Το «ταξίδι» παρουσίασης του νέου βιβλίου του Βεροιώτη συγγραφέα Αλέκου Χατζηκώστα «29 στιγμές» (εκδόσεις «ατεχνως») παρουσιάστηκε το πρωί της Κυριακής 19/2 με πρωτοβουλία του ΜΑΣ «Η ΚΑΛΛΙΘΕΑ» στα γραφεία του συλλόγου. Μεταξύ των παρευρισκόμενων ο Α. Τσαχουρίδης αντιδήμαρχος Βέροιας και ο Γ. Μελιόπουλος δημοτικός σύμβουλος Βέροιας με την ΛΑΣ.

Για το βιβλίο μίλησε ο Γιάννης Τσαναξίδης οικονομολόγος (δημοτικός σύμβουλος Βέροιας με τη ΛΑΣ και υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ) και ο ίδιος ο συγγραφέας, ενώ ακολούθησε διάλογους με τους παρευρισκόμενους.

Παρουσιάζουμε βασικά σημεία της εισηγητικής παρέμβασης του Γιάννης Τσαναξίδη:

Είναι  πάντα  πρόκληση  να παρουσιάζεις ένα βιβλίο   με τα δικά σου  υποκειμενικά κριτήρια . Βγαίνεις  από τη  θέση  του αναγνώστη,  από την ηρεμία  της  ανάγνωσης  στην πολυθρόνα σου και προσπαθείς  να παρουσιάσεις  κείμενα  σε κοινό που προέρχεται από διαφορετικές καταβολές.  Μοιράζεσαι   μαζί τους  όλα αυτά που σου δημιούργησε   το βιβλίο, συναισθήματα  αγωνίες  ερωτηματικά κάτι που είναι δύσκολο  αλλά και θελκτικό ταυτόχρονα, γιατί  παράλληλα μοιράζεσαι  την εμπειρία  της ανάγνωσης  με άλλους.

Πριν  καν  ανοίξω  το βιβλίο  σταμάτησα  στο εξώφυλλο . Είμαι λάτρης  του Βασίλη Παπακωνσταντίνου  και η εικόνα  που αντίκρισα μου θύμισε  αμέσως το γνωστό  αγαπημένο  τραγούδι του  η σφεντόνα.  Τα παιδικά μου όνειρα  θα σας εκσφενδονίσω  τραγουδά  ο Βασίλης. Ο Αλέκος επέλεξε  τον πινάκα  της Ευας  Αμνιωτη , άραγε  γιατί  ταυτίστηκε με την παιδική του ηλικία , η γιατί   δηλώνει  πάνοπλος  και μάχιμος βάζοντας στόχους  που προσπαθεί  να  πετύχει. Σε κάθε περίπτωση  βρίσκω το εξώφυλλο  νοσταλγικό αλλά  και  ευρηματικό.

Ως προς το περιεχόμενο  τώρα. Ο  συγγραφέας  δημιουργεί 4 ενότητες   α. μνήμες  β.του έρωτα γ. η ζωή θέλει αγώνα δ. μικρής φόρμας.  Μου δημιουργήθηκε η εντύπωση  πως η λέξη μνήμη  είναι αυτή  που αποτελεί το βασικό άξονα  του βιβλίου και του προσδίδει  το  ειδικό του βάρος… Μνήμες   λοιπόν  από ανθρώπους  απλούς,  καθημερινούς, μνήμες  προσωπικές από το οικογενειακό του περιβάλλον . Μνήμες  ανθρωποκεντρικές   με αναπολήσεις που φανερώνουν νοσταλγία.

Το   παρελθόν   είναι  κυρίαρχο αλλά  ο συγγραφέας  καταφέρνει  να  το συνδέσει με το παρόν με την  ιστορία του τόπου μας, με την  πολιτική μας  ιστορία. Στο   τελείωμα  του κάθε διηγήματος  καταφέρνει  και στέλνει  μηνύματα αισιόδοξα και αγωνιστικά  γνωρίζοντας πως  το  παρελθόν αφήνει  τα σημάδια του και ζούμε τις συνέπειες του  στο τώρα.  Επιτέλους  οι παλιοί  λογαριασμοί  δεν πρέπει  να μένουν  ανοικτοί λέει  στο  τέλος  του ομώνυμου διηγήματος.  Ξεκάθαρα λοιπόν ο διαχωρισμός   της  ήρας  από το σιτάρι,  δικαιοσύνη  στα  μέτρα  του ανθρώπινου  του εφικτού.  Με  όλα  αυτά  ο Αλέκος   στην  πρώτη  ενότητα  παίζει  με τις ευαισθησίες μας  ανοίγει ένα παράθυρο στην οικογενειακή του ζωή  και παράλληλα  προβληματίζει για  την κοινωνία τον  δημόσιο βίο ,  καλώντας  μας   για  πάλη  και αγώνα. Στο ραδιόφωνο των εκλογών ο  πατέρας  εκφράζεται  λέγοντας   ότι  για να αλλάξουν τα πράγματα χρειάζεται αγώνας και πεζοδρόμιο.

Του  έρωτα  η δεύτερη ενότητα  και από  τους στοίχους  του  Λειβαδίτη  μπαίνουμε  αμέσως  στα  δύσκολα. Ο έρωτας  είναι ο πιο  δύσκολος  δρόμος  να   γνωριστούν οι  άνθρωποι  λέει   ο  ποιητής. Έρωτας  λοιπόν  απλωμένος  σε  δέκα διηγήματα.

