Μια αποκαλυπτική συζήτηση στην αμερικανική Γερουσία

Αποκαλυπτική για τη σύγκρουση ΗΠΑ - Κίνας ήταν η συζήτηση που έγινε την Τετάρτη σε Επιτροπή της αμερικανικής Γερουσίας, με θέμα την πολιτική των ΗΠΑ απέναντι στη Βενεζουέλα. «Ανοίγοντας» τη συνεδρίαση, ο (Ρεπουμπλικάνος) πρόεδρος της Επιτροπής, Τζιμ Ρις, υποστήριξε ότι «ενέργειες» όπως η στρατιωτική επίθεση της 3ης Γενάρη «έχουν κάνει την Αμερική ασφαλέστερη». Απαντώντας στην κριτική των Δημοκρατικών (και μερίδας των Ρεπουμπλικάνων) για «παράκαμψη του Κογκρέσου», ο Ρις εξήγησε ότι στις σημερινές συνθήκες χρειάζεται «η μέγιστη αποφασιστικότητα και ευελιξία» και ότι η επέμβαση στη Βενεζουέλα προσέφερε «υπηρεσία στον κόσμο», ανοίγοντας «μια τεράστια ευκαιρία» για τις ΗΠΑ».

Ιδιαίτερα αναλυτικός ήταν ο επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ: «Είχαμε στο ημισφαίριό μας ένα καθεστώς που λειτουργούσε» ως «βάση επιχειρήσεων για σχεδόν κάθε ανταγωνιστή, αντίπαλο και εχθρό (μας) στον κόσμο. Για το Ιράν, το κύριο σημείο δράσης στο δυτικό ημισφαίριο ήταν η Βενεζουέλα. Για τη Ρωσία επίσης (...) η Κίνα λάμβανε πετρέλαιο με τεράστια έκπτωση, 20% - σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και με έκπτωση 20 δολαρίων το βαρέλι - και δεν πλήρωναν καν χρήματα για αυτό. Χρησιμοποιούταν για την αποπληρωμή του χρέους που τους οφείλονταν (στους Κινέζους) (...) είχαμε βασικά τρεις από τους κύριους αντιπάλους μας στον κόσμο να λειτουργούν από το ημισφαίριό μας, από εκείνο το σημείο...». Αλλη μια επεξήγηση τι σημαίνει «ημισφαιρική άμυνα», όρος που επαναφέρει η κυβέρνηση Τραμπ, σε μια σύγχρονη εκδοχή του «ζωτικού χώρου», καθώς δυναμώνει η πολεμική προετοιμασία.

* * *

Διευκρινίζοντας ότι οι ΗΠΑ επιστρατεύουν κάθε μέσο για την υπεράσπιση των μονοπωλίων τους, ο επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ είπε ακόμα: «Ενα από τα εργαλεία που έχουμε στη διάθεσή μας είναι οι κυρώσεις στο πετρέλαιο. Υπάρχει πετρέλαιο που υπόκειται σε κυρώσεις και δεν μπορεί να μετακινηθεί από τη Βενεζουέλα λόγω της καραντίνας που έχουμε επιβάλλει. Ετσι, συνάψαμε μια συμφωνία μαζί τους, με την οποία τους είπαμε ότι, για το πετρέλαιο που υπόκειται σε κυρώσεις και καραντίνα, θα σας επιτρέψουμε να το βγάλετε στην αγορά, αλλά σε τιμές αγοράς - όχι με την έκπτωση που έπαιρνε η Κίνα».

Επιπλέον, «τα κεφάλαια από αυτό το πετρέλαιο θα κατατεθούν σε έναν λογαριασμό που θα έχουμε στην εποπτεία μας...», με μια σειρά συμφωνίες για το πώς ειδικότερα θα διατεθούν αυτά τα κεφάλαια: Για παράδειγμα, έχουν ήδη συμφωνηθεί αγορές φαρμάκων αλλά και εξοπλισμού απαραίτητου στην πετρελαϊκή βιομηχανία απευθείας από τις ΗΠΑ. Ακόμα, συστατικά αραίωσης του βαρέος πετρελαίου, που μέχρι τώρα το Καράκας «τα έπαιρνε κατά 100% από τη Ρωσία, τώρα θα τα παίρνουν 100% από τις ΗΠΑ». «Follow the money» (Ακολούθα το χρήμα), δηλαδή, με τη σιγουριά ότι θα σε οδηγήσει στην επόμενη σκηνή του (ιμπεριαλιστικού) εγκλήματος...

* * *

Χαρακτηριστικές ήταν και ορισμένες παρεμβάσεις των Δημοκρατικών. Η γερουσιαστής του Νιου Χάμσαϊρ, Τζιν Σαχίν, εξέφρασε προβληματισμό για το αν «άξιζε το κόστος η επιδρομή για τη σύλληψη του (Μαδούρο)», ξεκαθαρίζοντας βέβαια ότι «συμμερίζομαι κι εγώ τον θαυμασμό του Προέδρου (της Επιτροπής) για τη στρατιωτική επιχείρηση που έβγαλε έξω τον Μαδούρο»... Εμφανίστηκε επίσης να ανησυχεί, επειδή παρά το μεγάλο κόστος της «στρατιωτικής κινητοποίησης» των ΗΠΑ στην περιοχή από τις αρχές φθινοπώρου (υπολογίζεται στο 1 δισ. δολάρια), «τη Βενεζουέλα κυβερνούν οι ίδιοι άνθρωποι» και η προσωρινή κυβέρνηση Ροντρίγκες «δεν έχει λάβει μέτρα για να μειώσει τη σημαντική επιρροή του Ιράν, της Κίνας ή της Ρωσίας, ενώ αυτός ήταν ένας από τους λόγους για την επιχείρηση».

