Δεν πέρασε πολύς καιρός από τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης με αφορμή την αναπροσαρμογή των συντάξεων για το 2026 και το κλίμα ευφορίας που καλλιεργούσε πριν τρεις βδομάδες για την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού. Μόλις σε λίγους μήνες αποδείχθηκε πόσο άνθρακας ήταν ο θησαυρός, καθώς σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ ο επίσημος πληθωρισμός σε ... Περισσότερα
Δεν παίρνει βελτιώσεις. Να αποσυρθεί το σχέδιο για το Ασφαλιστικό!
από Η Άλλη Άποψη
Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης και όσα προβλέπει για την Κοινωνική Ασφάλιση δεν μπορεί να βελτιωθούν, να διορθωθούν, να τροποποιηθούν, με προτάσεις, τροπολογίες και επιμέρους τροποποιήσεις. Είναι ενταγμένα σε συγκεκριμένη στρατηγική κατεύθυνση, η οποία δεν αλλάζει, όποια τροπολογία και αν έρθει. Υπηρετούν πλήρως τις ανάγκες του κεφαλαίου και τις εντολές της ΕΕ για παραπέρα απαλλαγή της εργοδοσίας και του κράτους από το κόστος της Κοινωνικής Ασφάλισης.
Αυτό είναι ένα βασικό σημείο της αντιπαράθεσης με φορείς, πολιτικές δυνάμεις, συνδικαλιστικές παρατάξεις, που ζητάνε «διάλογο» επί των προτάσεών τους και αλλαγές σε πλευρές του νομοσχεδίου που τους αφορούν. Η στάση τους είναι επιζήμια, αποπροσανατολίζει, εγκλωβίζει σε λαθεμένη κατεύθυνση. Είναι συντεχνιακή και βοηθάει την κυβέρνηση να κάνει διάφορους ελιγμούς. Κυρίως, όμως, αδυνατίζει και υπονομεύει το βασικό μέτωπο πάλης, που είναι να μη φτάσει στη Βουλή το νομοσχέδιο, να το πάρουν πίσω.
Οι θέσεις αυτών των δυνάμεων πρέπει να πολεμηθούν και να καταγγελθούν πλατιά από τους εργαζόμενους. Η μόνη θέση που υπηρετεί τα συμφέροντα μισθωτών, συνταξιούχων, αυτοαπασχολούμενων, ελεύθερων επαγγελματιών, αγροτών, γυναικών και νεολαίας, όλων όσοι θίγονται από το σχέδιο της κυβέρνησης, που ενταφιάζει τα κοινωνικο-ασφαλιστικά δικαιώματα, είναι να εκφραστεί με όσο πιο μαζικούς όρους γίνεται η εργατική - λαϊκή αντίθεση, να μπουν εμπόδια στην υλοποίησή του, να αποσυρθεί, να μην πάει στη Βουλή το αντιλαϊκό νομοσχέδιο, να ανοίξει ο δρόμος για τη συνολική ανατροπή της αντιλαϊκής επίθεσης που θα είναι διαρκείας.
Δεν μπορεί να υπάρχει άλλη λύση: Η θα πληρώσει το κεφάλαιο ή οι εργαζόμενοι οδηγούνται στην εξαθλίωση και σε αδιέξοδα. Εδώ είναι το μεγάλο μέτωπο. Οι εργαζόμενοι, ο λαός έχουν χρυσοπληρώσει την Ασφάλισή τους. Τα Ταμεία τους λεηλατήθηκαν προς όφελος του κεφαλαίου. Πληρώνουν δυσβάσταχτους φόρους. Από τις ανάγκες τους σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ήδη πλουτίζουν οι μονοπωλιακοί όμιλοι στην Υγεία, στο Φάρμακο, κ.λπ.
Οι εργαζόμενοι, ο λαός δουλεύουν και παράγουν όλο τον πλούτο. Οι καπιταλιστές απαιτούν όλο και περισσότερα για τα δικά τους συμφέροντα. Από εδώ απορρέουν και τα καθήκοντα του αγώνα. Σε τελική ανάλυση, το θέμα μπαίνει ως εξής: Για να μην πληρώσουν ξανά οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα την ανάκαμψη του κεφαλαίου, για να πληρώσει το κεφάλαιο, χρειάζεται να πάρουν στα χέρια τους τη δικαίωση των αιτημάτων τους, παλεύοντας για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου. Σε αυτήν την προοπτική εντάσσονται και οι σημερινοί αγώνες. Μόνο σε αυτήν την προοπτική όλοι οι εργαζόμενοι θα βρουν δικαίωση.