Μαίρη Δούτση, τραγουδίστρια: "Πάντα να πηγαίνουμε με χαμηλά την μπάλα , με ταπεινότατα χωρίς έπαρση και αξιολογούμαστε κάθε φορά για το έργο μας."

Τηλεφωνική συνέντευξη με την τραγουδίστρια (και Γ.Γ του Συλλόγου Μουσικών Β. Ελλάδας) Μαίρη Δούτση (με καταγωγή από τη Νάουσα) είχε ο δημοσιογράφος Αλέκος Χατζηκώστα στην εκπομπή «Λόγια σταράτα» στο ΡΑΔΙΟ-ΑΙΧΜΗ την Παρασκευή 9/4.

Απαντώντας σε σχέση με τις σπουδές της (Χημικός, κάτοχος μεταπτυχιακού) και το αν αυτό ταιριάζει με το τραγούδι τόνισε: «Δεν νομίζω ότι ταιριάζουν απολύτως αυτά τα δύο . Απλά το ένα με ξεκουράζει από το άλλο. Οι σπουδές με ξεκουράζουν από την εργασία και η μουσική από τις σπουδές. Νομίζω ότι τα έχω φέρει σε μια καλή ισορροπία. Συνέβαιναν και τα δύο (από τη νεαρή ηλικία) οπότε δεν υπήρχε θέμα να διαλέξω το ένα από το άλλο. Παράλληλα με τις σπουδές τραγουδούσα. Τελευταία κράτησα μόνο το κομμάτι της μουσικής και άφησα της Χημείας για να μπορώ τα ταξιδεύω, δεν αποκλείεται όμως να επανέλθω σε κάτι σχετικό με τη χημεία.»

Αναφερόμενη σχετικά με τη συνεργασία της με σπουδαίους συνθέτες π.χ Πλέσσας, Νικολόπουλος κλπ τόνισε: «Νομίζω ότι το βασικό που μπορεί να μάθει κανείς είναι ότι σε οποιαδήποτε ηλικία και με οποιαδήποτε επιτυχία σηκώνουμε τα μανίκια και πέφτουμε με τα μούτρα στη δουλεία, όποια και να είναι αυτή. Και πάντα πηγαίνουμε με χαμηλά την μπάλα , με ταπεινότατα χωρίς έπαρση και αξιολογούμαστε κάθε φορά για το έργο μας.»

