Λένα Δημητριάδου: «Βλέπω στη Βέροια ως κάτοικος Θεσσαλονίκης μία γλυκύτητα μία τρυφεράδα βρήκα κομμάτια μιας αύρας που την είχα αφήσει.»

Ραδιοφωνική συνέντευξη έδωσε στο ΡΑΔΙΟ-ΑΙΧΜΗ και στην εκπομπή «Λόγια σταράτα» στο δημοσιογράφο Αλέκο Χατζηκώστα, η Λένα Δημητρίαδου συγγραφέας του βιβλίου «Το καροτσάκι στον Αλιάκμονα» (εκδόσεις «ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ παιδεία»), την Παρασκευή 2/4.

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με τον τίτλο του βιβλίου διευκρίνισε: «Το φράγμα του Αλιάκμονα είναι ένας όμορφος και χαρακτηριστικός χώρος της Βέροιας. Μάλιστα υπάρχει και μία σχετική ιστορία του βιβλίου, οπότε έτσι δόθηκε και ο τίτλος».

Για το περιεχόμενο του βιβλίου σημείωσε ότι «έζησε στη Βέροια 10 χρόνια. Το βιβλίο δεν είναι στενά αυτοβιογραφικό. Είναι μία ακτινογραφία της Βέροιας, ένας καθρέπτης του αστικού της κέντρου τη δεκαετία του ’60. Με τα παιχνίδια τα παιδικά, την πολυτέλεια του τηλεφώνου, τις πολυκατοικίες που ξεφυτρώνουν, την εισβολή των ηλεκτρικών ειδών στο νοικοκυριό, τις τιμωρίες των δασκάλων, τα πικάπ που αντικατέστησαν τα ραδιόφωνα, τα παιδικά πάρτυ, τα γενέθλια . Και πιο δυσάρεστα πράγματα όπως τα παιδιά των μεταναστών που μεγαλώνουν με τους παππούδες, τα πολιτικά φρονήματα, η δικτατορία.»

Στη Βέροια όπως ανέφερε μετά τη φυγή της «ήταν  μία πληγή για μένα» το 1969 επανήλθε το 2003  σ’ ένα συνέδριο της Μαθηματικής Εταιρείας «ήταν ένα ταξίδι κάθαρσης για μένα», καθώς και την επαφή ξανά με την πόλη 2017. «Ευτυχώς μέσω της σελίδας στο fb «παλιές φωτογραφίες της Βέροιας» (κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στον Σ. Ζυγουλιάνο) αλλά και τον συμμαθητή της Π. Γουλάρα μέσω των πρώτων γραπτών της που έστελνε στο «Στείλε γράμμα» που διατηρούσε. «Ο μεν Σ. Ζυγουλιάνος μου άνοιξε τις πόρτες της Βέροιας και των συμπατριωτών και μετά ο Π. Γουλάρας του Δημοτικού σχολειού μετά με έβαλε σε ένα χορό αναμνήσεων μέσω του «στείλε μου γράμμα» και η Ε. Καλαιτζίδου που μας οργανώνει τις απόφοιτητες του Γυμνασίου»

Για το πώς αντίκρισε ξανά τη Βέροια, απάντησε:

«Επιστρέφοντας βρήκα αλλαγές π.χ το Ρολόι έχει αλλάξει δεν μου θύμισε τίποτε, η Ελιά αρκετά, βρήκα πολλές πολυκατοικίες, αλλά το παρήγορο ότι βρήκα και παλιότερα σπίτια. Πήγα στη γειτονία μου στην Ανοίξεως εκεί δεν γνώρισα τίποτε. Πήγα στην Μπαρμπούτα ευτυχώς την βρήκα ανανεωμένη, με ενθουσίασε. Ήμουν κυνηγός αναμνήσεων. Βλέπω όμως ως κάτοικος Θεσσαλονίκης μία γλυκύτητα, μία τρυφεράδα , βρήκα κομμάτια μιας αύρας που την είχα αφήσει.»

Ως μαθηματικός- ρωτήθηκε- τι σχέση έχει με τη λογοτεχνική γραφή ; «Και έχει και δεν έχει. Ξεκίνησα να γράφω τις ιστορίες της Βέροιας στα αεροδρόμια στις ατέλειωτες διαδρομές γιατί τότε ταξίδευα πολύ για επαγγελματικούς-επιστημονικούς λόγους. Και ξαφνικά έβγαλα ένα σημειωματάριο που μοιράζουν στα συνέδρια και άρχισα να γράφω την ιστορία μιας μικρής κοπέλας που μεγαλώνει στη Βέροια. Διάβαζα τις ιστορίες στη μικρή μου και μου έλεγε ότι δεν διαφέρουν από τις ιστορίες που διαβάζουμε στα βιβλία και έτσι μου δημιουργήθηκε ένα πρώτο έναυσμα ότι μελλοντικό θα γινόταν ένα βιβλίο. Αλλά ξεχάστηκε σε ένα συρτάρι. Ανασύρθηκε μετά, χάρη στον Π. Γουλάρα και άρχισα να γράφω και καινούριες. Και έτσι τα μαθηματικά κατά κάποιον τρόπο έδωσαν τη θέση τους στο γράψιμο.

Όσον  αφορά τα μελλοντικά λογοτεχνικά της σχέδια αναφέρθηκε στην πρόθεση να γράψει «τις περιπέτειες ενός εκπαιδευτικού, μίας μαθηματικού, τα ζητήματα από την πλευρά του καθηγητή και όχι του μαθητή που πρόκειται να μας υποστεί»

(Η Λένα Δημητριάδου είναι πτυχιούχος μαθηματικός του ΑΠΘ και της Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Επίσης κάτοχος μεταπτυχιακού του Πανεπιστημίου Sarrey του Λονδίνου και Διδάκτορας του Παιδαγωγικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Κρήτης. Διετέλεσε για πολλά χρόνια Σχολική Σύμβουλος Μαθηματικών στη Ήπειρο και την Ανατολική Θεσσαλονίκη. Είναι το πρώτο της βιβλίο)

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Βέροια: Σεμινάριο για την κατάθλιψη

Επόμενο άρθρο

Την ερχόμενη Τετάρτη η προβολή του ντοκιμαντέρ για τη Νάουσα από την ΕΡΤ3, στην εκπομπή ''Τοπόσημα 1821''