Ακρίβεια και… «συμφωνία κυρίων»

Του Αλέκου Χατζηκώστα*

Αν κάτι δείχνουν σωστά οι δημοσκοπήσεις είναι αυτό της στάσης των πολιτών απέναντι στη ακρίβεια. Κάτι που το γνωρίζει πολύ καλά η κυβέρνηση και «πασχίζει» να το αντιμετωπίσει προκειμένου να γλυτώσει εκλογές απώλειες!

Τελευταία της «προσπάθεια» είναι αυτή της «συμφωνίας κυρίων» με τους σουπερμαρκετάδες για τις τιμές. Στο ρεσιτάλ αυτό της κοροϊδίας ανακοινώθηκε ότι οι τιμές, που τους προηγούμενους μήνες αυξάνονταν με ρυθμό έως και 6%, θα παραμείνουν εκεί και ακόμα παραπάνω, αφού όχι μόνο μένουν άθικτα όλα τα «ιερά και όσια» της καπιταλιστικής αγοράς, όχι μόνο η κυβέρνηση αρνείται να πειράξει έστω και μια τρίχα από τα τρελά κέρδη τους, αλλά επιπλέον από 1η Ιούλη καταργεί και το μέτρο - εμπαιγμό του πλαφόν στο μεικτό περιθώριο κέρδους. Θυμίζουμε ότι αυτό το μέτρο το παρουσίαζαν ως κάτι σαν χτύπημα στην αισχροκέρδεια και έλεγαν ότι έτσι καταπολεμούν την ακρίβεια. Από τότε μέχρι και τώρα που καταργείται τα κέρδη των ομίλων των σούπερ μάρκετ εκτοξεύτηκαν, και το λαϊκό εισόδημα παραμένει στο έλεος των κερδών των ομίλων. Στη θέση του τώρα η κυβέρνηση προτάσσει έναν ακόμα πιο ωμό εμπαιγμό, μια «συμφωνία κυρίων» ότι οι μειώσεις τιμών που τάχα επιτεύχθηκαν κατά την επιβολή του πλαφόν σε 2.000 προϊόντα θα παραμείνουν ως έχουν μέσα στο καλοκαίρι (την ίδια ώρα μάλιστα που λένε ότι τώρα «αποκλιμακώνονται οι διεθνείς τιμές», άρα θα έπρεπε να πέφτουν και οι τιμές εδώ), και προαναγγέλλει «μειώσεις» ...από Σεπτέμβρη!

Από την αρχή να τονίσουμε ότι η ακολουθουμένη πολιτική συνολικά, δεν αντιμετωπίζει την ακρίβεια και τις αιτίες της, αλλά ακριβώς το αντίθετο.

Ας τονίσουμε εδώ ότι τα σούπερ μάρκετ αύξησαν τον συνολικό τους τζίρο στα 16,2 δισ. ευρώ το 2025, με ανάλογο αποτύπωμα στα κέρδη, ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη θηριώδεις επενδύσεις στο λιανεμπόριο, με την προσδοκία ακόμα καλύτερων αποδόσεων τα επόμενα χρόνια. Κερδισμένο, από την ακρίβεια στις τιμές βγαίνει και το κράτος, από τις εισπράξεις του ΦΠΑ, που συμβάλλουν καθοριστικά στην «υπεραπόδοση» της οικονομίας.

Το προεκλογικό εμπόριο ελπίδας της κυβέρνησης έφτασε στο σημείο να διαφημίζει ως ανακούφιση του λαού από την ακρίβεια την κατάργηση ακόμα και του "ελάχιστου", του πλαφόν κέρδους, και την αντικατάστασή του από μια "συμφωνία κυρίων", που τάχα θα περιορίσει τις νέες αυξήσεις το επόμενο διάστημα.

Ομως καμία "συμφωνία" υπέρ του λαού δεν μπορεί να υπάρξει ανάμεσα στους υπεύθυνους για τη δυσβάσταχτη ακρίβεια, τη μεν κυβέρνηση με την πολιτική της, τους δε εμποροβιομήχανους με τα θηριώδη κέρδη τους.

Η πρόκληση γίνεται ακόμα μεγαλύτερη όταν η κυβέρνηση παραπέμπει στις "καλένδες" του Σεπτέμβρη τη σχετική συζήτηση για όποια μείωση των τιμών, όταν τσακίζει τον λαό με τους έμμεσους και ειδικούς φόρους, όταν διατηρεί παγωμένους τους μισθούς, όταν διαφημίζει τα ρεκόρ στον τουρισμό που εκτινάσσει τις τιμές σε μια ολόκληρη κατηγορία εμπορευμάτων, όταν προωθεί την πολιτική ΕΕ - κεφαλαίου για την "πράσινη" Ενέργεια και την αξιοποίηση του αμερικανικού LNG, που εκτινάσσουν το ενεργειακό κόστος.

Προκλητικές είναι και οι υποτιθέμενες διαμαρτυρίες των κομμάτων της βολικής αντιπολίτευσης για την ακρίβεια, αφού συγκαλύπτουν τόσο τις δικές τους ευθύνες για τον ΦΠΑ και τους μισθούς, όσο και κυρίως για τη συμφωνία τους στην πολιτική της ΕΕ, που για την κερδοφορία του κεφαλαίου τσακίζει τους εργαζόμενους και μέσα από την ακρίβεια.

Ας είναι ξεκάθαρο: Για να κερδίσει έστω και μια ανάσα ο λαός, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Κανένα μέτρο της κυβέρνησης και καμιά πρόταση των άλλων κομμάτων δεν αγγίζει την τεράστια κερδοφορία των μεγάλων επιχειρήσεων. Αντίθετα, την προστατεύει και την ενισχύει, «χαϊδεύοντας» τους ομίλους με δήθεν μέτρα ανακούφισης για τον λαό, χωρίς πραγματικό αντίκρισμα για το εισόδημά του, με στόχο να απορροφάται για λογαριασμό τους η αγανάκτηση και πίεση, ξεπλένοντας ταυτόχρονα τη νόμιμη κλοπή από την εκμετάλλευση και τη μεγάλη ακρίβεια. Οσο για τους χαμηλούς μισθούς και τα εισοδήματα, που είναι η άλλη όψη των πανάκριβων προϊόντων, παραμένουν στάσιμα ή και μειώνεται η αγοραστική τους ικανότητα, με τις «κοινωνικές συμφωνίες» που υπογράφει η κυβέρνηση με τους ίδιους που κάνει και τις «συμφωνίες κυρίων»! Δηλαδή με τη μεγαλοεργοδοσία, που τραβάει ολοένα και περισσότερο τους κλαδικούς μισθούς στο επίπεδο του κατώτατου.

Πραγματική ανακούφιση για τον λαό δεν αποτελούν ούτε οι πλατφόρμες, ούτε τα "καλάθια" της κοροϊδίας, ούτε οι "λίστες" των παγωμένων υποτίθεται τιμών, αλλά οι προτάσεις του λαϊκού κινήματος για κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς κατανάλωσης και των ειδικών φόρων στα καύσιμα, για αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις κ.ά.

* Δημοσιογράφος-συγγραφέας

πρώτη δημοσίευση στην ψηφιακή εφημερίδα InVeria

Επόμενο άρθρο

Γνωστό...