Αναφερόμενη στη συνεργασία της με Ημαθιώτες καλλιτέχνες π.χ Τσαλιγκοπούλου, Καλδάρα, αδελφούς Τσαχουρίδη κ.α υπογράμμισε: «Την Ελένη Τσαλιγκοπούλου την γνωρίζω από μωρό, είναι η καλύτερη φίλη της μητέρας μου. Έπαιξαν όμως ρόλο και άλλοι παράγοντες. Για παράδειγμα με την Ελένη συνεργαστήκαμε μετά από πολλά χρόνια, όταν έγιναν 30. Όταν και οι δύο αισθανόμασταν ασφαλείς με τον τρόπο που λειτουργεί η κάθε μία και καλλιτεχνικά και σαν συμπεριφορά και πάνω στη σκηνή. Για τον Κώστα Καλδάρα εκτιμώ όλα του τα ταλέντα. Οι αδελφοί Τσαχουρίδη είναι πολλοί αγαπημένοι μου…Όλα τα παιδιά τα θαυμάζω σαν καλλιτέχνες.
Αναφερόμενη στα προβλήματα της πανδημίας στον Πολιτισμό και στους καλλιτέχνες τόνισε: «Ο Πολιτισμός χτυπήθηκε πάρα πολύ και εξακολουθεί να είναι σε μία πολύ κακή κατάσταση. Προσπαθούμε να αντεπεξέλθουμε μέσα από κάποιες ιντερνετικές εκδηλώσεις, είναι όμως λίγες. Ευτυχώς που υπάρχουν άνθρωποι και φορείς που βοηθούν. Όπως η ΚΕΠΑ της Βέροια, τα παιδιά κάνουν  εξαιρετική δουλειά εκεί, τους έχω για παράδειγμα, όπως και Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας, προσπαθεί να στηρίξει τους καλλιτέχνες, έχει δράσεις. Η Πολιτεία θα έλεγα μας έχει ξεχάσει λίγο. Οπότε συγκεντρωθήκαμε στο Σύλλογο Μουσικών Β. Ελλάδας (είμαι η Γ.Γ) και προσπαθήσαμε να κάνουμε ότι καλύτερο για τους καλλιτέχνες. Να διεκδικήσουμε την επιδότησή τους και ταυτόχρονα επειδή δεν επιδοτούνται όλοι διοργανώνουμε π.χ κάποια συσσίτια , δίνουμε τρόφιμα περίπου σε 100 οικογένειες καλλιτεχνών στη Θεσσαλονίκη. Παράλληλα με το Κοινωνικό Φαρμακείο και το Κοινωνικό Ιατρείο παρέχεται πρωτοβάθμια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όσους έχουν ανάγκη. Έχουμε ακόμη το Ταμείο Αλληλοβοήθειας και ευτυχώς ο κόσμος στηρίζει πολύ τη προσπάθεια μας. Ελπίζουμε ν’ ανοίξουμε και να κάνουμε τη δουλειά μας, αν εργαστούμε όπως και παλιά αλλά μάλλον θ’ αργήσει»

Σε σχέση με την αναβολή των προγραμματισμών διαδικτυακών εκδηλώσεων της ΚΕΠΑ τόνισε: «Αυτό που σε κάθε περίπτωση αυξάνει τα έξοδα- που προσπαθούμε με το Σύλλογο Μουσικών να το λύσουμε –είναι η Ασφάλιση και η εξτρά φορολογία. Η αμοιβή των μουσικών ήταν ένα πολύ μικρό ποσοστό. Ακόμη όμως και να ήταν μεγάλο το ποσό, νομίζω ότι είναι σημαντικό σε αυτή την περίοδο- που οι καλλιτέχνες είναι σε τόσο κακή και δυσχερή θέση- να στηρίζουμε έμπρακτα, να υπάρχει μία αμοιβή γι’αυτό. Και τότε ήταν μία περίοδος εορτών. Ήταν κρίμα που ακυρώθηκαν, αλλά αυτή ήταν η απόφαση , την δεχτήκαμε στο βαθμό που δεν μπορούσαμε να κάνουμε και αλλιώς. Η μόνη μας διαφωνία ήταν ότι ακούστηκε κάποια πρόταση ότι θα έπρεπε να συμπεριληφθούν μόνο ντόπιοι καλλιτέχνες. Ήταν λίγο στενάχωρο ότι τέθηκε γιατί εγώ σκεπτόμενη για τον εαυτό μου  ότι μ’ αυτόν τον τρόπο αν κάτι γίνεται στη Βέροια εγώ που είμαι από την Ημαθία αλλά όχι από τη Βέροια δεν θα μπορώ να λάβω μέρος. Μένω στη Θεσσαλονίκη αλλά δεν είμαι από αυτήν, δεν θα μπορώ να πάρω μέρος. Θα έπρεπε δηλαδή να γίνεται κάτι μόνο στη Νάουσα για να μπορώ να πάρω μέρος. Θα πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα πιο σφαιρικά.».

