«Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους των εκμεταλλευτών». Αυτό είναι το νήμα που συνδέει τις δύο σημαντικές απεργιακές μάχες των ημερών: Τη σημερινή στα Τρόφιμα - Ποτά, που γίνεται με αφορμή το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στη «Βιολάντα», και αυτή της Παρασκευής 6 Φλεβάρη σε Πειραιά και Θριάσιο, σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.Δύο μεγά... Περισσότερα
Μεταμορφώσεις της Σκηνής
Τελευταία ενημέρωση από Η Άλλη Άποψη
Το παιδικό θέατρο πολλές φορές βρίθει διδακτικών συμβάσεων
και banalitè που λειτουργούν συχνά αντιθεατρικά, μια τέτοια περίπτωση είναι και
το θεατρικό έργο του Ευγένιου Τριβιζά Τα Γουρουνάκια Κουμπαράδες.
Το θεατρικό έργο με
αρκετούς διδακτισμούς, αργό ρυθμό και έλλειψη ουσιαστικής δραματικής πλοκής
αποσυντονίζει εν τέλει τη θεατρική αντίληψη. Ενδιαφέροντα και γόνιμα τα νοήματα
του κειμένου αλλά η μεταγραφή τους στο πλαίσιο ενός θεατρικού έργου φέρει στην
περίπτωση αυτή τα αρνητικά στοιχεία που προαναφέραμε. Ωστόσο μια άλλη διαδρομή
είναι αυτή που ακολουθείται για την μετάβαση από το κείμενο στην παράσταση. Κι
εδώ μπορούμε να πούμε ότι η δημιουργική ομάδα της συγκεκριμένης παράστασης
έδωσε σημεία υψηλής γραφής.
Η σκηνοθεσία της
Ιππολύτης Μπάρκα συμβατική, στατική σχεδόν διεκπαιρεωτική πέφτει στη banalitè
νόρμα του κειμένου τόσο στην κίνηση όσο και στην εκφορά του λόγου μπλοκάροντας
συχνά τα δρώντα επί σκηνής πρόσωπα. Δυστυχώς η ίδια δεν κατάφερε να
χρησιμοποιήσει τα δημιουργικά στοιχεία που τις προσέφεραν οι υπόλοιποι
συντελεστές της παράστασης.
Ο Τάσος Πρωτοψάλτου στη σκηνογραφία και την ενδυματολογία
μας παραδίδει μεταμορφώσεις τις σκηνής μαγικές. Έμπειρος γνώστης του θεατρικού
χώρου ο ίδιος καταφέρνει να μετατρέψει τον κατά τα άλλα άχαρο και αχανή τόπο
της συγκεκριμένης ιταλικής σκηνής σε μια σειρά παραμυθένια δυνατά σκηνογραφικά
τοπία. Η χρήση των βιομηχανικών υλικών δίνει ξεκάθαρα και σαφή σχήματα ενώ οι
ασημένιοι ιριδισμοί τους στο παιχνίδι τους με το φως δίνουν τη διάσταση της παραμυθένιας
ατμόσφαιρας. Μοναδικής ομορφιάς κοστούμια καταρρίπτουν τις κοινοτοπίες του
κειμένου και ενδύουν με περισσή θεατρικότητα και χάρη τους χαρακτήρες του
έργου. Χειρουργικής ακρίβειας χρήση των υλικών και της εφαρμογής του κοστουμιού
στο σώμα του ηθοποιού δυναμιτίζουν την κίνηση και τον χορό. Είναι γνωστή η
θητεία του Πρωτοψάλτου στην όπερα και το μπαλέτο και εμφανής σε κάθε του
δουλειά. Σε κάθε του νέο βήμα διακρίνουμε μία άλλη όψη της καλλιτεχνικής του
ιδιοφυίας.
Δημιουργικοί και εξαιρετικά υποβλητικοί οι φωτισμοί της
Εμορφίλης Τσιμπλίδου σε σύμπλευσή και δημιουργικό διάλογο με το εικαστικό
συμπάν της παράστασης κατάφεραν να μας δώσουν πολύ δυνατές σκηνικές εικόνες.
Μάγεψαν οι παραμυθένιες ιριδίζουσες λάμψεις που δημιούργησε από τον τρόπο που
το φως χάιδευε τα σκηνικά. Πολύ έξυπνη η χρήση του υπέρυθρου φωτισμού για τη
δημιουργία ενός μαγικού γκραφίτι που εμφανιζόταν και εξαφανιζόταν αστραπιαία.
Ευφάνταστες, καλά οργανωμένες και σε ωραία σύνθεση σε σχέση
με τη γεωμετρία της σκηνογραφίας οι χορογραφίες της Μελίνας Παπαδοπούλου
εξισορρόπησαν δημιουργικά την στατική σκηνοθεσία. Η μουσική του Κώστα Γεωργίου
ηχούσε σαν ξένο σώμα στην παράσταση. Ιδιαίτερα φιλότιμη προσπάθεια με
ενδιαφέρουσα ενορχήστρωση και όμορφα φυσικά όργανα δεν κατάφερε όμως να
ενταχθεί στη γενική σκηνική εικόνα. Σ
ύμπλευσε αρμονικά με τις χορογραφίες της παράστασης ωστόσο
το ηχόχρωμα ήταν ελλειπτικό. Δεν είχε το μαγικό στοιχείο του παραμυθιού.
Άστοχες και κακόγουστες οι ρουστίκ πενιές ζεϊμπέκικού σε μία τέτοια παράσταση.
Ενώ η ευρύτερη αισθητική τουλάχιστον από το μέσο της παράστασης και μετά θύμιζε
μπουάτ.
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να δοθούν τα εύσημα στο Σύλλογο
Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ημαθίας που επέλεξαν να συνεργαστούν με
δύο νέα ταλέντα του ελληνικού και όχι μόνο θεάτρου τον Τάσο Πρωτοψάλτου και την
Εμορφίλη Τσιμπλίδου επενδύοντας έτσι σε μία πραγματικά υψηλού επιπέδου
παράσταση που δημιούργησαν για τους μαθητές και το κοινό της περιοχής τους. R.
K. W. Karlsonn