Η «ασπίδα του Αχιλλέα» και η προστασία των ελληνικών συμφερόντων

Του Αλέκου Χατζηκώστα *

Υπεγράφη στο Τελ Αβίβ, από στελέχη της ελληνικής και της ισραηλινής κυβέρνησης, η Διακρατική Συμφωνία του υπουργείου Αμυνας με την ισραηλινή πλευρά για την ανάπτυξη του αντιαεροπορικού, αντιβαλλιστικού και αντί-drone Θόλου (η λεγόμενη «Ασπίδα του Αχιλλέα»), με στόχο την «άμεση εκκίνηση της υλοποίησης του προγράμματος», όπως λένε.

Ο συνολικός προϋπολογισμός του προγράμματος ξεπερνά τα τρία δισ. ευρώ (3.035.000.000), που θα φορτωθούν στις πλάτες του λαού πλάι σε όλες τις άλλες, ενώ προβλέπεται «ευρεία συμμετοχή του ελληνικού αμυντικού και τεχνολογικού οικοσυστήματος, με 19 ελληνικές εταιρείες να συμμετέχουν ήδη στις σχετικές διαδικασίες», όπως διακηρύσσουν από την κυβέρνηση, στο μοίρασμα της πίτας και σε ντόπια κεφάλαια (το ποσοστό συμμετοχής τους φέρεται να υπερβαίνει το 25% και συγκεκριμένα τα 750 εκατομμύρια ευρώ, ενώ παράλληλα προβλέπεται «η δημιουργία παραγωγικής βάσης στην Ελλάδα με εξαγωγικές προοπτικές»). Η Συμφωνία αυτή, που στοιχίζει πάνω από 3 δισ. ευρώ, είναι μέρος του ευρύτερου εξοπλιστικού προγράμματος "Ατζέντα 2030" για τις ΝΑΤΟικές ανάγκες, που πληρώνει ακριβά ο λαός μας με δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ, σε βάρος των δικαιωμάτων και αναγκών του.

Πολύ προπαγάνδα έπεσε από τη κυβέρνηση και τα φιλικά της ΜΜΕ, ενώ αποκαλυπτική είναι και η στάση της… «βολικής αντιπολίτευσης».

Πάντως αποκαλυπτικά για τη στόχευση είναι τα όσα δήλωσε στο ΒΗΜΑ ο υπουργός Αμυνας Ν. Δένδιας επαναλάμβανε στο «Βήμα» ότι , «με την ανάπτυξη της "Ασπίδας", τα νέα πλοία του Στόλου και τα αεροσκάφη 4,5 και 5ης γενιάς δεν θα περιορίζονται στη στενή άμυνα του Αιγαίου. Θα μπορούν να αναλάβουν έναν ευρύτερο αποτρεπτικό ρόλο», σε μια δήλωση που αποκαλύπτει τον πραγματικό χαρακτήρα τέτοιων εξοπλισμών, που καμία σχέση δεν έχουν με την άμυνα της χώρας αλλά με την «προβολή ισχύος» για τα συμφέροντα της αστικής τάξης, όπου ορίζουν τα ευρωατλαντικά σχέδια.

Οι διαπραγματεύσεις για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» ξεκίνησαν το 2023 μαζί με τον ΝΑΤΟικό «οδικό χάρτη» για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, που η κυβέρνηση διαφήμιζε ως πορεία σε «ήρεμα νερά». Τώρα ισχυρίζονται πως ο «θόλος» είναι «μήνυμα αποτροπής» στη ΝΑΤΟική «σύμμαχο» Τουρκία, που κλιμακώνει τις αμφισβητήσεις στο Αιγαίο και την Ανατ. Μεσόγειο.

Η αλήθεια είναι ότι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος (σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή) και η εμπλοκή της Ελλάδας σ' αυτόν μπλέκει ακόμα πιο επικίνδυνα το κουβάρι των ανταγωνισμών ανάμεσα σε αντίπαλους και «συμμάχους».

Απ' αυτήν τη σκοπιά, οι σχέσεις Ελλάδας - Ισραήλ επιδρούν στα Ελληνοτουρκικά ως παράγοντας που οξύνει τις εντάσεις και τον κίνδυνο να πάρει πιο γενικευμένες διαστάσεις η ιμπεριαλιστική σύγκρουση στην περιοχή. Η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης που ουσιαστικά στηρίζουν την πολιτική αυτή αναλαμβάνουν τεράστιες ευθύνες με την πολιτική της εμπλοκής στον πόλεμο. Το πραγματικό συμφέρον δεν βρίσκεται στη στοίχιση με τα κάθε είδους ευρωατλαντικά σχέδια και την αναβάθμιση της χώρας σ' αυτά, ούτε με τους τυχοδιωκτισμούς της αστικής τάξης ότι «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου». Στο παρασκήνιο άλλωστε οι εντάσεις συνυπάρχουν με παζάρια που εντείνονται για διευθετήσεις με ΝΑΤΟική σφραγίδα σε Αιγαίο και Ανατ. Μεσόγειο, στο όνομα της «ατλαντικής συνοχής».

Η Συμφωνία Ελλάδας - Ισραήλ για την αποκαλούμενη "Ασπίδα του Αχιλλέα" αποτελεί μία ακόμα επικίνδυνη απόφαση της κυβέρνησης της ΝΔ για την επιτάχυνση της πολεμικής προετοιμασίας και το βάθεμα της εμπλοκής της χώρας και του λαού μας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και σχεδιασμούς, στις αμερικανοΝΑΤΟικές επιδιώξεις στην περιοχή.

Ο λαός μας όχι μόνο δεν έχει κανένα λόγο να συμμεριστεί τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς, αντίθετα έχει κάθε λόγο να επαγρυπνεί και να δυναμώσει την πάλη του ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και σχεδιασμούς.

Ο δρόμος που συμφέρει τον λαό περνάει μέσα από το δυνάμωμα του αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στα σχέδια και τις συμμαχίες της αστικής τάξης, την αλληλεγγύη με τον τουρκικό και τους άλλους λαούς. Είναι ο δρόμος της σύγκρουσης με στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου, των κομμάτων του και των ΗΠΑ - NATO - EE για ανάδειξη της χώρας σε ενεργειακό και διαμετακομιστικό κόμβο, που σημαίνει και κόμβος στα πολεμικά τους σχέδια.

Είναι ο δρόμος της ανατροπής, για να απαλλαγεί ο λαός από το σύστημα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και του πολέμου, να οικοδομήσει σχέσεις αμοιβαίου συμφέροντος και πραγματικής φιλίας με όλους τους γύρω λαούς.

*Δημοσιογράφος-συγγραφέας

 πρώτη δημοσίευση εφημερίδα ΒΕΡΟΙΑ

Επόμενο άρθρο

Παλλαϊκό ποτάμι δεκάδων χιλιάδων βούλιαξε τη Θεσσαλονίκη