Δεν πέρασε πολύς καιρός από τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης με αφορμή την αναπροσαρμογή των συντάξεων για το 2026 και το κλίμα ευφορίας που καλλιεργούσε πριν τρεις βδομάδες για την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού. Μόλις σε λίγους μήνες αποδείχθηκε πόσο άνθρακας ήταν ο θησαυρός, καθώς σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ ο επίσημος πληθωρισμός σε ... Περισσότερα
Δεν είναι για όλους...
από Η Άλλη Άποψη
«Πλουσιότερη Ελλάδα σημαίνει πλουσιότεροι Ελληνες», είπε από το βήμα της ΔΕΘ ο πρωθυπουργός, σερβίροντας για μια ακόμα φορά το παραμύθι ότι είναι τάχα δυνατόν από την καπιταλιστική ανάπτυξη να «ωφεληθούν όλοι», λαός και επιχειρηματικοί όμιλοι, και ότι όσο «ισχυρότερη» είναι η ανάκαμψη για το κεφάλαιο, τόσο μεγαλύτερο θα είναι το «μέρισμα» και για τον λαό. Στην πραγματικότητα, βέβαια, το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει: Για να γράφει το «ταμείο» θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης υπέρ των ομίλων, το «μέρισμα» για τους εργαζόμενους και τον λαό ήταν ένα τσουβάλι αντεργατικές ανατροπές - με εμβληματικό το έκτρωμα Χατζηδάκη για τη 10ωρη δουλειά, τις απλήρωτες υπερωρίες, το χτύπημα της συνδικαλιστικής οργάνωσης, του δικαιώματος στην απεργία - και αντιλαϊκά μέτρα, ενεργειακή φτώχεια, αλλά και νέα «πράσινα» και λοιπά χαράτσια, που ακόμα δεν έχουν «ξεδιπλωθεί» σε όλη τους την έκταση. Οπως αυτά για το περιβόητο Ταμείο Ανάκαμψης της ΕΕ, που θα μοιράζει «παχιά» πακέτα στους ομίλους.
Αλλά και οι τωρινές κυβερνητικές εξαγγελίες από τη ΔΕΘ αυτό αποτυπώνουν. Στο «καλάθι» που διαφημίζουν έβαλαν «μήλα με πορτοκάλια», παρουσιάζοντας ως δήθεν μέτρα για την ανακούφιση των εργαζομένων και του λαού τα καραμπινάτα μέτρα στήριξης του κεφαλαίου: Από τις εισφοροαπαλλαγές, τις νέες φοροαπαλλαγές και τις «υπεραποσβέσεις» για τις επιχειρήσεις έως τα νέα «κατά κεφαλή» δώρα στη μεγαλοεργοδοσία για να εκμεταλλεύεται ακόμα φτηνότερα τους νέους εργαζόμενους. Τα... «ρέστα» που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, όχι μόνο δεν μπορούν να ανακουφίσουν στοιχειωδώς εργαζόμενους και λαϊκά στρώματα, αλλά αποτελούν παραδοχή ότι όσο «πλουσιότεροι» γίνονται οι επιχειρηματικοί όμιλοι, τόσο περισσότερο θα απαιτούνται μέτρα για τη διαχείριση της φτώχειας που αυξάνεται και της λαϊκής δυσαρέσκειας. Γιατί με όσα συνθήματα κι αν καμουφλάρουν κατά καιρούς το ίδιο ψέμα, είτε με τη «δίκαιη ανάπτυξη» του ΣΥΡΙΖΑ, είτε με την «ανάπτυξη για όλους» της ΝΔ, καπιταλιστική ανάπτυξη που να συμβιβάζει τα κέρδη με τις ανάγκες του λαού ούτε υπήρξε, ούτε πρόκειται να υπάρξει.