Παρουσιάστηκε στον Τρίλοφο το νέο βιβλίο του Αλέκου Χατζηκώστα «29 στιγμές»

Το «ταξίδι» παρουσίασης του νέου βιβλίου "29 στιγμές" (εκδόσεις "ατεχνως") του Βεροιώτη δημοσιογράφου-συγγραφέα Αλέκου Χατζηκώστα συνεχίστηκε το απόγευμα της Κυριακής 12/2 στον Τρίλοφο. Η εκδήλωση διοργανώθηκε από τον πάντα πολύμορφα δραστήριο Μορφωτικό Αθλητικό Σύλλογο Τριλόφου «Ο Αριστοτέλης». Μεταξύ των παρευρισκόμενων οι αντιδήμαρχοι Βέροιας Α. Τσαχουρίδης και Λ. Ασλανίδης καθώς και ο πρόεδρος της Δ.Κ Τριλόφου  Γ. Καραγιάννης.

Το βιβλίο παρουσίασε η πρόεδρος του Συλλόγου Μαρία Καραγιάννη.

Συνομιλώντας με τους παρευρισκόμενους ο συγγραφέα στάθηκε εκτός από το περιεχόμενο του βιβλίου και τις πηγές έμπνευσής του και σε γενικότερα ζητήματα όπως ο ρόλος της Λογοτεχνίας σε περιόδους κρίσης, η σημασία της ανάγνωσης βιβλίων, η ανάγκη στήριξη των τοπικών συγγραφέων κ.α και τέλος υπέγραψε αντίτυπα των βιβλίων του.

Ολόκληρη η παρέμβαση της Μαρίας Καραγιάννη

Καλωσορίζουμε σήμερα στον σύλλογό μας τον αγαπητό Αλέκο Χατζηκώστα, δημοσιογράφο και συγγραφέα της Ημαθίας. Θα παρουσιάσουμε λοιπόν το καινούριο του βιβλίο «29 στιγμές»,29  ιστορίες μνήμης, έρωτα, αγώνα.

Το βιβλίο αποτελείται από 4 ενότητες. Στην πρώτη με τον τίτλο «μνήμες», ξεδιπλώνονται μνήμες του συγγραφέα ή τρίτων προσώπων που αφορούν στιγμές της  παιδική τους ηλικίας που ενώ διέπονται από απλότητα ως προς το περιεχόμενό τους ωστόσο έμειναν  ανεξίτηλες στη μνήμη τους λόγω του σημειολογικού τους  χαρακτήρα. Έτσι λοιπόν για παράδειγμα μας περιγράφει την όμορφη ανάμνηση από τον εορτασμό του δεκαπενταύγουστου με όλο το σόι να συγκεντρώνεται όπως κάθε χρόνο κάτω από ένα πλάτανο στη Παναγία Σουμελά για να την αντιπαραβάλλει στο τέλος με την σύγχρονη πραγματικότητα της τεχνολογικής παρέμβασης στο φυσικό τοπίο. Προβάλλεται λοιπόν η αξία της οικογενειακής συνεύρεσης, κάτι που τείνει να εκλείψει στις μέρες μας,  και ταυτόχρονα η κενότητα της σύγχρονης εποχής  λόγω της αλλαγής στις συνήθειες των ανθρώπων ,που συμπορεύεται με την ηχηρή καταλυτική και αμετάκλητη  παρουσία της «Πράσινης ανάπτυξης». 

Θα σταθώ και σε μία ακόμη ιστορία του κεφαλαίου αυτού. Πρόκειται για την αξία που μπορεί να έχει μία απλή σοκολάτα. Για εμάς της σύγχρονης εποχής ίσως μικρή ή και καμία. Στη σύγχρονη καταναλωτική κοινωνία, όπου η κυριαρχία του υλισμού επιτρέπει την ύπαρξη δεκάδων ειδών σοκολάτας  στη διάθεση του καταναλωτή, όλα τα προϊόντα θεωρούνται αυτονόητα και εύκολα αποκτήσιμα.  Για ένα παιδί όμως της κατοχής ίσως να είχε πολύ μεγάλη αξία, ίσως ακόμη και να του στοίχιζε τη ζωή… Το μόνο αυτονόητο εκείνη την εποχή ήταν η φτώχεια και η έλλειψη βασικών αγαθών πρώτης ανάγκης. Δεν ετίθετο επ ουδενί θέμα για πολυτέλειες, όπως μία σοκολάτα. .. Σας τοποθετώ  λίγο στο ιστορικό πλαίσιο: σε ένα χωριό του κάμπου λίγο πριν φύγουν οι Γερμανοί από την Ελλάδα ο πατέρας συγκεντρώνει στο μεγάλο σπίτι τα παλικάρια της εθνικής αντίστασης, που στα παιδικά μάτια της ηρωίδας είχαν πάρει μυθικές διαστάσεις. Αφού τους φίλεψε, οι καπεταναίοι οδηγήθηκαν στον πάνω όροφο του σπιτιού για να κοιμηθούν. Η μικρή είδε ότι είχαν αφήσει κάτι  περίεργα μικρά αντικείμενα στο τραπέζι 

