Ο ταξικός χαρακτήρας των αλλαγών στο Ασφαλιστικό

Η επιχειρούμενη «αναμόρφωση του Ασφαλιστικού συστήματος» στη χώρα μας, ως συνέχεια διαχρονικών παρεμβάσεων όλα τα προηγούμενα χρόνια, δεν είναι απλά «επιταγή του κουαρτέτου», ούτε πολύ περισσότερο μια ουδέτερη και διαχρονική διαδικασία. Είχε και έχει πάντα ταξικό χαρακτήρα όπως και όλες οι «μεταρρυθμίσεις» στο πλαίσιο του καπιταλιστικού μας συστήματος. Εξυπηρετούν πολύ απλά τα στρατηγικά συμφέροντα του κεφαλαίου. Ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι:

1. Υλοποιεί ένα πάγιο αίτημα όλων αυτών, εδώ και χρόνια, να τελειώνει ο κοινωνικός χαρακτήρας της Ασφάλισης, να μετατραπεί η Ασφάλιση σε ατομική υπόθεση.

Η επίθεση στα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα, όπως και η επίθεση στους μισθούς, στις Συλλογικές Συμβάσεις, η επίθεση στο χρόνο εργασίας, στη μόνιμη και σταθερή εργασία, είναι πλευρές που εντείνουν την εκμετάλλευση των εργαζομένων.

Για να γίνει πιο ανταγωνιστική η οικονομία της χώρας, για να έρθουν νέες επενδύσεις κι αναπτυξιακοί νόμοι, βασική προϋπόθεση είναι να αποσπάσουν οι επιχειρηματίες νέα προνόμια, μείωση του ονομαζόμενου "μη μισθολογικού κόστους". Να εξοικονομηθεί κρατικό χρήμα για νέες επενδύσεις, για νέες φοροαπαλλαγές. Συνεπώς, για όλους αυτούς, το κοινωνικο-ασφαλιστικό σύστημα είναι ένα αχρείαστο βαρίδι, έτσι το αντιλαμβάνονται.

2. Τμήματα του κεφαλαίου - οι ασφαλιστικές εταιρείες, μεγαλέμποροι Υγείας - καραδοκούν στη γωνία για να αρπάξουν τη λεία από την κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος.

Στόχος της πολιτικής που ακολουθείται κι από τη σημερινή κυβέρνηση κι από τις προηγούμενες, είναι να μειώνεται κλιμακωτά η συμμετοχή του κράτους και της εργοδοσίας στην Κοινωνική Ασφάλιση, μέχρι την οριστική απεμπλοκή τους.

Δίπλα στον ιδιωτικό τομέα της Ασφάλισης, θα μείνει ένα υποτυπώδες δημόσιο σύστημα Ασφάλισης που θα υποβαθμίζεται συνεχώς, θα φυτοζωεί, και αυτό το σύστημα θα το συντηρεί πάλι αποκλειστικά ο εργαζόμενος λαός, μέσω των αυξήσεων στις εισφορές του, των μειώσεων στις συντάξεις, μέσω των συνεχόμενων αυξήσεων στα όρια συνταξιοδότησης.

3. Με τις ρυθμίσεις του Ασφαλιστικού, εκτοπίζονται βίαια χιλιάδες φτωχοί αγρότες, χιλιάδες επαγγελματίες, που δε θα αντέξουν και που τη θέση τους θα καλύψουν όταν φύγουν από εκεί οι μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις.

Με βάση τα παραπάνω η πάλη για να μην περάσουν τα μέτρα αυτά δεν μπορεί να έχει «κλαδικό» απλά ή «συντεχνιακό» χαρακτήρα αλλά στη ουσία είναι κομμάτι της σύγκρουσης εργασίας-κεφαλαίου. Από αυτή την άποψη αναγκαίο είναι αφενός να ηγηθεί της πάλης αυτής η εργατική τάξη και αφετέρου να φτιαχτεί ένα μέτωπο κοινού αγώνα μεταξύ εργατικής τάξης-φτωχομεσαίας αγροτιάς και αυτοαπασχολούμενων με στόχους πάλης που με σαφήνεια να στρέφονται στις επιδιώξεις κεφαλαίου (ντόπιου και ξένου), Ε.Ε και όχι απλά και μόνο της κυβέρνησης, ενώ θα πρέπει και με σαφήνεια να αποκαλύπτεται και ο ρόλος των άλλων κομμάτων που κινούνται στο πλαίσιο του συστήματος!

Προηγούμενο άρθρο

Για την προ ημερησίας συζήτηση στη Βουλή

Επόμενο άρθρο

Δεν παίρνει βελτιώσεις. Να αποσυρθεί το σχέδιο για το Ασφαλιστικό!