H γερουσιαστής των Δημοκρατικών δυσανασχέτησε επειδή «η συνεργασία της (Ροντρίγκες) φαίνεται να είναι προσωρινή και προϊόν τακτικής, όχι μια πραγματική αλλαγή στην ευθυγράμμιση της Βενεζουέλας». Κατέληξε εκφράζοντας συνολικότερα αγωνία για το πόσο άμεσα και πόσο μεγάλα θα είναι τα οφέλη από την εξωτερική πολιτική της σημερινής κυβέρνησης Τραμπ: «Από τη Βενεζουέλα μέχρι την Ευρώπη, οι Ηνωμένες Πολιτείες ξοδεύουν περισσότερα, ρισκάρουν περισσότερα και πετυχαίνουν λιγότερα. Αυτό όμως (εμείς πιστεύουμε ότι) δεν προβάλλει ισχύ...». Η ομιλία της περιγράφει τον πυρήνα της μεγάλης διαίρεσης που υπάρχει σήμερα στις ΗΠΑ σε όλα τα επίπεδα, ξεκινώντας από την ενδοαστική αντιπαράθεση για το ποιες διεθνείς συμμαχίες και ποια οικονομική πολιτική είναι οι καταλληλότερες για να υπερασπιστούν οι ΗΠΑ την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Οι αστικές δυνάμεις συγκλίνουν στο τι, αλλά συγκρούονται για το πώς.

* * *

Τα πράγματα στη θέση τους έτρεξε να βάλει ο Ρούμπιο, που υπογράμμισε χωρίς κανένα πρόσχημα ότι η αμερικανική κυβέρνηση είναι έτοιμη για όλα. Οι ΗΠΑ παραμένουν «έτοιμες να χρησιμοποιήσουν βία για να εξασφαλίσουν τη μέγιστη συνεργασία εάν αποτύχουν άλλες μέθοδοι (...) Ελπίζουμε ότι αυτό δεν θα αποδειχθεί απαραίτητο, αλλά δεν θα αποφύγουμε ποτέ το καθήκον μας απέναντι στον αμερικανικό λαό και την αποστολή μας σε αυτό το ημισφαίριο», όπως είπε. Στην παρούσα φάση - πρόσθεσε - «δεν είμαστε έτοιμοι ούτε σκοπεύουμε (άμεσα) ή περιμένουμε να χρειαστεί να αναλάβουμε οποιαδήποτε στρατιωτική δράση στη Βενεζουέλα».

Από την αρχή της τοποθέτησής του είχε επισημάνει ότι η κατάσταση στη Λατινική Αμερική συνδέεται με «τεράστιο στρατηγικό κίνδυνο για τις Ηνωμένες Πολιτείες - όχι στα μισά του πλανήτη, όχι σε άλλη ήπειρο, αλλά στο ημισφαίριο στο οποίο ζούμε όλοι (...) μια αφόρητη κατάσταση που έπρεπε να αντιμετωπιστεί. Και αντιμετωπίστηκε (προς το παρόν), και τώρα το ερώτημα είναι τι συμβαίνει καθώς προχωράμε...».

* * *

Στον κόσμο που φλέγεται απ' τους αβυσσαλέους ανταγωνισμούς και οι ιμπεριαλιστές παρατάσσουν τα στρατόπεδά τους, οι εργαζόμενοι λαοί πρέπει να πάρουν θέση και να υπερασπιστούν την ίδια τους τη ζωή. Να τραβήξουν τον δικό τους αυτοτελή δρόμο, κόντρα στα συμφέροντα και στους σχεδιασμούς της αστικής τάξης. Να αρνηθούν να σηκώσουν τις σημαίες της, που οδηγούν σε νέες παγκόσμιες καταστροφές και ολέθρους. Ο δρόμος που οδηγεί στη δική τους πραγματική ευημερία είναι ο δρόμος της ανατροπής του σάπιου καπιταλισμού. Κι αυτός ο δρόμος περνάει σε κάθε χώρα μέσα από τη σύγκρουση με την αστική τάξη και όλες τις εκδοχές της πολιτικής της, για την ανατροπή του κράτους και της εξουσίας της, για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό!

• Το άρθρο αναδημοσιεύεται από τη στήλη «Αποκαλυπτικά», του «Ριζοσπάστη» της Παρασκευής 30 Γενάρη 2026.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Άθλιος στιγματισμός

Επόμενο άρθρο

Το εργοδοτικό έγκλημα στη «Βιολάντα» και η …επικαιρότητα του Μαρξισμού