Ρομαντικές  ιστορίες  που διαδραματίζονται στο παρόν  ξεκινώντας  από το παρελθόν και επηρεάζουν το μέλλον. Έρωτες  που  ξεκινούν συναντούν δυσκολίες, αναζωπυρώνονται ακόμη και έπειτα  από πολλά  χρόνια. Αγάπες  που  νικούν  τον χρόνο  και επιβιώνουν  στην καθημερινότητα  αλλά και άλλες  παράξενες  ανατροπές  αναπόφευκτα αδιέξοδα και αποχωρισμούς. ..

Η  τρίτη  ενότητα έχει τίτλο  η ζωή θέλει αγώνα.  Επτά  ιστορίες γραμμένες με διάθεση  αγωνιστική, ανθρωποκεντρικές  και  πάλι. Αναμειγνύονται  αξίες  διαχρονικές  με  επαναστατικές  ιδέες. Προτρέπουν για   διεκδικήσεις χωρίς  το φόβο  στιγματισμού στο διήγημα  η πρώτη απόλυση και προβάλλουν    πιστεύω   του  συγγραφέα με την  συμμετοχή του  στο   ΚΚΕ.  Από  την  καθημερινότητα επιλέγονται  και συγγράφονται τα γεγονότα που συνδέονται  με την   μαχητικότητα  του…

Η  τέταρτη  ενότητα  Έχει    τίτλο   μικρής  φόρμας. Ο συγγραφέας  εδώ αντιμετωπίζει  μια μεγάλη  πρόκληση .  Με τόλμη προσπαθεί να διηγηθεί  μια ολόκληρη ιστορία σε δυο τρεις   παραγράφους  αφού το μέγεθος των ιστοριών   αυτής  της  ενότητας  είναι πραγματικά μικρό.   Ο αναγνώστης  διαβάζει  τα κείμενα  με μια ανάσα ιστορίες  σύγχρονες με έμμεσους  προβληματισμούς  για τα μέσα  δικτύωσης  FACE BOOK  SMS  βίντεο κλήσεις . Προβάλλουν  σχέσεις  που ο συγγραφέας   χαρακτηρίζει υποκριτικές , μα  υπάρχουν τόσες στιγμές  ευτυχίας αναρωτιέται. Μικρης  φόρμας αλλά  μεγάλης επιτυχίας κείμενα ελκυστικά που τα διαβάζεις μονορούφι, συναντάμε  σ΄αυτήν την  ενότητα.

Κάπου  διάβασα  ότι  ο  Μπετόβεν   έγραψε την  5η συμφωνία του   χρησιμοποιώντας   4 μόλις  νότες.  Δεν   χρειάστηκε παραπάνω. Έτσι  και στην  λογοτεχνία   δεν   χρειάζονται  πολλά  εκφραστικά μέσα  για να   σε αγγίξει  ένα   βιβλίο .Στο βιβλίο « 29 στιγμές» δεν συναντάς  φλυαρίες. Συναντάς μια  γλώσσα  λιτή  απλή  , προτάσεις  μικρές   και περιεκτικές .    Δεν   ξεχνάμε  άλλωστε  τη μακρά   δημοσιογραφική καριέρα   του Αλέκου  που επηρεάζει εμφανώς   τον  τρόπο γραφής   του.  Αυτή η  γλώσσα γίνεται  πολλές  φορές   μελαγχολική άλλοτε  ποιητική . Χρησιμοποιεί  το τρίτο  ενικό   πρόσωπο  και  αισθανόμαστε συνοδοιπόροι στο  αφήγημα  που  μας   χαλαρώνει με αναπολήσεις  αλλά  δίνει  και τροφή για σκέψεις   με τους προβληματισμούς  του.   Συναντάς  εικόνες και καταστάσεις  οικείες γνωστές   όπως  η εκδρομή  του δεκαπενταύγουστου( όλοι μας  έχουμε  πάει  στην   Παναγία  Σουμελά   και πολλοί  από εμάς  ψάξαμε  το ίδιο δένδρο  να  κάτσουμε   από κάτω,  η όπως   οι  γειτονιές   που  περιγράφονται  με  τα  αυθαίρετα  σπίτια  που  κτίζονταν  με την   μέθοδο   ένα  δωμάτιο  τον  χρόνο , και που όταν έβρεχε   τα κεραμίδια  έσταζαν.

Αυτές  είναι οι 29  στιγμές  του Αλέκου   Χατζηκώστα. Ένα βιβλίο  που ξεκινώντας  μάλλον  από  τον πίνακα  του εξώφυλλου  αντιλαμβάνεσαι τι πρόκειται  να  ακολουθήσει. Ασπρόμαυρο νοσταλγικό  παρελθόν με κέντρο  πάντα τον άνθρωπο που  αγωνίζεται  να  αλλάξει την κοινωνία  να πολεμήσει  για τα οράματα του  και το δίκιο του  για ένα άνθρωπο που δεν ξεχνά   όμως  να ερωτεύεται  να  συγκινείται να  είναι  ευαίσθητος  απέναντι σε εικόνες  που περνούν  απαρατήρητες  μπροστά μας.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.