Αλφαβήτα

Με αφορμή την απόσυρση Γκιλφόιλ, αποκαλύπτεται μέρος του παρασκηνίου για τον Κάθετο Διάδρομο. Τι επιβεβαιώνεται; Οτι πίσω από την «κουρτίνα» κάθε τέτοιου σχεδιασμού μαίνεται ένας ανελέητος πόλεμος ανταγωνισμών σε πολλά διαφορετικά επίπεδα.

Η άκρη του νήματος φτάνει στα αντίπαλα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα που προωθούν τα δικά τους σχέδια, αλλά και στο εσωτερικό τους. Οι ΗΠΑ, για παράδειγμα, χρησιμοποίησαν κάθε μέσο για να συγχρονιστεί η ΕΕ με τον Κάθετο Διάδρομο, που είναι κρίσιμος για την κυριαρχία του αμερικάνικου LNG στον ενεργειακό χάρτη της περιοχής.

Ο πόλεμος συμφερόντων γύρω από τον αγωγό έχει κι άλλες «ουρές». Αμερικάνικα μονοπώλια του LNG, που έμειναν έξω από τα συμβόλαια του Κάθετου Διαδρόμου, ξεσπάθωσαν για την Αμερικανίδα πρέσβειρα, που «έπαιζε μπάλα» για ανταγωνιστικούς ομίλους. Τυχαίνει μάλιστα οι «ριγμένοι» να κάνουν μπίζνες με το τούρκικο κράτος, γεγονός που δίνει μεγαλύτερη γεωπολιτική διάσταση στην ενδοαστική αντιπαράθεση στις ΗΠΑ.

Το βέβαιο είναι ότι πίσω από τέτοιες συμφωνίες δεν κρύβεται κανένα «εθνικό» συμφέρον, πολύ απλά επειδή τέτοιο δεν υπάρχει ανάμεσα στους εργαζόμενους και το κεφάλαιο. Το μόνο που υπάρχει είναι το «ωμό» συμφέρον επιχειρηματικών ομίλων, που ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το μεγαλύτερο κέρδος. Αυτό «γράφει» το DNA του σάπιου καπιταλισμού.

Επιβεβαιώνεται ακόμα ότι καμιά «ασφάλεια» και «σταθερότητα» δεν φέρνουν στον λαό οι σχεδιασμοί της αστικής τάξης για αναβάθμιση της Ελλάδας σε «ενεργειακό κόμβο», στενά δεμένο με τα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ.

Αντίθετα, η επιθετική διεκδίκηση ενός τέτοιου ρόλου προϋποθέτει την εμπλοκή της χώρας σε επικίνδυνα σχέδια και οξύνει τους ανταγωνισμούς στην περιοχή, μεταξύ άλλων και με την αστική τάξη της ΝΑΤΟικής «συμμάχου» Τουρκίας. Ενα τέτοιο επεισόδιο είναι αυτό που παρακολουθούμε στο ενεργειακό «τρίγωνο» Ελλάδα - ΗΠΑ - Τουρκία.

Αυτή την «αλφαβήτα» των ανταγωνισμών προσπαθούν να κρύψουν η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα, που σπρώχνονταν μεταξύ τους για μια φωτογραφία δίπλα στην πρέσβειρα και τώρα ετοιμάζονται να υποδεχτούν τον επόμενο, για να συνεργαστούν μαζί του πάνω στα ίδια σχέδια και ...οράματα της αστικής τάξης.

Το πού οδηγούν αυτά τα σχέδια, δεν φανερώθηκε μόνο από τις εξελίξεις και τις αποκαλύψεις των τελευταίων ημερών, αλλά και από τις χτεσινές ανακοινώσεις της κυβέρνησης, ότι το «καλύτερο» που μπορεί να περιμένει ο λαός από την Ελλάδα - ενεργειακό κόμβο είναι να πληρώνει το πετρέλαιο θέρμανσης 40% ακριβότερο από πέρυσι.

Η άλλη όψη είναι οι μεγάλοι ενεργειακοί όμιλοι και τα διυλιστήρια, οι προμηθευτές του πετρελαίου θέρμανσης. Μια απλή σύγκριση δείχνει ότι μόλις δυο από αυτούς κατέγραψαν καθαρά κέρδη αυξημένα κατά 271,82% σε σχέση με το α' εξάμηνο πέρυσι!

Αν λοιπόν το παρόν που «εγγυώνται» στον λαό ο Κάθετος Διάδρομος και όλα τα άλλα έργα και οι συμμαχίες για την Ενέργεια είναι αυτό του σχοινοβάτη πάνω στο τεντωμένο σκοινί των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και συγκρούσεων, το μέλλον διαγράφεται ακόμα πιο επικίνδυνο.

Το πραγματικό δίλημμα είναι αν ο λαός θα περιμένει το επόμενο επεισόδιο της εμπλοκής, που θα τον βάλει ακόμα πιο βαθιά στη δίνη του ιμπεριαλιστικού πολέμου, αφού αυτή είναι η ανεπίστρεπτη πορεία των ανταγωνισμών που βρίσκεται μπλεγμένη η αστική τάξη για τα συμφέροντά της.

`Η αν θα διαλέξει τον άλλο δρόμο, της σύγκρουσης για την ανατροπή. Αυτόν που περνάει μέσα από την αμφισβήτηση κάθε στρατηγικού σχεδίου του κεφαλαίου για τα κέρδη του, δεν έχει καμιά εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και στα άλλα κόμματα των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, συγκρούεται με όλες τις εκδοχές της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής, παλεύει να την ανατρέψει.

Ο δρόμος αυτός πρέπει να πάει μέχρι το τέλος: Την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου και την εργατική εξουσία, που θα βάλει όλες τις παραγωγικές δυνάμεις στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών, θα οικοδομήσει σχέσεις αμοιβαίου οφέλους με άλλα κράτη και λαούς.

Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη», Πέμπτη 15 Οκτώβρη 2026

Επόμενο άρθρο

Στα όριά του