Δεν μπορεί να είναι κανείς “ουδέτερος” σε μια γενοκτονία!

Τα στοιχεία της συνεχιζόμενης γενοκτονίας του Παλαιστινιακού λαού είναι σοκαριστικά. Οι νεκροί είναι πάνω από 1.300 και οι τραυματίες ξεπερνούν τις 7.000. Σύμφωνα με τη Γιούνισεφ, τουλάχιστον 239 παιδιά –157 αγόρια και 82 κορίτσια– ηλικίας μεταξύ 3 μηνών και 17 ετών έχουν σκοτωθεί σε διάστημα 3 εβδομάδων, κατά τη διάρκεια των οποίων η ισραηλινή πολεμική αεροπορία εξαπολύει αεροπορικούς βομβαρδισμούς και το ισραηλινό πυροβολικό βάλλει εναντίον περιοχών στη Λωρίδα της Γάζας. Μεταξύ των θυμάτων περιλαμβάνονται 166 παιδιά μικρότερα των 12 ετών. Ο ΟΗΕ κάνει λόγο για 1.156 νεκρούς, με τους 2 στους 3 να είναι άμαχοι και προσθέτει ότι περισσότεροι από 200.000 Παλαιστίνιοι στη Λωρίδα της Γάζας φιλοξενούνται στις 85 εγκαταστάσεις του οργανισμού. Και φυσικά η γενοκτονία συνεχίζεται!

Ας δούμε ορισμένα-επιγραμματικά-ζητήματα: Στη Λωρίδα της Γάζας συντελούνται από την ισραηλινή κυβέρνηση εγκλήματα πολέμου. Πρόκειται για μια συνεχιζόμενη και πολύχρονη θηριωδία που γίνεται κάτω από τα μάτια της «δημοκρατικής και πολιτισμένης Δύσης». Για την κυβέρνηση του Ισραήλ όμως, που στο πρόσωπο κάθε παλαιστινίου, οποιασδήποτε ηλικίας, βλέπει έναν εν δυνάμει «τρομοκράτη», το διεθνές δίκαιο αποτελεί ψιλά γράμματα...

Το Παλαιστινιακό ζήτημα είναι ζήτημα κατοχής και καταπίεσης ενός ολόκληρου λαού. Να θυμίσουμε ότι το Ισραήλ συνεχίζει να κατέχει παλαιστινιακά εδάφη από το 1967 (όταν τα κατέλαβε κατά τον πόλεμο των έξι ημερών) ενώ αυξάνεται ο αριθμός των ισραηλινών εποίκων και διατηρείται το «Τείχος» της ντροπής στη Δυτική Όχθη. Την ίδια ακριβώς στιγμή παραμένει άλυτο το θέμα των παλαιστινίων προσφύγων οι οποίοι παραμένουν ουσιαστικά εγκλωβισμένοι σε Γάζα και Δυτική Όχθη. (Αναλυτικά σελ. 6)

Η συνεχιζόμενη κατοχή, επομένως, παλαιστινιακών εδαφών από το Ισραήλ, δε μπορεί να αναλύεται ξεχωριστά από την οικονομική πραγματικότητα στην ευρύτερη περιοχή και χωρίς να λαμβάνονται υπ’ όψιν οι ενδοιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται άλλωστε και οι εξελίξεις της λεγόμενης «αραβικής άνοιξης» των προηγούμενων ετών, με την ανατροπή καθεστώτων σε μια σειρά χώρες της Μέσης Ανατολής και την πρόσφατη προσπάθεια αποσταθεροποίησης της Συρίας.

Η σφαγή στη Γάζα αναδεικνύει τη μέγιστη υποκρισία ΗΠΑ-ΕΕ, η προσπάθεια των οποίων να εξισώσουν θύμα και θύτη αποτελεί συμβολή στο έγκλημα που συντελείται.Οι προσχηματικές δηλώσεις περί «δικαιώματος του Ισραήλ στην αυτοάμυνα» αποτελούν ουσιαστικά το πράσινο φως για ένα ακόμη μακελειό ενάντια στον παλαιστινιακό λαό. Η πολιτική της ΕΕ και της ελληνικής συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ περί «ίσων αποστάσεων» συνοδεύεται από αναβάθμιση των σχέσεων με το κράτος του Ισραήλ, με κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και ποικιλόμορφες πολιτικο-οικονομικές συνεργασίες. Η ΕΕ αποδεικνύει για άλλη μια φορά τον βαθιά αντιδραστικό, ιμπεριαλιστικό της χαρακτήρα, ως ένωση προώθησης μονοπωλιακών συμφερόντων.

Απέναντι στην κατάσταση αυτή κανείς δεν μπορεί να «σφυρίζει αδιάφορα» ή να κρατά στάση «ουδετερότητας». Δυστυχώς στο νομό μας- σε αντίθεση με άλλες περιοχές- οι αντιδράσεις είναι ελάχιστες. Ούτε ψηφίσματα διαμαρτυρίας (εξαίρεση το Δημοτικό Συμβούλιο της Βέροιας), ούτε συγκεντρώσεις, λες και οι Ημαθιώτες είναι «από άλλον πλανήτη». Και όλα αυτά όταν π.χ ιστορικά ο νομός έχει πληρώσει με βαρύ τίμημα αίματος την Κατοχή και την Αντίσταση κατά του χιτλεροφασισμού…

Προηγούμενο άρθρο

Συμφωνούν στο δρόμο, διαφωνούν στον τιμονιέρη

Επόμενο άρθρο

Με αφορμή μια δικαστική απόφαση