Ίδια πολιτική

Το πέρασμα Μητσοτάκη και Τσίπρα από τη ΔΕΘ και η ομιλία Ανδρουλάκη στην Κρήτη δίνουν ακόμα πιο καθαρά την εικόνα του κοινού αντιλαϊκού προγράμματος των κομμάτων που ανταγωνίζονται για την κυβερνητική εναλλαγή.

Είναι τόσες οι ομοιότητες ακόμα και στα επιμέρους, που κατηγορεί ο ένας τον άλλον ότι κλέβει από το πρόγραμμά του!

Όλοι τους διαβεβαιώνουν ότι είναι «κοστολογημένα» ακόμα και τα ελάχιστα που παρουσιάζουν ως ανταπόδοση τάχα στα λαϊκά στρώματα, για να μην κινδυνέψει η δημοσιονομική «ευστάθεια» και «μπει ξανά η χώρα σε περιπέτειες».

Ούτε λίγο ούτε πολύ, ενοχοποιούν αναδρομικά τον λαό και τις διεκδικήσεις του για τη βαθιά καπιταλιστική κρίση της περασμένης δεκαετίας, όπως έκαναν και τότε για να νομιμοποιήσουν τα μνημόνια που ψήφισαν όλοι μαζί.

Στην πραγματικότητα, οι εξαγγελίες τους είναι συνέχεια της ίδιας άγριας πολιτικής: Σταθερότητα για το κεφάλαιο που πληρώνει με θυσίες ο λαός, σε ανάπτυξη και κρίση της οικονομίας.

Όλοι τους συμφωνούν ότι για να υπάρξει «μέρισμα» για τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους βιοπαλαιστές αγρότες και ΕΒΕ, τη νεολαία, θα πρέπει πρώτα να μεγαλώσει η πίτα της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Αυτό υπηρετεί το «κυρίως πιάτο» όσων εξαγγέλλουν αυτές τις μέρες, που περιλαμβάνει νέα χρηματοδοτικά εργαλεία, επενδυτικά προγράμματα και «μεταρρυθμίσεις που πρέπει να επιταχυνθούν».

Όλα αυτά οδηγούν σε ένταση της εκμετάλλευσης, δηλαδή σε σχετική και απόλυτη χειροτέρευση της θέσης των εργαζομένων και του λαού.

Η πίτα μεγαλώνει για τους καπιταλιστικούς ομίλους από την εφαρμογή των 600 και πλέον αντιλαϊκών προαπαιτούμενων, από τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα συνεχίσει να πληρώνει ο λαός, από τη μεγαλύτερη ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση ζωτικών για τον λαό υποδομών και υπηρεσιών, από τη χρηματοδότηση της πολεμικής οικονομίας και το βάθεμα της πολεμικής εμπλοκής.

Το «όραμα» όλων για το 2030 είναι μια Ελλάδα - ενεργειακός, διακομιστικός και ευρωατλαντικός κόμβος στην περιοχή, ως προϋπόθεση για να αναπτύσσεται η οικονομία.

Δεν υπάρχει όμως καπιταλιστική ανάπτυξη όπου να κερδίζουν όλοι. Ούτε είναι επιλογή του λαού η συμμετοχή στα βρώμικα σχέδια και τους πολέμους των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ. Για να πάρει έστω και μια ανάσα, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο, δυναμώνοντας τη σύγκρουση με την πολιτική, τα κόμματα και τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες του.

Ομολογούν ξεδιάντροπα ότι ζητούμενο είναι η «κοινωνική συνοχή». Να αποσπάσουν δηλαδή συναίνεση ή τουλάχιστον ανοχή στους στόχους και στις στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου, μπροστά στα δύσκολα που φέρνουν η πολεμική κλιμάκωση και ο κίνδυνος μιας νέας καπιταλιστικής κρίσης.

Τα «κοστολογημένα» μέτρα που ανακοινώνουν έχουν και αυτόν τον σκοπό: Να κατευνάσουν έστω και προσωρινά τις αντιδράσεις για τα αδιέξοδα της αντιλαϊκής πολιτικής. Να ανανεώσουν αυταπάτες και κάλπικες προσδοκίες, να ανατάξουν συμμαχίες ή να οικοδομήσουν νέες με λαϊκά στρώματα που χτυπήθηκαν περισσότερο τα προηγούμενα χρόνια...

Η στρατηγική τους σύγκλιση δεν αποτυπώνεται μόνο στα ζητήματα της οικονομίας και των δημοσιονομικών... Είναι εξόφθαλμη στο θέμα του πολέμου και της ελληνικής εμπλοκής, της στρατηγικής σχέσης με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ, των πρωταγωνιστικών ρόλων στα ευρωατλαντικά σχέδια για να διεκδικεί η αστική τάξη μερίδιο από την ιμπεριαλιστική λεία...

Η χώρα μας παίρνει μέρος ενεργά στις δύο ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις που κλιμακώνονται, είναι εξακριβωμένα στόχος αντιποίνων και σχεδιάζει την ενεργότερη εμπλοκή της. Τσιμουδιά δεν βγάζουν γι' αυτά ΝΔ, κόμμα Τσίπρα, ΠΑΣΟΚ και οι άλλοι! Πουθενά στην αντιπαράθεση για τη ΔΕΘ δεν υπάρχουν η «Ασπίδα του Αχιλλέα», τα νέα εξοπλιστικά προγράμματα, η πλήρης ενσωμάτωση των Ενόπλων Δυνάμεων στα πολεμικά προτάγματα του ΝΑΤΟ με την «Ατζέντα 2030».

Όσο ξεδιπλώνουν τα προγράμματα και τις στρατηγικές τους, τόσο περισσότερο επιβεβαιώνεται ότι τίποτα δεν έχει να περιμένει ο λαός. Η πολιτική τους δοκιμάστηκε σε όλες τις εκδοχές τα προηγούμενα χρόνια και χρεοκόπησε.

Ένα πράγμα δεν έχει δοκιμαστεί: Η δύναμη της οργανωμένης πάλης, που αμφισβητεί τους κοστολογημένους και στρωμένους με αίμα μονόδρομους του κεφαλαίου, στα ναρκοπέδια της οικονομικής σταθερότητας, της εκμετάλλευσης, της ανάπτυξης για το κέρδος, των ανταγωνισμών και των πολέμων.

Το συγκλονιστικό συλλαλητήριο στη ΔΕΘ, με σύνθημα «καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους», είναι ό,τι πιο ελπιδοφόρο έγινε αυτές τις μέρες στη ΔΕΘ. Με την ορμή του, συνεχίζουμε!

• Το άρθρο αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη» της Τρίτης 8 Σεπτέμβρη 2026

Προηγούμενο άρθρο

Σουρωτήρι

Επόμενο άρθρο

Η «ασπίδα του Αχιλλέα» και η προστασία των ελληνικών συμφερόντων