Στην δεύτερη ενότητα, «Του έρωτα», έχουμε δέκα ιστορίες ερωτικού περιεχομένου, όπως προδηλώνει και ο τίτλος της. Έρωτες λοιπόν που ευοδώθηκαν ή όχι, που διαψεύστηκαν , που προδόθηκαν, που άφησαν μια γλυκόπικρη γεύση στα χείλη των  ηρώων, έρωτες βασανιστικοί, ανεκπλήρωτοι, καταλυτικοί, αξεπέραστοι, επιφανειακοί, εγωιστικοί, αινιγματικοί, καρτερικοί και συντροφικοί. Θα διαβάσω ένα απόσπασμα για έναν έρωτα που έχασε δύο φορές την ευκαιρία να έχει ευτυχή κατάληξη. Ένας έρωτας άσβεστος που σημάδεψε τις ψυχές των ηρώων μας και που για ανεξήγητο λόγο, όπως πολλές επιλογές μας μένουν ανεξήγητες στη ζωή, ξέφτισε μέσα στον στρόβιλο των προσωπικών συμβιβασμών και των κοινωνικών συμβάσεων για να χάσει και για δεύτερη φορά την ευκαιρία του, αυτή τη φορά από κάτι εξωγενές και απόλυτα ανίκητο,  τον θάνατο. 

Στην Τρίτη ενότητα,  «Η ζωή θέλει αγώνα», οι ήρωες οραματίζονται έναν άλλο κόσμο, πιο δίκαιο και ειρηνικό, ένα κοινωνικό κράτος δικαίου που θα σέβεται και θα στηρίζει  την εργατική τάξη, η οποία παλεύει για τις αξίες και τα ιδανικά της άλλοτε κερδίζοντας και άλλοτε χάνοντας της μάχες δείχνοντας όμως  πάντα τον δρόμο για μία αλλαγή που « μπορεί και  πρέπει να γίνει». Οι ήρωες επαναστατούν  ενεργά  είτε με τη συμμετοχή τους σε διαδηλώσεις, πορείες είτε με τη στάση ζωής τους. Στο απόσπασμα που θα διαβάσω  ο ήρωας στιγματίστηκε για την πολιτική του ιδεολογία, ήταν αριστερός, και για την προσπάθειά του να διεκδικήσει τα ένσημα και το νόμιμο μεροκάματό του με αποτέλεσμα να απολυθεί εντέλει από το εργοστάσιο στο οποίο δούλευε..

Στην τέταρτη ενότητα «Μικρής φόρμας» τα θέματα διευρύνονται, γίνονται πιο αινιγματικά και σημειολογικά, τα περισσότερα αποπνέουν ερωτισμό ενώ γίνεται υπαινικτική αναφορά και στην  πανδημία. Επίσης κάποια αποσπάσματα θα τα τοποθετούσα περισσότερο στο πεδίο της πεζόμορφης ποίησης παρά του διηγήματος. 

Συνοψίζοντας θα ήθελα να εστιάσω και σε κάποια άλλα σημεία του βιβλίου στα οποία δεν αναφέρθηκα  παραπάνω  καθώς θέλω να δώσω την προσήκουσα σημασία. Είναι η επίδραση του αγαπημένου ποιητή Γ. Ρίτσου στη σκέψη του συγγραφέα που διαπνέει τα περισσότερα κείμενά του . Υπάρχει λοιπόν αυτή η μελαγχολική διάθεση πάντα όμως με πολλά στοιχεία αισιοδοξίας και ελπίδας για αλλαγή προς κάτι καλύτερο. Επίσης σε πολλά αποσπάσματα γίνεται  εμφανής η ισχυρή επίδραση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, και ιδιαίτερα του fb,  στην επικοινωνία και γενικά στη ζωή των ανθρώπων, γεγονός που αποδεικνύει για ακόμη μια φορά ότι η λογοτεχνία αντανακλά τις κοινωνικές εξελίξεις της εποχής της, συμπορεύεται με αυτές και  εντέλει τις ενσωματώνει  χωρίς δογματισμούς και προκαταλήψεις  στο ευρύ της πλαίσιο.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Το πρόγραμμα εκδηλώσεων του Δήμου Νάουσας για την Τσικνοπέμπτη (16.02.2023)

Επόμενο άρθρο

Αποκριάτικος χορός των Μικρασιατών