300 μέρες

300 μέρες πολέμου στη Γάζα συμπληρώθηκαν χτες και είναι φανερό πού οδηγεί τα πράγματα ο σχεδιασμός του Ισραήλ και των Ευρωατλαντικών συμμάχων του στην περιοχή, με ενεργή εμπλοκή και της χώρας μας στον πόλεμο.

Οσοι τον περασμένο Οκτώβρη επιδείκνυαν τα αμερικανοΝΑΤΟικά τους διαπιστευτήρια, υπερασπιζόμενοι - και μάλιστα με φανατισμό - το «δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα», σήμερα επιβεβαιώνεται ότι αξίζουν μόνο τη χλεύη και την οργή του λαού.

Η ισοπέδωση της Γάζας με 82.000 τόνους εκρηκτικών από τον ισραηλινό στρατό, με τη στήριξη των συμμάχων του, και η θανάτωση 40.000 Παλαιστινίων μέχρι σήμερα, στην πλειοψηφία τους γυναικόπαιδα, δεν είναι σχέδιο που εκπονήθηκε από τα ισραηλινά και ευρωατλαντικά επιτελεία πριν από 300 μέρες.

Ηταν και είναι στρατηγικός σχεδιασμός του Ισραήλ και των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ να αναμορφώσουν τον χάρτη της Μέσης Ανατολής με κριτήριο τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα, στον ανταγωνισμό με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα.

Η εξελισσόμενη γενοκτονία των Παλαιστινίων, για την οποία όλα τα κόμματα στη χώρα μας χύνουν ποταμούς δακρύων, δεν έτυχε. Πέτυχε.

Η ισοπέδωση της Γάζας και η σφαγή είναι η δολοφονική κλιμάκωση του πολέμου που διεξάγει εδώ και 70 χρόνια το κράτος - δολοφόνος ενάντια στον Παλαιστινιακό λαό, με στόχο να επεκτείνει την κατοχή και να σβήσει κάθε προοπτική δημιουργίας Παλαιστινιακού κράτους στην περιοχή.

Η σωστή πλευρά της Ιστορίας είναι μία και σ' αυτήν στάθηκε από την πρώτη στιγμή μόνο το ΚΚΕ: Με τον Παλαιστινιακό λαό! Με το δικαίωμά του να έχει πατρίδα και να αγωνίζεται ενάντια στην κατοχή.

Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, ειδικά τις τελευταίες μέρες, κάνουν σμπαράλια και άλλη μια ψευτιά που σπέρνουν χωρίς να ντρέπονται οι αστικές δυνάμεις στη χώρα μας.

Οτι η στήριξη του Ισραήλ και των πολεμοκάπηλων σχεδίων του είναι «μονόδρομος» για έναν ασφαλέστερο κόσμο, επειδή το Ισραήλ είναι η μόνη «δύναμη σταθερότητας» στην περιοχή.

Τα λένε αυτά πάνω από τα πτώματα χιλιάδων παιδιών και τη δυστυχία εκατοντάδων χιλιάδων ξεριζωμένων, επειδή τα ευρωατλαντικά συμφέροντα είναι άρρηκτα δεμένα με την πολεμοκάπηλη πολιτική του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή, που τα υπηρετεί με όλα τα μέσα.

300 μέρες μετά την ισραηλινή εισβολή στη Γάζα, ο κόσμος όχι μόνο δεν έγινε πιο ασφαλής, αλλά κόντυνε κι άλλο η απόσταση που μας χωρίζει από μια γενικευμένη ανάφλεξη στην περιοχή, με κίνδυνο μάλιστα να ενωθούν τα μέτωπα της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής.

Οσο πιο «ασφαλή» έγιναν τα Βαλκάνια μετά τον πόλεμο και τη διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας, ή η Ανατολική Ευρώπη μετά το πραξικόπημα στην Ουκρανία και την επέμβαση των ΑμερικανοΝΑΤΟικών, άλλο τόσο «ασφαλής» είναι και η Μέση Ανατολή μετά την επέμβαση των Ισραηλινών και τον πόλεμο!

Το ίδιο ισχύει και για τη χώρα μας: Οσο βαθαίνει η εμπλοκή στους πολεμικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, όσο αναβαθμίζονται οι σχέσεις με το κράτος - δολοφόνο του Παλαιστινιακού λαού, όσο χώνεται πιο βαθιά στους ανταγωνισμούς για τη μοιρασιά της λείας, τόσο η χώρα γίνεται θύτης άλλων λαών και ο λαός μας στόχος των αντίπαλων στο ΝΑΤΟ ιμπεριαλιστικών κέντρων.

Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και επικίνδυνες. Αυτοί που ξεσκίζουν τον λαό σε συνθήκες ιμπεριαλιστικής ειρήνης, τον προετοιμάζουν εντατικά να αποδεχτεί ως αναπόδραστη «ανάγκη» την «πολεμική οικονομία» και την υπεράσπιση των συμφερόντων της αστικής τάξης ακόμα και με το αίμα του.

Ο πόλεμος στη Γάζα, στην Ουκρανία και αλλού δείχνει καθαρά τον φταίχτη. Εκεί πρέπει να στρέψει τα πυρά της πάλης του ο λαός. Να συγκρουστεί με τον πραγματικό εχθρό: Την αστική τάξη και τους διεθνείς συμμάχους της, τα πολεμοκάπηλα σχέδιά τους. Αυτός ο δρόμος οδηγεί σε πραγματική ασφάλεια τον λαό, με τον ίδιο πρωταγωνιστή στις εξελίξεις.

Προηγούμενο άρθρο

Διαλέγεις

Επόμενο άρθρο

Διέξοδος ανατροπής