Οσον αφορά τα μελλοντικά της σχέδια σημείωσε: «Ήμουν από τους τυχερούς της πανδημίας γιατί μου προέκυψαν πράγματα τα οποία είναι πολύ ωραία καλλιτεχνικά. Πέρα από τη συνεργασία με τον Κ. Καλδάρα και τις τηλεοπτικές παρουσιάσεις που κάναμε είχαμε κάποιες συνεργασίες με την Ε. Τσαλιγκοπούλου και το μουσικό σχήμα «Πριγκηπέσα» της Θες/νικη, έχω πάρει μέρος σε ένα αφιέρωμα που έγινε για τη Νάουσα και τη συμμετοχή της στην Επανάσταση του ’21 όπου τραγουδώ. Το καλύτερο που έχω να περιμένω είναι η συμμετοχή μου σε μία σειρά συναυλιών που διοργάνωσε ο Σύλλογος Μουσικών Β. Ελλάδας με το Μέγαρο Μουσική Θες/νικης και τη συνεργασία του Κοινωνικού Ιατρείου όπου θα παρουσιαστεί η δουλειά από 9 σχήματα και 120 καλλιτέχνες. Θα δείτε κάτι φανταστικό και θα παρουσιαστεί από την ΕΡΤ3 και που δείχνει πόσοι άξιοι καλλιτέχνες υπάρχουν στη Β. Ελλάδα. Εγώ συμμετέχω σε ένα σχήμα Βαλκανικής μουσικής με 16 μουσικούς και 13 πνευστά και θα παρουσιαστεί το Πάσχα.»

Σε ερώτηση σχετικά με το «παραδοσιακό χρώμα» των τραγουδιών της απάντησε: «Δεν στράφηκα ακριβώς , τα τελευταία χρόνια με τράβηξαν άλλα είδη μουσικής όπως η τζαζ. Το παραδοσιακό το είχα πάντα μέσα μου, το είχα αφήσει στη άκρη και το λαϊκό γιατί δεν ήθελα να το «κάψω» στα μαγαζιά. Συνήθως όταν παίζουμε σε μαγαζιά μικρότερα πολλές ώρες, δεν ήθελα αυτό να το βαρεθώ, να κουραστώ, οπότε ασχολήθηκα με άλλο είδους μουσικής και τα τελευταία 2 χρόνια επανήλθα εκεί που νομίζω ότι ανήκω στο λαϊκό και το παραδοσιακό κομμάτι.»

Από άποψη δισκογραφικής προοπτικής (με βάση και την μέχρι τώρα πλούσια δουλειά της) απάντησε: «Δεν βρίσκουμε εταιρείες να υποστηρίξουν τόσο πολύ το έργο μας. Δεν ξέρω το πού θα πάει το πράγμα με τη δισκογραφία γενικά, μάλλον θα είναι όλα ιντερνετικά. Τα έσοδα θα είναι πολύ λίγα και για τους δημιουργούς. Όμως αυτό που γίνεται είναι ότι δεν προλαβαίνει ο ακροατής να γνωρίσει τον καλλιτέχνη. Παλιά είχαμε τον δίσκο, ακούγαμε 7-8 κομμάτια συνεχόμενα, όποτε προλαβαίναμε να γνωρίσουμε τον καλλιτέχνη, να δούμε τι μας αρέσει, να διαλέξουμε το αγαπημένο μας, τώρα δεν γίνεται αυτό, ακούμε ένα τραγούδι στο ίντερνετ και μετά ο επόμενος. Θα πρέπει να γυρίσουμε πίσω στο cd ή και ιντερνετικά και γενικότερα όμως σε μία ολοκληρωμένη δουλειά. Έχω στα σκαριά έναν δίσκο που όμως δεν τελείωσε γιατί μας πρόλαβε η πανδημία. Επίσης έχω και κάποια καινούργια κομμάτια και τις επανεκτελέσεις κάποιων παλιότερων τραγουδιών.».

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Γ.Ξ.ΤΡΟΧΟΠΟΥΛΟΣ «JE SUIS ARMENIEN», μυθιστόρημα (ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ)

Επόμενο άρθρο

Βέροια: «Κατάθλιψη εν μέσω Covid 19, Ζώντας με την κατάθλιψη .Μορφές θεραπείας»