«Από το 2010 το περιβάλλον ασφαλείας άλλαξε δραματικά. Δεν είχαμε τότε την τωρινή αλλαγή ισορροπίας δυνάμεων και την άνοδο της Κίνας (...) τότε χαρακτηρίζαμε τη Ρωσία στρατηγικό εταίρο, όμως έκτοτε η στάση της άλλαξε...».

Ο γγ του ΝΑΤΟ δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο σαφής, όταν στη συνέντευξη Τύπου για τη Σύνοδο των ΝΑΤΟικών υπουργών Αμυνας συμπύκνωνε τους λόγους για τους οποίους η ιμπεριαλιστική συμμαχία θα «επικαιροποιήσει» στην επερχόμενη Σύνοδο τη «Στρατηγική Αντίληψή» της.

Τα «μαχαίρια» έχουν προ πολλού βγει από τα θηκάρια και αυτό εκφράζεται σε όλα τα επίπεδα:

Στην αύξηση των ήδη τεράστιων στρατιωτικών δαπανών για 7η χρονιά.

Στην κατεύθυνση για το «παγκόσμιο» και «πιο πολιτικό» ΝΑΤΟ, που θα απλώνει τα νύχια του σε όλες τις περιοχές της υφηλίου, μέχρι την Ινδία, την Ιαπωνία και την Αυστραλία, αλλά κι ακόμα πιο βαθιά στο εσωτερικό κάθε κράτους - μέλους.

Στην επιχείρηση «ανθεκτικότητας» όλων των βασικών υποδομών (μεταφορές, τηλεπικοινωνίες κ.τ.λ.) ώστε αυτές να μην πέφτουν στα χέρια των επιχειρηματικών ομίλων αντίπαλων ιμπεριαλιστικών κέντρων.

Αλλά και στην προσπάθεια να κλείσουν οι «ρωγμές» στο εσωτερικό της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας, να διασφαλιστεί η «διατλαντική συνοχή», αφού καμία καπιταλιστική χώρα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνη της τις «προκλήσεις» από την όξυνση των ανταγωνισμών με Κίνα και Ρωσία.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι οι ΗΠΑ έστειλαν «ξεκάθαρο μήνυμα» στη Σύνοδο πως «είναι δυνατότερες όταν ενεργούν ως μέλος μιας ομάδας» και γι' αυτό απαιτούν και από τους υπόλοιπους «να συσκεπτόμαστε μαζί, να αποφασίζουμε μαζί και να δρούμε μαζί».

Οι επικίνδυνες αυτές αποφάσεις έχουν φαρδιά - πλατιά την υπογραφή και της κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά και τη συναίνεση όλων των άλλων αστικών κομμάτων.

Για τα συμφέροντα της αστικής τάξης και παίρνοντας τη σκυτάλη από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ αυξάνει σταθερά τις δαπάνες για ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς, πάνω από 4 δισ. ευρώ κάθε χρόνο, κι έχει δρομολογήσει νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα - μαμούθ.

Υλοποιώντας την ελληνοαμερικανική «στρατηγική συμφωνία», που ο ΣΥΡΙΖΑ διαπραγματεύτηκε, έχει μετατρέψει τη χώρα σε ορμητήριο των ΗΠΑ και ετοιμάζεται να ανανεώσει την κατάπτυστη συμφωνία για τις βάσεις παραχωρώντας στους Αμερικανούς πάνω από 20 στρατιωτικές και πολιτικές υποδομές σε όλη την Ελλάδα.

Στέλνει νέες αποστολές εκτός συνόρων, από το Μάλι έως τον Περσικό, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των ΝΑΤΟικών σχεδιασμών σε Βαλκάνια, Μαύρη Θάλασσα, Ανατ. Μεσόγειο. Στήνει «συμμαχίες» με κράτη του Περσικού Κόλπου, έως και την Ινδία, «γέφυρες» για τα σχέδια ανακοπής της Κίνας, της Ρωσίας, του Ιράν και για το «παγκόσμιο ΝΑΤΟ».

Για το λαό, το μόνο που «αναβαθμίζεται» από την πολιτική της εμπλοκής είναι οι τεράστιοι κίνδυνοι με τους οποίους έρχεται αντιμέτωπος, αφού γίνεται στόχος στο πλαίσιο των ανταγωνισμών.

Οι πρόσφατες προειδοποιήσεις του Ρώσου υφυπουργού Εξωτερικών, που ζήτησε κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα «να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η Ελλάδα να παρασέρνεται στο γεωπολιτικό παιχνίδι της ανάσχεσης και του περιορισμού της Ρωσίας», είναι ενδεικτικές.

Την ίδια ώρα, το ΝΑΤΟικό παραμύθι της «ασπίδας» απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα καταρρέει ξανά με πάταγο, με τον γγ του, Στόλτενμπεργκ, να επικαλείται ως παράδειγμα του «στενότερου πολιτικού συντονισμού» που χρειάζεται η συμμαχία τον «μηχανισμό αποκλιμάκωσης» που έχει στήσει για τα Ελληνοτουρκικά.

Τα ΝΑΤΟικά σχέδια, η προσπάθεια να κρατηθεί η Τουρκία στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο, «δίνουν τον τόνο» των επικίνδυνων συμβιβασμών και «διευθετήσεων» που αναζητούνται ανάμεσα στις αστικές τάξεις Ελλάδας και Τουρκίας, βάζοντας τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας στο κρεβάτι του Προκρούστη.

Τα «καλά» της εμπλοκής δεν σταματάνε εκεί για το λαό, που καλείται να «ματώσει» ξανά για τους ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς, που πληρώνει με παραπέρα υπονόμευση των δικών του αναγκών τα «κονταροχτυπήματα» των επιχειρηματικών ομίλων γύρω από τις στρατηγικές υποδομές, που ζει την παραπέρα περιστολή των δικαιωμάτων του και έρχεται αντιμέτωπος με ένα αστικό κράτος όλο πιο «θωρακισμένο» απέναντι στις ανάγκες και τους αγώνες του.

Το «φύλλο συκής» στην προπαγάνδα των αστικών κομμάτων για το ρόλο του ΝΑΤΟ και τα δολοφονικά του σχέδια, όπως και για το τι σηματοδοτούν για το λαό, έχει πέσει προ πολλού. Είναι ώρα εγρήγορσης, ενίσχυσης της εργατικής - λαϊκής πάλης απέναντι στους επικίνδυνους σχεδιασμούς.