Αλλού η αιτία

Στις 11 Γενάρη, που άνοιξαν ξανά τα Δημοτικά Σχολεία, τα καταγεγραμμένα κρούσματα πανελλαδικά ήταν 444. Το Εμπόριο άνοιξε μια βδομάδα μετά, στις 18 Γενάρη, και εκείνη τη μέρα καταγράφηκαν 320 επίσημα κρούσματα. Δυο βδομάδες μετά, στις 2 Φλεβάρη, το κοντέρ έγραψε 1.261 επίσημα κρούσματα και στο φόντο αυτής της μεγάλης αύξησης ειδικά στην Αττική συζητιέται ακόμα κι ένα καθολικό lockdown, καθώς παράλληλα καθυστερούν και οι εμβολιασμοί.

Η κυβέρνηση, πριν από τις 18 Γενάρη, κουνούσε το δάκτυλο στο λαό ότι αν συγχρωτίζεται έξω από τα καταστήματα θα ξανακλείσει την αγορά. Τις ίδιες μέρες, στα αστικά ΜΜΕ περίσσεψαν πλάνα και φωτογραφίες από τη «φισκαρισμένη» Ερμού, μαζί με επιπλήξεις στον κόσμο που «δεν προσέχει και θα μας βρει ξανά το κακό». Κανείς απ' όλους αυτούς δεν ασχολήθηκε όμως με το πώς μετακινούνταν όλος αυτός ο κόσμος, εργαζόμενοι και πελάτες των καταστημάτων, από και προς το κέντρο της Αθήνας.

Τα στοιχεία του ΟΑΣΑ δίνουν μια ενδεικτική εικόνα για την αύξηση της κίνησης στα σαρδελοκούτια των αστικών συγκοινωνιών. Σύμφωνα με αυτά, οι μισοί από τους επιβάτες της Αθήνας που «χάθηκαν» με την έναρξη του δεύτερου lockdown στις αρχές Νοέμβρη, έχουν ήδη επιστρέψει, αγγίζοντας ορισμένες μέρες αριθμούς ρεκόρ.

Επομένως, η «αύξηση της κινητικότητας» που επικαλείται η κυβέρνηση, για να δικαιολογήσει τα κηρύγματα περί ατομικής ευθύνης, επιδρά πράγματι στη διάδοση του ιού. Η αιτία όμως δεν είναι η «ανεμελιά» του κόσμου, αλλά ο συγχρωτισμός και η έλλειψη μέτρων ουσιαστικής προστασίας σε «κρίκους» της αλυσίδας της διασποράς, όπως τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, αλλά και οι μεγάλοι χώροι δουλειάς.

Προηγούμενο άρθρο

Επιδόσεις...

Επόμενο άρθρο

Τα κλειδιά