώτη παραδοχή με την οποία ξεπετάει η κυβέρνηση τα υποτιθέμενα «μέτρα στήριξης» που ανακοίνωσε χθες για το ενεργειακό κόστος, ξεκαθαρίζοντας σαν δεδομένο ότι ο λαός θα ξεπαγιάσει τον χειμώνα και ότι τα καύσιμα θα ξεκοκαλίσουν τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς.Γιατί όπως έλεγε ο ίδιος ο πρωθ... Περισσότερα
Εαρινή Ισημερία, Ημέρα Ποίησης, 21/3/2022
από Η Άλλη Άποψη
Αφαιρούμε τη λέξη ''παγκόσμια''...Τ έ λ ο ς της!
Του Ηλία Τσέχου
Με τις ''Παγκοσμιότητες'' Πολέμων, τις ''Παγκόσμιες'' ημέρες
που γελοιοποιούν το τώρα και το χθες, των αξιών του Αύριο, ας αφαιρέσουμε αυτό
που κουβαλούσαμε εδώ και 25 - ίσως - έτη, '' Εαρινή Ισημερία - Παγκόσμια Ημέρα
Ποίησης'', στηρίζοντας αυτό που αρχίζουμε τώρα! '' Εαρινή Ισημερία - Ημέρα
Ποίησης , 21/3/2022 '' .
Εις Μνήμην, το ποίημα που συνθέσαμε από κοινού 33 ποιητές,
εν έτη 2015, κερνώντας στην Ποίηση Άνοιξες!
''α φ η σ τ ε ε ν α σ τ ί χ ο σ τ η ν α ν ο ι ξ η σ τ η ν π
ο ι η σ η''
Αφήνει με τον γλυκό ίλιγγο όσων μεταλάβαμε, αχράντων
μυστηρίων / Εκείνη την γλυκιά γεύση μαυροδάφνης στον ουρανίσκο / Τη θύμηση της
απεραντοσύνης από την ψίχα ανάμεσα στα δόντια / Το λευκό συννεφάκι συνωστισμού
στις πολύβουες λειτουργίες της Μεγάλης Εβδομάδας / Που μας εφέρναν ένα λεπτό
πριν τη λιγοθυμία / Μέσα από τα αρώματα της Άνοιξης και τα λιγώματα κορμιών /
Ιδρωμένα στο στρίμωγμα, στην έξαψη / Την λαχτάρα της ποίησης ν' ανθεί, να
ζωγραφίζει / Να γράφει κάλλη / Οι ποιητές όροφοι κατοίκησης / Δωρητές
''συλλογικού'' και να το / Δεν υπάρχει άλλο πέρασμα πέρα από την άνοιξη.
Να σεβαστώ τα υπόλοιπα / Ανθίζοντας περίλυπος / Να σε παλέψω
άνοιξη / Δύο φορές στ' αλώνια / Γιατί βασιλιάδες υπήρξαμε / Κι είχαμε νόμισμα /
Τη γύρη λουλουδιών / Που δεν τελειώνει ο πλούτος / Έφηβης αδημονούσας νύφης.
Γι' αυτό σου λέω ανθίζουμε ανάποδα στις ομορφιές / Μες σε
κελαηδισμούς φωτός / Μία φορά βασιλιάς και μια ήλιος /Περίληψη των κήπων /
Εστεμμένη ανθισμένη απάτη / Αδιέξοδη εποχή / Δρόμος δραπέτης ξέμπαρκων χειλιών
/ Μπλεγμένος στ’ άσπρα τα φτερά / Ταξιδευτής στις λεύκες / Περίχαρα καρπίζοντας
καπνίζοντας.
Άνοιξη επίκτητη / Σε αφουγκράζομαι στα βάθη / Ξυπνώ από
τριγμούς / Ανάσες μυρωμένες / Ο λόγος θα 'ναι πάντα ό, τι ανθεί
/ Σαν φυγαδεύεται στα πέταλα / Ζωή γυρνά στα χείλη όσο το
γροικώ / Πλημμυρισμένα μάτια από φωτόδεντρα / Ποιήματα που ανθολογούν πάνω στο
σώμα.
Είναι τσιγγάνα η Άνοιξη / Έρχεται πρόσφυγας / Και θα μας
προσπεράσει / Περιπλανιέται άστεγη / Κυοφορεί χειμώνα / Το θέρος δείχνει γι'
άλλοθι / Φθινόπωρο για πλάνη / Φράχτες δεν στήνονται / Κρατούν κρυφές τις
σημειώσεις / Λέω να μην παρκάρω τ' ανθισμένο αμάξι μου / Προ των πυλών.
Στις γειτονιές και στις παλιές αυλές / Άνοιξης ρέμα ποταμέ
κι ανθηρέ ωκεανέ / Βραχνή φωνή / Μια μαντζουράνα θα κοσμεί το πέτο / Τ' ασήμι
θα θωπεύεις.
Τόσα άνθια που έχω δει / Ανθίζω πάλι / Και όλα μου
ταιριάζουν
/ Α ! Φόρεσε με άνοιξη / Βιβλίο δ' τάξης / Να μαθητεύσω
πρόσφυγας / Χώρες σημαίες / Μάννα αυτοί είμαστε ! / Ο μυστικός δείπνος / Η
κορύφωση μυστήριου, που δια-
σχίζει χιλιετίες / Ο Ερμής του Πραξιτέλη / Κακοφτιαγμένος /
Ασουλούπωτος / Μαντάτος / Ντυμένος την ενδυμασία πρόσφυγα
/ Να εμπλέκει τους πολιτισμούς / Να κρίνει, να κατακρίνει /
Νοοτροπίες, κοινωνίες / Μια ρουκέτα που εξαπολύεται /
Από τη γη εις στο διάστημα / Σε κάθε ανάσα π΄ ανασαίνει /
Ξεμπλέκοντας χρόνους , έθιμα, ποίηση / Και ταξιδεύοντας αιωνιότητα / Κλίνοντας
το μάτι μες στην αφοπλιστική του γύμνια / Χωρίς της πονηριάς / Χωρίς ντροπή κι
Ευρώπη / Απαλλαγμένος από περιώνυμου κάλλους κλασσικού / Πλησίον μας,
ανθρώπινος / Καθώς παπάς της ενορίας.
Ο Άη- Μετανάστης κηρύσσεται άγιος της ηλικίας μας / Του
ποιήματος / Έτσι όπως αιωρείται πάνω από μυρωδικούς όλων μας ύπνους / Και μας
προτάσσει τη μακρά παλάμη του / Φτιαγμένη τιμίου ξύλου στο σταυρό / Που όλους
αναμένει / Αν δεν αφήσουμε ερωτικά στεφάνια / Πατρίδες τις αλήθειες / Διότι
τελικώς μάταια πιστεύουμε / Πως έχουμε μάνες, αγαπάμε / Έχουμε ποίηση /
Γράφοντας σαν μια παλιά Άνοιξη, Άνοιξη νέα / Κύριο πιάτο ενηλικίωσης!.
Οι ποιητές μεταλαμβάνουν πρώτοι / Διασώζουν την αρχή /
Κλαίνε πρώτοι / Ηφαιστιούν στο σύμπαν και / Πληθαίνουν