21η Απριλίου 1967: Να θυμόμαστε και να διδασκόμαστε!

Σαράντα επτά χρόνια μετά την επιβολή της στρατιωτικής δικτατορίας, είναι ανάγκη να θυμόμαστε και κυρίως να διδασκόμαστε. Να μην ξεχνάμε ότι η δικτατορία στη χώρα μας επιβλήθηκε έχοντας τη στήριξη τμημάτων της άρχουσας τάξης και των ΗΠΑ. Η επιλογή τους αυτή για να αξιοποιήσουν ως διαχειριστή της εξουσίας, τους συνταγματάρχες αποδεικνύει, για μια ακόμα φορά, πως το σύστημα που ζούμε πετά συχνά τον «κοινοβουλευτισμός» του στην πυρά προκειμένου να εξυπηρετηθούν καλύτερα τα ταξικά του συμφέροντα. Να μην ξεχνάμε ότι η δικτατορία επιβλήθηκε στο όνομα «της αντιμετώπισης του κομμουνισμού» και επικράτησε γιατί δεν βρήκε απέναντί της ένα λαό οργανωμένο, αποφασισμένο να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του, έναν λαό χωρίς αυταπάτες για το ρόλο των κομμάτων της «εξουσίας» και των μόνιμων «προστατών» τους. Οι αντιδικτατορικοί αγώνες που αναπτύχθηκαν, παρά το αρχικό «μούδιασμα», με κορύφωμα την εξέγερση του Πολυτεχνείου, αποδεικνύουν ότι κανένας αντιδραστικός μηχανισμός, όσο δυνατός και ακατανίκητος και αν εμφανίζεται, δεν μπορεί να αναμετρηθεί με την υπεροχή του οργανωμένου εργατικού - λαϊκού κινήματος.

Σήμερα, όσο και αν η λυκοσυμμαχία της ΕΕ, τα κόμματα του συστήματος και της ΕΕ προπαγανδίζουν πως "δεν αλλάζει τίποτα", την υποταγή στο "ρεαλισμό" και το "εφικτό", για το λαό ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ, έξω απ' τα δεσμά της ΕΕ και των μονοπωλίων, και έχει τη δύναμη να τον επιβάλει.

Προηγούμενο άρθρο

Κριτήριο ψήφου

Επόμενο άρθρο

Η διαχείριση της φτώχειας μας